madonna tramp

Spel

Wie deed Madonna niet & wie wel?
balaklava

Rimpelloos?

Remedies tegen rimpels op een rij
Neneh Cherry

Het nieuwe 50!

Dit is het nieuwe 50: fit en fab
mirren-thumb

Hommage

Helen Mirrens borsten gaan met welverdiend pensioen

Venus en Mars kunnen niet zonder elkaar!

Ik heb het nooit zo gehad op dat hele idee van: vrouwen zijn van Venus, mannen van Mars, wat eigenlijk impliceert dat mannen en vrouwen zó van elkaar verschillen dat ze elkaars taal niet spreken en elkaar nooit zullen begrijpen. Maar sinds ik in het Haagse Mauritshuis het schilderij Venus en Mars betrapt door Vulcanus zag, vind ik het helemaal een grote onzin, want Venus en Mars waren dus stapeldol op elkaar!

Het schilderij dateert uit de renaissance, een tijd waarin veel vraag naar erotische kunst was. De elite, die bekend was met de klassieke mythologie, bestelde schilderijen waarop het seksleven van de goden en godinnen werd verbeeld. Zo werd onder de vlag van ‘de oude klassieken’ allerlei expliciet seksuele kunst gemaakt.

In de Romeinse mythologie was Venus de vrouw van de god van het vuur Vulcanus. Ze was niet gelukkig met hem (Vulcanus was geen schoonheid) en ze bedroog hem voortdurend. Vooral met de sexy Mars, god van de oorlog. Deze driehoeksverhouding tussen Venus, Mars en Vulcanus was een zeer populair thema in de renaissancekunst.

Botticelli Venus en Mars

Botticelli’s Venus en Mars

De Venus en Mars van Botticelli uit 1483 is een van de meer verhulde afbeeldingen, al is Mars duidelijk wel totaal afgemat door de vrijpartij. Op het schilderij van Tintoretto uit 1545 zien we het grappige tafereel hoe Vulcanus het bed onderzoekt op sporen van ontrouw, terwijl Mars (die Vulcanus net op tijd aan zag komen in de reflectie van zijn schild) zich schuil houdt onder de tafel (en hoopt dat het keffende hondje hem niet zal verraden). Het ging niet altijd goed, zoals dus te zien is in Joachem Wtewael’s Venus en Mars betrapt door Vulcanus (1601).

Tintoretto Venus en Mars

Tintoretto’s Venus en Mars

Wtewael: Venus en Mars betrapt door Vulcanus

Toenemend gebruik van de drukpers leidde tot het samenvoegen van woord en beeld, de klassieke thema’s werden nog explicieter, en zo ontstond de eerste pornografie. Agostino Carracci (die vaak wordt gezien als de uitvinder van de karikatuur) was zeer productief in het maken van erotische gravures, zoals de serie die hij in de jaren 1580 maakte: The Loves of the Gods. Ook daarin vinden Mars en Venus elkaar. Hoe vaak ze ook betrapt worden, en hoe onmogelijk hun liefde ook is: Venus en Mars kunnen niet zonder elkaar!

Caracci’s Mars et Venus

Continue Reading .

Tags: ,

· 0

Gatver! Tegenwoordig ben ik gewoon áárdig…

Het leek gisteren dat ik nog een lekker wijf was. Maar sinds ik laatst ‘een recente foto’ nodig had en mezelf in de selfiestand in een veel te hoge resolutie haarscherp op mijn telefoon weergeven zag, weet ik wel beter.

Mijn god, wat was ik ineens oud, zeg. En lelijk! Het deed nog het meest denken aan Katrijn uit de poppenkast. Die kop van craquelé papier-maché. Lekker, zo’n nieuwe telefoon, met megaveel pixels. Het zijn beelden die nooit meer ongezien kunnen worden. Dit is er dus van me geworden.

look

Ik zeg niet dat je er als vijftigplus vrouw niet aantrekkelijk uit kunt zien. Soms loop ik door een winkelstraat en zie ik in de etalageruit een vrouw – weliswaar op leeftijd – maar met hakjes, goed gekleed, een mooie coupe, en subtiele, maar doeltreffende make-up; echt dat je denkt: wauw!

