Archief | januari, 2010

Ook Margaret Thatcher had iets met dokter Frank!

Door op 31 januari 2010 in alles van Roos, dieet, hormonen, uiterlijk

Karel hoefde geen ei vanochtend: ik kook voor hem en de jongens namelijk gewoon hetzelfde als voor mezelf, maar zij krijgen er brood, rijst of aardappelen bij. Maar Karel wilde dus geen omelet. Ik heb deze week al teveel eieren op, dat kan nooit gezond zijn.

Wel, zei ik. Volgens dokter Frank kan het geen kwaad.
En jij gelooft zomaar alles wat die vent zegt! pruttelde Karel.
Echt, het leek wel of hij jaloers was!
Voor de zekerheid googelde ik het maar even en kwam surfend bij Margaret Thatcher terecht, die vlak vóór ze tot Prime Minister werd gekozen een dieet volgde waarbij ze tot wel 28 eieren per week at.
Vooral de Britse pers kan er met de pet niet bij (het is net pas geopenbaard) en het is goed voor vette koppen: The Maggie diet – whisky, spinach and 28 eggs a week.
En alle commentatoren vragen zich af: Waarom deed ze het? Ze was helemaal niet dik!
Inderdaad, Thatcher was 1.65 lang en woog negenenvijftig kilo. Maar in een interview in the Sun vertelde ze in 1979 wat ze moest doen om op gewicht te blijven: O, toast met marmelade is zalig, maar ik kan dat niet eten. Zo nu en dan eet ik chocola, maar ik vind het moeilijk het bij één te laten. Ook broodjes waren verleidelijk, maar ze probeerde een salade of vis voor de lunch te eten. Maar, zei ze: er is een limiet aan de hoeveelheid sla die een mens kan eten.
Voor eieren gold dat blijkbaar niet. Maar misschien was dat omdat ze van sla eten en de marmelade laten staan inmiddels niet meer afviel.

Want de reden dat ze begon te tobben met de lijn is natuurlijk simpel: Margaret Thatcher was vierenvijftig jaar toen ze Prime Minister werd. Dus ze was ín de overgang, of had hem achter de rug, en we weten inmiddels wat dat voor de lijn betekent: in de overgang vermindert de hoeveelheid oestrogeen, het hormoon dat de stofwisseling versnelt en zorgt dat vet oppervlakkig wordt opgeslagen. Minder oestrogeen betekent een tragere stofwisseling, en meer vet wordt rond je buik opgeslagen. Zo krijgen zelfs slanke vrouwen een buikje. Tel daarbij op dat je steeds minder calorieën verbrandt (tot wel 500 kcal. per dag).

Maggie mocht dan altijd slank geweest zijn, ook zij ondervond de side-effects van de overgang. Ze was best ijdel en zich ervan bewust dat vrouwen op hun uiterlijk afgerekend worden. In het interview verklaart ze: Als je je hoofd buigt terwijl je een speech geeft, krijg je een enorme dubbele kin. Ik let erop dat ik altijd mijn hoofd hoog houd.
Ze wilde er dus op haar best uitzien bij haar verkiezing tot Premier en zette zichzelf op een dieet waarmee ze zevenenhalve kilo in twee weken hoopte af te vallen. Dat was het toen populaire Mayo dieet: weinig koolhydraten, veel eieren. Een eiwitdieet, net als dat van dokter Frank! Al gaat die iets minder los met de eieren.
Het heeft in elk geval wel gewerkt, want op de overwinningsfoto’s is ze heel slank. Zoals ze wilde zijn: lean en mean. Slank en op scherp.
Drie jaar later had ze een conflict met Argentinië om de Falklands, en ze verklaarde het land de oorlog. Misschien was ze dus toch nog niet helemáál uit de overgang.
Read full story • Comments { 1 }

Cybill Shepard heeft de Menopause Blues

Door op 29 januari 2010 in alles van Peggy, Eregalerij, video

Rolmodellen, die moeten we als overgangstergirls ook hebben. Vrouwen waar we ons aan willen spiegelen. Die leuk, sexy, sprankelend zijn, maar er wel gewoon voor uit komen dat ze in de overgang zijn, of in de menopauze zijn beland. Cybill Shepard is zo’n vrouw die in onze Eregalerij hoort. Ze praat – al sinds jaren – vrijuit over de overgang en schreef en zong er de Menopause Blues over.

