Archief | juli, 2010

Jane Austen gaat op de vuist

Volgens mij moet je je nooit teveel bekommeren om wat hoort. Of wat de mensen zullen zeggen. Onderstaand filmpje bewijst dat het onvermoed plezier kan opleveren je te verzetten tegen de goegemeente. Of zoals het in Jane Austens boeken heette: the good society. Zoals we weten was er voor jonge vrouwen in die tijd niet veel meer te doen dan wachten tot de aanstaande echtgenoot zich aandiende. Dat had anders gekund…

Vooral voor wie Jane Austens boeken kent én de film Fight Club heeft gezien is dit een steengoede video. 
Ik vraag me alleen af hoeveel mensen dat zijn. Maar dat moeten leuke lui zijn: heel yin & yang. Ik vermoed dat er heel veel overgangstergirls tussen zitten. Die hebben zelf Austen gelezen of een van de vele verfilmingen of tv-series gezien, en zijn  –vaak zonder dat ze het wilden- ineens in Fight Club beland. Omdat de man naast hen die film had uitgekozen. Ze keken toch nog even mee, want de lekkere Brad Pitt zit erin.

Read full story Comments { 0 }

Overgangsgekte!

Heel af en toe vraagt iemand me of het nog aan is, tussen mij en Dinges, de student. Meestal met een gezicht dat twijfelt tussen afschuw en ongeloof (dat is in elk geval mijn schuldbewuste interpretatie). Gelukkig weten niet zo heel veel mensen het (tenminste: in real life).
Ik loop er niet mee te koop. Al heb ik de dag erna wel meteen mijn goede gay vriend gebeld met de vraag of vijfentwintig te jong is (homo’s weten dat soort dingen). Volgens Gay kon het nog wel. Zijn redenatie was: Kijk, zestien is echt te jong, dan moet je achterop de brommer. Dat kan niet meer, Peggy! Maar als hij vijfentwintig is, heeft hij een rijbewijs en kan hij je gewoon met de auto komen ophalen.

Dat was wel fijn, zo’n duidelijke richtlijn. Al heeft Dinges enkel een ouwe fiets (nee, ik bedoel niet mezelf, maar echt die fiets). Gay had trouwens nog een advies: Hou het bij seks. Ga vooral niet praten! Volgens mij ook een homowijsheid, want hij blijkt heel waar. Praten maakt het er niet leuker op. Als Dinges over zijn her (tentamen) begint, ga ik toch al bijna overhoren. Soms vertel ik iets over míjn studietijd en dat klinkt dan ineens heel aardappeleters- en Charles Dickens-achtig: er was niets! We hadden geen computers, geen internet, geen gsm’s, iPhones, iPads of eBooks!
Gay had gelijk: we hadden het gewoon bij de seks moet laten. Maar dat soort dingen draai je niet makkelijk terug. Het einde van de affaire is dus in zicht: het zou van mij mórgen over mogen zijn!
Verstandelijk. Want mijn lichaam wil iets anders. Ik ben ten prooi aan allesverzengende lust. Als ik aan Dinges’ mooie lichaam denk wil ik hem centimeter voor centimeter aflikken. Bij de gedachte aan zijn lekkere ronde billen krijgen mijn handen een grijpreflex. Mijn mond loopt vol bij de herinnering aan onze kussen en vrijpartijen. En als de hond van Pavlov krijg ik zin in seks bij het bleepje van mijn gsm. Vooral in deze vakantietijd zijn vrijwel alle sms’jes van hem.

Geloof me, ik vind dit alles net zo bizar en slecht als jullie! En ik wil er ook mee stoppen! Maar mag ik iets ter verdediging zeggen? Ik denk echt dat het de hormonen zijn. Want het afgelopen half jaar heb ik niet naar seks getaald. Zelfs George Clooney kon van mij alleen een slap handje verwachten. Ik had geen enkele seksdrive meer, en zelfs de gedachte aan seks kwam niet bij me op. Het enige waar ik naar verlangde was dat gevoel terug te krijgen, want zonder wordt het leven wel erg dor. Dat dit nu zo als een hoosbui over me heen komt: daar kan ik –zo voelt het – niet zo veel aan veranderen.

