Ik heb niets met Lady Gaga. Ik denk altijd: kind trek toch wat aan! Die onderbroek look vind ik echt helemaal niks. Ook de jongens houden niet van Gaga (Robbie vindt haar net een enge heks, schattig hè?) dus ik weet ook niet al te veel van haar.
Maar toen las ik dat ze in een interview in de Rolling Stone zei:
Als ik ’s ochtend wakker word, voel ik me precies als elk onzeker 24-jarig meisje. En dan zeg ik tegen mezelf: ‘Bitch, je bent Lady Gaga! Sta op en ga je ding weer doen.
Op de een of andere manier trof dit een snaar. Misschien omdat ik me de laatste tijd het bed uit moet slepen. Dan zeg ik niks, maar ik steun, zucht of grom. Al ben ik net wakker: ik ben dood- en doodmoe. Waarvan weet ik niet.
In elk geval niet van het als een dolleman racefietsen, wat Karel doet. En die is zo fit als een … eh… Haan… Oen? Ik heb dus weer heel erg menobrein (ik ben volkomen gaga). Gisteren riep ik: Ja, prima! tegen iemand die zwaaide (en dus helemaal niks had gevraagd).
Het zal die verdomde overgang wel weer wezen. Ook vandaag ontwaakte ik bezweet, verhit en vermoeid. Maar ik zei: Bitch, je bent een overgangstergirl! Sta op en ga je ding weer doen!
Het zal die verdomde overgang wel weer wezen. Ook vandaag ontwaakte ik bezweet, verhit en vermoeid. Maar ik zei: Bitch, je bent een overgangstergirl! Sta op en ga je ding weer doen!
Het hielp wel! In elk geval een poosje…
In de loop der jaren is er een hele hechte vriendengroep ontstaan. Ik ben benieuwd hoe dat verder gaat als iedereen uitvliegt. Ik ben zelf altijd jaloers op mensen die nog middelbare schoolvrienden hebben. Van die vrienden die weten hoe het vroeger bij jou thuis was, die je ouders, broers en zussen kennen. Die weten waar en met wie je voor het eerst zoende. Door de verhuizing naar Nederland ben ik ze allemaal uit het oog verloren.
Follow Us!