Uit een interview met WowowoW:

CYBILL: Toen ik 40 was voelde ik nog steeds de druk om wild en choquerend te zijn. Ik deed me voor als een soort personage… Ik denk dat het duurde tot na mijn 50ste en ik de overgang doorlopen had – je kunt het de menopauze noemen, maar ik verkies de overgang – dat ik het licht aan het einde van de tunnel bereikte, en ik me begon te voelen alsof ik niet meer hoefde te doen alsof ik iemand was die ik niet was, en dat gewoon mezelf zijn en meer authentiek worden het belangrijkste werd. Ik denk niet dat ik dat voor mijn vijftigste had kunnen doen. Maar veertig was de moeilijkste verjaardag.
Waarom?
CYBILL: Ik dacht altijd dat Marilyn Monroe op haar veertigste gestorven was. Dus toen ik ouder werd in mijn carrière, en ikzelf ook ouder werd, dacht ik altijd: Ach, ik zal nog mooi en okay zijn tot mijn veertigste want Marilyn Monroe werd veertig en zie maar hoe wonderschoon ze er toen uitzag. Het bleek dat ze stierf toen ze zesendertig was. De jaren als veertiger zijn alleen nog maar het begin van het achtbaanritje, qua hormonen. Na je vijftigste wordt het pas echt wild. In de tv serie Cybill hebben we twee hele afleveringen aan de menopauze gewijd. We bespraken de mogelijkheid van iets dat de post-menopauze-geluk genoemd wordt. Toentertijd dacht ik: dat moet een verzinsel zijn. Maar ik begin er nu in te geloven.
Lees het hele interview: http://tinyurl.com/wowow-cybill-shepard
Read full story • Comments { 1 }

De nieuwe man in mijn leven: dokter Frank

Door op 28 januari 2010 in alles van Roos, boeken, dieet, uiterlijk

Weetje, door dat hele gedoe met de overgang, al die nieuw ontkiemende kwaaltjes en klachten, kon ik één oud vertrouwd probleem er eigenlijk niet bij hebben. En ik heb het het laatste half jaar dan ook met veel succes weten te negeren. Totdat dat niet meer lukte, want ik heb inmiddels een kont waar je echt niet meer omheen kan.

Jawel, eigenlijk is het één probleem teveel, maar alle alarmbellen zijn afgegaan: ineens blijven er allerlei kleren in de kast hangen (te klein), ik draag alleen nog maar sportbeha’s (die rekken mee) en de weegschaal vergaart stof (de mannen staan er sowieso nooit op).
Maar begin deze week stond ik er ineens op, met ingehouden adem en mijn handen in de lucht, alsof dat zou helpen! Ik tuurde vol spanning naar de digitale cijfers en… ik zat op het gewicht dat ik veertien jaar geleden had!
Maar ja, toen was ik wel hoogzwanger van Robbie!! Ik moest even puffen, ook al net als toen, om bij te komen. Ik was nog nooit eerder zo snel, zovéél aangekomen (zonder zwanger te zijn). Het kan niet anders, het is weer die overgang die me parten speelt!

Ik zal er dus aan moeten geloven! Ik moet gaan afvallen, maar hoe? En toen stuitte ik – op internet – dus op de nieuwe man in mijn leven: dokter Frank. Van: Gezond slank met Dr. Frank. Het leek me een goed dieet, het draait om het beperken van koolhydraten en juist veel eiwitten eten. Ik heb het boek aangeschaft én me aangemeld voor het online één kilo per week programma. Ik kan álle hulp gebruiken.
Vandaag kreeg ik dit mailtje van dr. Frank: Van harte welkom! Zojuist is dag één van jouw persoonlijke Dr. Frank-dieet begonnen. Vanaf vandaag ontvang je elke dag een mailtje met een uitgebreid dieet-advies. Ineens drong het tot me door: ik ben begonnen! Ja, het moet van dr. Frank! Ik ga me helemaal aan die man overgeven. Eén kilo per week! Wordt vervolgd.

