http://www.overgangstergirls.nl

Uit de oude doos: 11 mei 2010 (Peggy weet inmiddels weer dat ze toch hetero is – best jammer – maar het onderwerp Late Lesbiennes is onverminderd hot in de media).

Ik heb écht te lang geen seks meer gehad. Ben ik eigenlijk nog wel hetero? Ineens kwam die vraag bij me op. Ik lees de laatste tijd voortdurend over vrouwen die op latere leeftijd lesbisch worden. En toen kwam Roos ook nog met dat verhaal over Katja. Je zou bijna denken dat het een trend is.

Ik ben er nog niet helemaal uit. Wordt vervolgd.
http://www.herkendehetero.nl/

Onlangs vroeg Bea haar oude vriend Ruud langs te komen. Hij moest ‘informateur worden’. Wij zijn niet verrast: Beatrix was in 1982 nog maar twee jaar koningin toen Ruud Lubbers de langstzittende premier van Nederland werd. Twaalf jaar spraken Bea en Ruud elkaar praktisch elke maandag. Ze kennen elkaar goed. En wij kennen Lubbers’ reputatie. Volgens de overgangstergirls was de invitatie gewoon een booty call (eerst even in bed presteren, daarna informeren). Ja, dat is de Queen Bee die wij kennen.

Hoe zou Bea de overgang hebben doorstaan, bedacht ik met Koninginnedag in zicht. Zo rond haar vijftigste verjaardag zal ze daar toch zeker wel mee geconfronteerd zijn. Had ze moodswings, een droge vagina, of alleen maar last van slapeloosheid? Het is moeilijk te achterhalen: was ze zo aan het wuiven vanwege een opvlieger, of uit
Hoe dan ook: het kan niet anders dan dat ook Bea’s hormonen het duchtig te verduren hadden. En haar (toch al vrij hoge) testosteronspiegel werd toen natuurlijk net iets hoger. Ja, en vrouwen met veel testosteron… Dat zijn powervrouwen als Madonna, Paay en… Bea! Die willen geen slap gelul, maar een lekkere toyboy!

Ineens snapte ik het. Die foto waarop ze wordt gekust! Natuurlijk was dat geen toevallige ontmoeting met een toegewijde onderdaan: het was Bea’s lover! En Bea had zeker al honderd keer gezegd: wat wij hebben is bijzonder, daar hoeft niemand iets van af te weten. Dit is ons speciale geheimpje!

Maar toch… Hij was gek op haar, het was haar ‘verjaardag’ die extra groots werd gevierd, omdat ze dit jaar vijftig was. Hij vond dat hij moest laten weten dat die leeftijd hem niets deed, dat hij stapeldol was op zijn Beetjescheetje. En zij… Ach, niet voor niets liep ze langs zijn stamcafé, koket lachend. Hij zag haar aan komen wandelen, met die lekkere beentjes, en wat zag ze er fantastisch uit!

Hij kon niet anders dan op haar toestappen en haar kussen. Zijn hand lag op haar heup, zij pakte zijn schouder beet. Ik hou van je, fluisterde hij. En zij giechelde: Ik zie je vanavond, gekkie!

Altijd wanneer de blues toeslaat, of de wanhoop, draai ik muziek. Gisteravond /nacht dan ook videootjes op YouTube bekeken, lekker hard, met de koptelefoon op. Omdat ik een tijdje terug in een interview met Patti LaBelle las dat ze… Wacht, lees zelf maar:

Over de tijd dat ze in de overgang was, zegt zangeres Patti LaBelle: In die periode huilde ik vaak, ik huilde aan één stuk door. Ik had geen idee waarom ik zo moest huilen. Als ik Somewhere Over the Rainbow zong, huilde ik de hele song door. En toen realiseerde ik het me pas…

Tijdens de menopauze was ik een heks, en geen goede. (I was a menopausal witch with a capital B). Ik gedroeg me als een vervelende pubermeid!

Met deze quotes in mijn hoofd ging ik op zoek naar versies van Somewhere… Want ik had zelf ook wel zin in een potje janken. Toen trof ik onderstaande opname. Vast de beste ooit. Wel al een tijd geleden (1979) dus van overgang was nog geen sprake. Dus ook geen tranen. Wel raakt Patti helemaal bezield. Ze vliegt bijna weg!

