Ook ik ben, net als Roos (zie haar post van 23 maart), naar de overgangsconsulente geweest: voor een interview (daarna metéén een afspraak gemaakt).
Gerda Blaauboer is overgangsconsulente, verpleegkundige van origine. Ze werkte in de menopauzepolikliniek van het Sint Lucas Andreas Ziekenhuis en heeft als overgangsconsulente een praktijk aan huis in Amsterdam.
Wat voor vrouwen zie je in je praktijk?
De klachten die ze hebben zijn vaak zowel lichamelijk als geestelijk. Zaken als stemmingswisselingen, vermoeidheid en slapeloosheid. Toch komen ook veel vrouwen naar me toe omdat ze problemen willen voorkomen. Die zijn er bewust mee bezig.
Er zijn ook zat vrouwen die het ontkennen: Nee, van de overgang heb ik nog geen last. Ze willen niet erkennen dat ze een nieuwe levensfase ingaan, want dat is het toch: dat je je vruchtbare periode gaat afsluiten en aan je derde levensfase begint. Ja, de middelbare leeftijd klinkt vreselijk, maar het is gewoon wel zo, toch? Ja, ik ben zelf ook ervaringsdeskundig.
GERDA BLAAUBOER
Wat kan ik verwachten als ik bij een overgangsconsulente kom?
Heel veel informatie. Ik breng de klachten in kaart, breng er structuur in aan en adviseer wat je eraan kunt doen. Het is natuurlijk ook prettig dat je klachten serieus genomen worden. Vrouwen hebben heel vaak het idee dat ze niet gehoord worden. Aangekeken alsof ze niet goed bij hun hoofd zijn.
Dat ze zich aanstellen…
Oudere generaties zoals onze moeders, hebben vaak zoiets van: Ach, dat gaat vanzelf weer over, je moet niet klagen en zeuren. Ik heb het ook gehad, het viel wel mee.
Maar die vrouwen hadden ook een ander leven, ze werkten niet buiten de deur en hadden veel minder stress. En er was minder dwang om aan het schoonheidsideaal te voldoen. Wij leven in een tijd dat je eeuwig jong moet blijven en er altijd maar goed uitzien.
We hebben het dus zwaar?
Ach, één op de vier vrouwen heeft geen klachten. Die gaan zonder problemen de menopauze in. Waar ik zelf op hamer is dat je toch je levensstijl moet aanpassen als je ouder wordt. Het klinkt truttig, maar het werkt wel. Regelmatiger leven; nachtenlang in het café hangen is niet meer aan te bevelen. Gezond eten, bewegen, dingen doen die je leuk vindt, ontspannen, stress proberen te verminderen. Dan kun je veel voorkomen.
Hoeven we niet aan de hormonen, zoals bijvoorbeeld in Amerika zo populair is?
Hormonen slikken kan best zinvol zijn als een vrouw echt heel veel klachten heeft, zoals nachtzweten en hele erge opvliegers. Zodanig dat ze niet kan meer functioneren in haar werk en in het openbare leven. Dan kunnen hormonen heel goed, voor een korte tijd – een of twee jaar – om die periode te overbruggen. Dat is ook helemaal niet zo erg. Pas na vijf jaar is er sprake van een heel licht verhoogde kans op borstkanker.
Wat is dan het nadeel?
Het zijn toch medicijnen die je gebruikt. Het is ook natuurlijk dat je op een gegeven moment minder hormonen in je lichaam krijgt. En je lichaam vindt weer een balans uiteindelijk, je hebt het dus ook niet nodig. Als je geen ernstige klachten hebt, is het niet zinvol om hormonen te slikken.
Als je gezond eet – veel groente, noten, zaden, muesli, yoghurt en vette vis voor de omega 3 vetzuren – als veel beweegt, stress vermijdt en regelmaat in je leven brengt, dan kom je die overgang wel door, hoor.
Die opvliegers, dat lukt ook wel. Zeker omdat je daar ook veel tegen kunt doen met natuurlijke middelen. Die hebben echt heel veel resultaat. Daarom adviseer ik ook zoveel mogelijk natuurlijke remedies. Maar uiteindelijk ligt de keuze bij de vrouw zelf.
Levert de overgang ook nog iets positiefs op?
Je weet veel meer dan vroeger wat je wel en wat je niet wil. Als het goed is ben je veel wijzer geworden, je kunt betere keuzes maken; gerichter iets wat bij past. En dat je minder zoekend bent. Dat hoop je dan toch. Want dat maakt het wel dubbel moeilijk, én lichamelijke klachten hebben en problemen als: wat moet ik verder nog met mijn leven.
Als ik naar mezelf kijk, ik leef veel gezonder, ik voel me ook beter. Ik moet wel zorgen dat ik op tijd in bed lig, maar op zich ben ik fitter dan in de tijd dat ik nog volop naar de kroeg ging. Toen zat ik nog weleens een dag brak op de bank. Ik heb nu meer energie.
Kortom?
Zoals we in onze maatschappij tegen de overgang aankijken, is het ook een imagokwestie. De term overgang roept associaties met oud, afgedaan en middelbaar. Maar in culturen waar oudere vrouwen meer aanzien hebben en respect krijgen, hebben ze ook minder overgangsklachten.
Ja, respect… Dat moeten we hier dan ook maar gaan afdwingen, hè?
www.overgangsconsulente.com
1988 BEATRIX 50 JAAR
Follow Us!