Slank met dokter Frank
Slank met dokter Frank
Berkum, F. van

Read full story • Comments { 3 }

Van wisselstroom naar gelijkstroom tijdens de overgang

Door op 27 januari 2010 in alles van Anke, body and soul, menobrein, overgangsklachten

Shock and horror. Ik stond vanochtend in de Hema en wist ineens niet meer wat ik er kwam kopen. Maar ik was er dus wel kleumend van de kou naar toe gefietst! Ik wist het echt niet meer, maar kon ook niet improviseren en verzinnen wat ik eventueel nodig zou kunnen hebben. Paniek overviel me, wat was er godsnaam met me aan de hand?! Net of de zuurstoftoevoer naar mijn hersenen was afgesloten. Ik kon niet meer nadenken.

Halsoverkop verliet ik de winkel. Het liefst was ik naar de Eerste Hulp gegaan. Maar thuis, op de bank met een kop thee besefte ik: ik heb de moeder der hormoonaanvallen gehad. Dit was het dus waar jullie het over hebben!!
Wat ik tot nu toe had was het kleine zusje van deze aanval… Nee, het marmotje van het vriendinnetje van het kleine zusje ervan.

Maar minder werd het niet. Niets lukte vandaag. Ik ben de hele dag aan het pielen geweest.

Mijn brein vloog alle kanten op. Laat ik aan het werk gaan… Of even bloggen? Boodschappen? Nee, eerst de troep opruimen! Hé, daar ligt nog een dropje, mijn favoriet – suikervrije muntdrop… Ik raapte het op en stak het in mijn mond. Eeuhw! Wat ik nu eigenlijk gegeten heb, weet ik niet, maar het smaakte naar stront!
Hoewel ik eigenlijk naar yoga wilde, ben ik thuisgebleven Als ik de deur uitga, gebeuren er ongelukken, dacht ik. Ik sta niet voor mezelf in. Ik weet niet wat ik doe, waar ik mee bezig ben, en wat ik eigenlijk had willen doen.
Voor de zekerheid heb ik het op een medische site nagezocht en daar stond: de vergeetachtigheid is tijdelijk en als je verder in de overgang komt, veert je brein terug naar een normaal denkproces (the memory loss is just temporary and as you progress through the change, your mind will snap back to a normal thought process).
Ineens herinnerde ik me ook de uitspraak (vast van Christiane Northrup) dat je lichaam in de overgang een soort omschakeling van wisselstroom naar gelijkstroom maakt. Dus – lijkt mij – is het ook niet gek dat er tijdens die switch zo nu en dan een circuitje uitvalt of tijdelijk kortsluiting maakt. Ja, dat was het. Het licht ging even uit. Brrr.
Beeld: Fred Tomaselli GLASSY 2006
Read full story • Comments { 1 }

De tien beste overgangstergirls songs

Door op 26 januari 2010 in favorieten, over ons, songs

Er ís wat discussie aan vooraf gegaan en we zijn diep in onze muziekcollecties en ons geheugen gedoken. De criteria waren: de titel moet op de overgang slaan, maar het moet óók een geweldig nummer zijn. En (voorlopig?) is dit de definitieve overgangstoptien. We tellen natuurlijk af:

10. Bob Marley:

Lively up yourself!
Lively up yourself and don’t be no drag

Lively up yourself, ’cause this is the other bag
Hey, lively up yourself and don’t be no drag
You lively up yourself, dig it, the other bag

9. Commodores:
Brick House
She’s a brick…house.  She’s mighty mighty,
just letting it all hang out
She’s a brick… house. The lady’s stacked and that’s a fact,
ain’t holding nothing back.

8. Michael McDonald:
I keep forgettin’
I keep forgettin’ things will never be the same again…

7. Billie Holiday:
I’ll never be the same
I’ll never be the same, there is such an ache in my heart…

6. Lenny Kravitz:
It ain’t over till it’s over
So many tears I’ve cried, so much pain inside
But baby, it ain’t over till it’s over

5. Gnarls Barkley:
Crazy
I remember when, I remember when I lost my mind…
4. Frank Sinatra:

The best is yet to come
The best is yet to come and won’t that be fine
You think you’ve seen the sun, but you ain’t seen it shine

3. India Arie:
Strength Courage & Wisdom
Look what I have found, I’ve found, Strength, courage and wisdom
It’s been inside me all along, Strength, courage and wisdom
Inside of me…

2. Alicia Keyes:

Superwoman
Gotto find the strength in me…
Cause I am a Superwoman! Yes I am Yes, she is
Still when I’m a mess I put on my vest with an S on my chest, O, yes I am a superwoman…

1. Kool and the (over)Gang:
Too Hot
Oh, it’s too hot, too hot. Too hot, lady, too hot.
Gotta run for shelter, gotta run for shade. It’s too hot, too hot.

