Vakantie van de overgang

Ja, daar ben ik weer. De verliefdheid voelt een beetje als vakantie van de overgang, maar is wel erg intens en zenuwslopend. We lopen ook wat hard van stapel, daar ben ik me van bewust.

Ik heb Clint dus leren kennen via een online dating-site, waar ik ruim een half jaar ingeschreven sta. Ik ben er niet erg actief, op die eerste weken na, toen ik net lid was en het allemaal enorm spannend vond en ik tot diep in de nacht foto’s en profielen zat te bekijken.

De laatste tijd opende ik die dating-site alleen maar af en toe om te zien of ik nog reacties had. En drie weken geleden vond ik Clint in mijn postvak. Verrassend, want we hadden al eerder contact gehad, wat heen en weer gemaild en zelfs een paar keer gebeld, maar daarna stopte het abrupt, omdat Clint net met een andere vrouw aan het daten was geslagen, met wie het klikte. Dat wilde hij niet verpesten. Ik was toen nog in mijn enthousiaste fase en er waren nog wel twee of drie mannen die ik leuk vond, dus dat was jammer maar helaas.

Maar nu ineens weer een mailtje, het was toch niets geworden tussen hem en die dame. Net zo min als tussen mij en Elbert, Conner, John, Julio en Kees. Eigenlijk had ik niet echt zin in weer zo’n date, maar Clint voelde een beetje als een oude bekende. Dus toch maar een afspraakje gemaakt: om te gaan schaatsen op de ijsbaan.

Ja, en toen klikte het dus vanaf het allereerste moment. Al snel schaatsten we hand in hand. Wat helemaal niet handig was bij het rondjes schaatsen op de drukke ijsbaan. Dan lieten we even los, maar we konden eigenlijk niet bij elkaar weg blijven. Het leek wel of we door een of andere oerkracht naar elkaar toe getrokken werden. Maar onze schaatsen ook. We gingen een paar keer bijna onderuit en toen een keer echt. Ik smakte keihard met mijn kont op het ijs. Nadat ik overeind was gekrabbeld had ik het schaatsen wel gezien. Clint ook. Hij was met de auto en mijn huis was het dichtst bij. Een kwartier later trokken we de deur achter ons dicht en begonnen te zoenen.

Sindsdien zijn we nogal onafscheidelijk. Elke avond koken, eten, luieren, vrijen en slapen we samen. Gelukkig vertrekt hij ’s ochtends vroeg naar zijn werk en kan ik even tot mezelf komen, voor zover dat lukt.

Waar ik een beetje van baal is ons leeftijdsverschil. Dat is eigenlijk best groot. Ik ben tien jaar ouder dan Clint, maar dat weet hij niet. Toen ik mijn profiel aanmaakte op de dating-site heb ik als geboortejaar 1963, in plaats van 1960, ingevuld. Ja ach, dat was een opwelling. Maar hoe moet dat nou als ik binnenkort jarig ben? Niet dat ik het groots ga vieren, en met zoiets vreselijks als een Sarah moet echt niemand aankomen! En een surpriseparty wil ik dus absoluut ook niet! (horen jullie dat, girls!!)
Over die overgang heb ik het natuurlijk ook niet gehad. Clint vroeg me laatst waarom ik geen kinderen had, en ik antwoordde dat het er nooit van was gekomen. Hij keek me toen heel blij aan en zei: Misschien komt dat nog…