Somewhere over the rainbow. Bluebirds fly. Birds fly over the rainbow. Why then, oh why can’t I?

Het laatste stukje van deze video (ongeveer vanaf 3.10) heb ik héél vaak gezien! Zó geweldig goed! Ik kan niet anders dan geloven wat Patti zingt. En op de een of andere manier voel ik me getroost en weer hoopvol: alles komt goed!

Goedbeschouwd worden we gewoon geregeerd door onze hormonen. Als overgangstergirls lopen we vanzelf tegen die keiharde waarheid op. Ineens niet zo’n zin meer om te zorgen, we worden minder twijfelachtig en lief, maar kordater en krengiger. We gaan een beetje op mannen lijken.

Mannen mogen dan niet in de overgang komen, er gebeurt wel degelijk iets met ze. Terwijl dat testosteron wegsijpelt (zijn dát al die druppels naast de wc-pot?) gaan zij steeds meer op ons lijken.

Ja, als je daar op gaat letten, beginnen alle mannen na hun 50ste op je tante Ria lijken. Ook hippe vogels (als Keith Richards, Bowie, en de boys van Bon Jovi en Aerosmith) ontkomen er niet aan. Zelfs de meest cocky haan in het kippenhok (zie Clinton) valt er aan ten prooi.
De krachtige kaaklijn verzwakt en gelaatstrekken worden ronder en zachter. Misschien is het ook de blik die wat meer kwetsbaar en deemoedig wordt? (Draagt Kim daarom een zonnebril?)

Uit de oude doos (die er dus toch heel leuk uit ziet):
30 maart 2010

Vrouwen, we zitten raar in elkaar. Dat valt me de laatste tijd steeds meer op. Vijfendertig jaar geobsedeerd geweest door die rare neus en nu vind je hem wel kek. Zelfs een van de leukere dingen in je gezicht! En die enorm lange tenen, eigenlijk best elegant toch? Gek, dat alles went als je er maar lang genoeg tegenaan kijkt. Zo ook de vagina. Nee, daar kijk je dan waarschijnlijk niet dagelijks naar, misschien heb je dat wel nimmer gedaan (was die cursus dat je naar je eigen vagina ging leren kijken net opgeheven). Dat was dat mij het geval, maar toen moest het ineens van de Viva ofzo, en heb ik toch een spiegel ter hand genomen. Eh ja, interessant…

Nou ja, je hoefde er ook geen volle zalen mee te trekken. Je was blij dat het gebeurentje verstoken tussen je dijen zat, op een plek die nou niet bepaald in het oog loopt.
Maar toch, de mannen die er een blik op wierpen leken er altijd enorm mee in hun sas en zo kwam het dat je op een gegeven moment dacht: het is vast toch een leuk ding.
Ja, en als je dat maar vaak genoeg denkt, wórdt het ook een leuk ding. En op een dag (ja, jammer dat je nu reeds in de overgang zit) denk je: Hé, wat heb ik eigenlijk een leuke vagina!

En die ga je dan blijkbaar nabreien, kleien, schilderen, tekenen en beschrijven. Gewoon uit pure blijheid met de vagina. Die niet meer hoeft te baren of te bloeden en er dus alleen nog maar is voor het plezier!

Hier twee wat meer schattige varianten van de vele vagina knutsel en kunstwerkjes die ik ben tegengekomen. In het kader van: Celebration, no more menstruation!

Wat we trouwens níet gaan doen is vragen om foto’s van jouw vagina om dan te beoordelen of hij er wel normaal uitziet. En daar dan ook nog geld voor vragen. Het is heel erg, maar die site bestaat echt! Hij is van een of ander vaag Institute Lab. (louter ter bewijs geef ik de link). Ongezien zeggen de overgangstergirls: hij is prima, mooi, lekker als hij – en dat is het belangrijkste – werkt! Want zoals geldt voor alle onderdelen van ons lichaam in de overgang: use it or lose it.

Breiwerkje: VAGINA ACTIOM by Styler, VULVA by Jessica Marie
http://tinyurl.com/vaag-instituut