Mee eens, Alian, Sanne, Yvonne, Anoniem en alle andere overgangstergirls out there? Of hebben we iets gemist?

Read full story • Comments { 6 }

Verval tegengaan en gracieus accepteren: een kwestie van lef (boekrecensie)

Door op 25 januari 2010 in alles van Peggy, body and soul, boeken, seks, uiterlijk

Gek eigenlijk, wat we allemaal doen voor het fysieke onderhoud; we (proberen) te sporten, gezond te eten en leven, we gaan naar de kapper, de dokter en fysiotherapeut, en kopen mooie kleding, schoenen en zo nu een dan een leuke muts.

Maar wat doen we om de inboedel bovenin mentaal een beetje fris te houden en strak te trekken? Misschien mediteren we wel eens, of gaan in therapie. Maar alleen als het echt nodig is. Want laten we vooral gewóón doen, dan doen we al gek genoeg. En met die Hollandse nuchterheid komt ons geestelijke leven er karig af.
 
Amerikanen hebben er het selfhelp book voor (en Oprah natuurlijk). Toen ik – lang geleden – stage liep in de VS verbaasde het me enorm, dat iederéén er aan de zelfverbeteringsboeken was: over hoe je een betere manager of minnaar kon worden, of hoe je juist minder van mannen kon houden en van je vliegangst afkomen.

Volgens mij is er niemand die echt gelooft dat je door een boek aan een leukere man komt of jezelf kan healen. Maar je neemt er altijd wel íets van mee. En het lezen zelf is erg bevredigend: je werkt aan je probleem, en het is vaak een feest van herkenning: O ja, dat doe ik ook altijd… Een goed zelfhulpboek biedt (ook net als Oprah) troost, raad en hoop.

Precies zo’n boek schreef Joyce Roodnat met Een kwestie van lef, stijlgids voor vrouwen tussen de 40 en 60+. Onlangs kwam een update uit: Een kwestie van nog meer lef.
Roodnat is blij met haar leven, haar leeftijd, zelfs (bijna) met haar rimpels. Zo kunnen wij lezers ook zijn. Roodnat beschrijft met aanstekelijk joie de vivre hoe we dat kunnen bereiken.
Ze geeft tips en aansporingen. Dat altijd aardig gevonden willen worden iets is voor jonge meisjes, je moet voorkomen dat je zuur wordt en je nooit mag vergeten dat mannen leuk zijn. Verder: de overgang is erg, maar niet de ondergang.
Een kwestie van lef is een gids om het verval tegen te gaan, en het tegelijkertijd gracieus te accepteren. Want niet alles wordt minder leuk. Neem seks: we zijn zelfbewuster, we hoeven geen schijn meer op te houden. We kunnen de ander bespelen, we kennen de wegen. Want we weten het nu: lust is levenslust.

Roodnat is ook streng: huilen is voor thuis en je mag niet kreunen! Dat jij stijf wordt, weet iedereen, maar het gaat niemand iets aan… Steun niet als je bukt iets op te rapen.
Je moet juist wel weer aandacht aan je uiterlijk besteden: Vrouwen moet zo rond hun 40ste beginnen met extra aandacht voor hun uiterlijk, maar tot voor kort was juist die leeftijd een startsein om dat uiterlijk te laten voor het was. Verder zijn er nog de quotes van vrouwen waar Roodnat mee sprak. Fijne uitspraken als: Ik kreeg een Sarah voor mijn verjaardag, die heb ik uit het raam gegooid. Ik heb een en ander ter harte genomen, en heb het vaste voornemen méér te flirten. We moeten toch een kaartje kopen, koffie bestellen – laten we het dan leuk maken. Er is weinig beter voor een goed humeur… stelt Roodnat. Dat is vast waar, maar het lezen van Een kwestie van lef is voor het humeur ook heel heilzaam.