Maar dat ben ík nooit. Ik slof altijd enkele meters achter die vrouw aan, op mijn slippertjes en in mijn alledaagse kloffie en denk: zó moet ik het ook gaan aanpakken. Wat ik op de een of ander manier toch weer niet doe.

Ik kijk maar liever niet meer al te lang naar mijn eigen reflectie. En zeker geen uur lang. Dus posteer ik me bij Zumba bij voorkeur recht achter de brede rug van Braziliaan João, zodat hij me het zicht op mezelf in de spiegelwand ontneemt. Want in plaats naar mijn eigen blozende hoofd, kijk ik veel liever naar zijn schuddende 24-jarige billen.

Toen ik een paar weken geleden naar huis liep, lekker uit te wasemen, fietste João langs maar stopte zodra hij me zag en riep: ‘Kom achterop!’

Nee joh, wuifde ik een beetje bleu weg, maar hij wilde van geen weigering weten. Dus ik sprong toch maar achterop, maar het was me een raadsel wat João nu eigenlijk van me wilde. Ik was bezweet en zag er niet uit!

Ja, vroeger wilden mannen me al te graag op de bagagedrager, maar toen was ik lekker, jong en had ik sexappeal, maar nu?

Mannen brengen me tegenwoordig wel vaker in verwarring. De krantenjongen van de krant die ik heb opgezegd, geeft me nog steeds een exemplaar als we elkaar tegenkomen. Fijn, maar ik weet niet goed hoe ik op die vriendelijkheid van mannen moet reageren. Vroeger flirtte ik er dan op los, maar ik ben nu een oudere, dikke dame. Sjansen geeft geen pas meer.

Voelde het vroeger altijd of mannen iets ( ja, dat) van me wilden, ben ik nu de kluts volkomen kwijt. Was will der Mann? Zoals de jofele vent bij de haringkraam, die midden in een bestelling – 12 haringen (inpakken) – tegen de visboer zei: ‘En geef die dame er ook één.’ Ik had niets gedaan. Alleen een beetje gelachen om zijn grapjes.

Zo kreeg kreeg ik ineens een haring aangereikt. Why? Ik wist niet beters te zeggen dan: ‘Lekker! Bedankt!’

Achterop bij João met zijn fantatische 24-jarige kont, begon het langzaam tot me door te dringen: hij vindt me gewoon aardig! Hij zette me voor de deur af en fietste fluitend verder. Hij hoefde helemaal niets van me. Hij was gewoon attent. Omdat ik dus tegenwoordig een aardige vrouw ben. Blijkbaar. Het is even wennen.

Continue Reading .

Tags:

· 0

Vrouw maakt 43 jaar foto’s van zichzelf in evakostuum

Lucy Hilmer fotografeerde zichzelf meer dan 40 jaar lang bloot, maar met haar Lollipop onderbroek aan, en schoenen en sokken. De eerste foto van de serie Birthday Suit maakte ze in Death Valley, California in 1974. Zonder mankeren neemt ze elke 22ste april plaats voor de camera om haar reis door de tijd vast te leggen.

Lucy Hilmer: Een kind van de jaren 50, groeide ik op in een tijd dat vrouwenemancipatie nog niet bestond. Met mijn foto’s wilde ik rebelleren tegen een cultuur waarin ik niets meer was dan een mooi meisje, dun genoeg om model te zijn. Gewapend met mijn camera en statief vond ik een manier om mezelf vorm te geven op de meest open, kwetsbare manier mogelijk.

Het is een langetermijnproject, en ik zal doorgaan zolang ik leef. Momenteel werk ik aan een boek en film over mijn Birthday Suits.

Nadat ze in 2014 tot Emerging Talent werd bestempeld op de site LensCulture, werd Lucy Hilmers werk wereldwijd bekend en bewonderd. Daar over zegt ze:

Tientallen jaren lang bewaarde ik mijn foto’s in dozen in de kast, en een aantal hing aan de muren van mijn kleine woonkamer. En tegenwoordig is mijn werk overal te zien. Op mijn leeftijd is het zo’n cadeau te weten dat mensen geraakt worden door waar ik een leven lang mee bezig ben geweest. Ik krijg nog steeds emails van mannen en vrouwen, van alle leeftijden en uit alle landen die me bedanken voor wat ik heb gedaan.

Bron: Lensculture

Continue Reading .

Tags: ,

· 0