Joyce Roodnat, EEN KWESTIE VAN NOG MEER LEF
Een kwestie van nog meer lef
Een kwestie van nog meer lef
Joyce Roodnat

Read full story • Comments { 2 }

Test… test… Ben ik in de overgang?

Door op 23 januari 2010 in alles van Roos, overgangsklachten

Vriendin Frida mailde dat ze óók de overgang is. Bijna blij: ja, ik hoor er nu ook bij! En ze wist het absoluut zeker, want ze had op internet één van de vele zelftesten die daar te vinden zijn, gedaan. Ze stuurde de link mee, misschien was dat leuk voor op ons blog.
Ik klikte de test aan en zat er een beetje naar te kijken toen Karel erbij kwam staan en zei: Een test? Twijfel je dan nog?
Ja, over jou, zei ik. En voor ik het wist, zat Karel naast me en begon aan de test.

Hij vulde alle vragen eerlijk in. Dat zijn eierstokken níet verwijderd waren en hij géén last had van onregelmatige menstruaties en opvliegers, maar wel van dingen als transpiratieaanvallen, prikkelbaarheid, hartkloppingen, slechte nachtrust en stemmingswisselingen. Nadat alles was ingevuld zei de computer: Je bent vrijwel zeker in de overgang.

We moesten erg lachen, maar konden toch niet geloven dat dat de uitkomst was. Dit kón niet kloppen. We gingen hem nog een keer invullen, nu deden we of we Robbie en Dave waren, die zijn alletwee net zo vervelend en enorm in de pubertijd. Nu was de puntenscore nóg hoger, en ook onze jongens waren vrijwel zeker in de overgang.

We kwamen niet meer bij. Maar alles wat we hadden aangevinkt was wél waar! Dat ze prikkelbaar, depressief en vergeetachtig zijn. Dat hun bioritme in de war is en ze last van spier- en gewrichtsklachten hebben, en zich vaak een onrustig voelen.

Jesusmina! zei ik, we zijn met hele gezin in de overgang…
We moesten huilen van de lach. Toby ging er van meejanken. Hij heeft het altijd moeilijk als hij niet het middelpunt van de belangstelling is en keek ons heel zielig aan.

Karel zei: Kijk, Toby is ook onzeker en in de war. Zelfs onze hond is in de overgang!

Voor wie ook eens lekker wil lachen: http://tinyurl.com/overgangstest

Read full story • Comments { 0 }

Klappertanden

Door op 22 januari 2010 in alles van Peggy, opvliegers, zin

Vorig jaar zat ik rond deze tijd op een zonovergoten Caribisch eiland. Januari is altijd zo’n goeie periode om naar de zon te gaan; de kerstdrukte is voorbij en het onderbreekt de lange winter zo fijn. Dus als het qua financiën en werk lukte, deed ik dat wel vaker.

Gek, maar dit jaar heb ik er niet eens aan gedacht. Ik geniet juist van de winter, de kou kan me niet lang genoeg duren. Zo’n week of twee geleden – toen het ’s nachts vroor dat het kraakte, en elke ademtocht in mijn bitterkoude slaapkamer wasemwolkjes voortbracht – sliep ik als een os. De gedachte aan lome dagen op een wit palmstrand aan een ultramarijne zee, en zwoele nachten onder de klamboe… Het doet me niks! Ik wil geen klamboe, ik wil kleumen!
Ik sta er zelf ook versteld van, het kon me nooit heet genoeg zijn. En nu surf ik al dagen achter elkaar even langs de site van het ijshotel in Zweden. Ik verlustig me aan de foto’s als een hitsige kerel aan blote plaatjes. Het ziet er zo ongelofelijk koel en kalm uit. Daar een opvlieger krijgen is juist lekker. Even opwarmen.
Ik wil erheen, naar Jukkasjärv en intrek nemen in de Ice Room. Wat zou ik daar heerlijk slapen!

http://www.icehotel.com/

Read full story • Comments { 2 }

Even slikken!

Door op 21 januari 2010 in alles van Peggy, body and soul, feiten

Misschien is de overgang voor mij dan geen de hel, maar ik zit ook niet echt lekker in mijn vel. Ik ren niet voor niets van Bikram Yoga, naar de gezondheidswinkel. Ja, ik ben ook bang voor opvliegers, rimpels en vetrolletjes!

In mijn badkamer staat inmiddels een heel regiment potjes met supplementen, en het is al een geheugenoefening om te onthouden wat ik wanneer moet slikken en of ik het die dag al gedaan heb. Daar is dat boodschappenlijstje van MAX Geheugentrainer niks bij!
Voor Roos (omdat je het ook niet alleen hoeft te doen!) en Yvonne – die in een reactie vroeg naar het nut van supplementen- hier de meest essentiële supplementen.

Voor mijn huid slik ik Coënzym Q10 (biedt bescherming tegen vrije radicalen) en vitamine C waarvan ook is gebleken dat ze tegen vrije radicalen door ultraviolet licht beschermen.

Voor mijn huid en tegen opvliegers: soja. Ik probeer ook sojaproducten te eten, maar dan kom ik niet aan de hoeveelheden die aanbevolen worden door Christiane Northrup. Ja, ik kan er niets aan doen, ik ben dol op die vrouw. Ze is mijn goeroe! (of is een vrouwelijke goeroe een goerette?)

Een van de meest voorkomende voordelen die vrouwen merken na enkele maanden de voeding met soja te hebben aangevuld met flinke hoeveelheden soja-eiwit (100-160 isaflavonen per dag) is verbetering van de huidtonus, het haar en de nagels. De fyto-oestrogenen in soja versterken het collageen in het hele lichaam, of dat nu in de gezichtshuid, het vaginale weefsel of de botten is.(uit: De overgang als bron van kracht, Dr. Christiane Northrup).

Verder beveelt de Ge­zond­heids­raad aan om tegen botontkalking extra vitamine D te slikken voor vrouwen vanaf vijftig jaar (oftewel vrouwen in de menopauze). Dit omdat oestrogenen belangrijk zijn voor botopbouw, en in de menopauze vallen die oestrogenen weg, wat botafbraak veroorzaakt. Als je dus niet wil krimpen en kromtrekken, moet je vitamine D bijslikken!

Overigens zegt de Gezondheidsraad dat je verder niets extra nodig hebt.
Volgens de com­mis­sie Mi­cro­voe­dings­stof­fen van de Ge­zond­heids­raad vol­staat een ge­va­ri­eer­de voeding volgens de Richt­lij­nen Goede Voeding voor het me­ren­deel van de al­ge­me­ne, gezonde be­vol­king. (http://www.gezondheidsraad.nl/)

Maar de door de Gezondheidsraad aanbevolen dagelijkse hoeveelheden (ADH) zijn gebaseerd op het voorkomen van ernstige deficiëntieziekten (!) Meer niet. Dat is dus nogal minimaal!

Meer over soja: www.soya.be/nl/menopauze.php

Read full story • Comments { 5 }

Het is een martelende hel!

Door op 20 januari 2010 in alles van Roos, body and soul, moodswings, overgangsklachten

Jezusmina, wat een opgewektheid allemaal. Lekker knutselen en Elke dag zit vol kansen om te genieten!!? Ben ik dan de enige voor wie die overgang een martelende hel is? En die allerlei nare kwaaltjes en vage klachten heeft?

Ik lig halve nachten wakker, kom kilo’s aan, heb hartkloppingen, stress, en ik kan me niet concentreren en niks meer onthouden… wat moet ik dan met een boek als Het geheime genot van de overgang?
Aan dat T-shirt met die zeven dwergen (van de post op 10 januari) heb ik meer gehad, zo kwam ik er tenminste achter dat Itchy er ook eentje is, naast Bitchy, Sweaty, Sleepy, Bloated, Forgetful & Psycho.

Ik heb inmiddels de hele dwergen gang op bezoek gehad. En die rare jeuk aan mijn benen hoort dus gewoon bij de overgang. Wat gek genoeg toch een opluchting is, want ik dacht even dat ik er ook nog een allergie bij had. Maar het is dus onderdeel van het overgangspakket.

Weetje, ik was het vanochtend allemaal zo gruwelijk zat, dat ik een afspraak gemaakt heb met een overgangsconsulente (via http://www.overgangsconsulente.com/).
Ik kan het niet alleen.
Read full story • Comments { 4 }
Oudere artikelen »