Ik noem het maar overgangsgekte, het equivalent van de midlife man met Porsche, of nieuw vrouwtje met tweede leg. Godzijdank ben ik (bijna) onvruchtbaar!
BEELD: The Rebound (film over oudere vrouw en jonge man,  die niet echt goed besproken is. Misschien is het hele onderwerp een no go area).
Read full story Comments { 3 }

Een plan met potentie

Soms moet je op je woorden terugkomen. Naarmate ik ouder word, moet ik dat trouwens steeds vaker. Wat ik ooit vervelend, vies of lelijk vond, daar blijk ik nu zielsveel van te houden. Zo zijn er: vroeg naar bed, witlof, en mannen met een hoed(je).

Over vulva’s / vagina’s / mutsen heb ik al het een en ander verkondigd, zoals in De muts in al haar facetten:

Misschien zijn de mutsen wel overdadig aanwezig op internet. Vreemd genoeg tref ik nooit eens per ongeluk een mannelijk apparaat aan. Die zijn er wel, maar je moet er naar zoeken.

Dit blijkt dus helemaal niet waar! Sinds ik deze bewering deed, kom ik alleen maar penissen tegen, in alle maten en vormen. Zelfs gebreide penismutsjes! Ik moet zeggen: ik vind het vrij fascinerende materie. Jammer dat de link met de overgang totaal ontbreekt, want dat is toch waar de overgangstergirls over bloggen. Dus wat moeten we dan met fallussen?

Aan de andere kant, we zijn dan wel in de overgang, maar toch nog steeds geïnteresseerd in mannen? Misschien zelfs wel meer? (We beginnen er uiteindelijk steeds meer op te lijken, met die stijgende testosteronspiegel).

Hier dus twee geweldige penisplaatjes. Of het een goed plan is er een serie á la de vulva van te maken, dat weet ik nog niet. Maar materiaal ervoor is in iedere geval in overdaad aanwezig. Dus laat ik het zo zeggen: het heeft wel potentie!

Read full story Comments { 0 }

Mail contact

Vandaag voor de tweede keer mail van Wijnand! Meteen na onze ontmoeting had hij al gemaild hoe leuk het was geweest en om me een leuke, hete (?) zomer toe te wensen.

Ik vond het een beetje overdone, maar was allang blij dat hij me toch niet als een dronken lor beschouwde. Ik heb hem een neutraal mailtje teruggestuurd. Hij zit inmiddels lang en breed in Gomera. Hij heeft de wandeltocht nu als deelnemer gedaan en zal de komende drie weken als reisleider dezelfde tocht nog drie keer doen.

Vanuit een internetcafé mailt hij:
Ha die Roos,
Ik zit nu in Los Telares bij María Dolores, na een week van prachtige wandelingen. Ik weet niet of jij je haar kookkunsten nog herinnert, maar ik word hier vreselijk verwend. Het is hier inderdaad schitterend, elke dag weer helemaal anders. Van oerbos, naar strand, langs de bananenplantages en door de woestijn.

( Hier volgt een heel stuk over een folkloristisch festival met vreselijke volksdansen, maar wel authentiek …)

De groep ging wel, veel stelletjes en twee zeurderige meisjes die eigenlijk niet van lopen hielden. Ik denk dat het gidsen prima te doen is nu ik de wandeling één keer heb gedaan, alles staat goed aangegeven. Morgen komt de eerste groep aan. Wat zou het leuk zijn als jij erbij was. Ik weet zeker dat we enorme lol zouden hebben, we hadden zo’n klik.

(Dan volgt een stukje over een taxichauffeur die in Nederland heeft gewerkt)

Nou Roos, ik laat het hierbij, ik hoop dat jij ook een hele fijne vakantie hebt en dan zien we elkaar in het nieuwe schooljaar.
Veel liefs, Wijnand

Ik kreeg spontaan een opvlieger van dit mailtje. Moet ik hier nou iets in lezen? Of is dit een normale toon onder collega’s? Ook heel erg is dat ik me niet eens meer kan herinneren hoe hij er nu precies uit ziet, dat is echt mijn handicap. Het is vast een leuke vent en we hebben totaal dezelfde interesses…

Aan de andere kant: ik zit met zoon Robbie en man Karel in de Bourgogne. Misschien is het slim om dat maar even terug te mailen. Voor de duidelijkheid.

Read full story Comments { 0 }

Anti-vakantie

Niksen is zwaar overschat. Dat dolce far niente, dáár wordt je nou moe van. Ik betrapte me erop dat ik op het Italiaanse strand lekker mijn werk lag te plannen, nieuwe projecten te verzinnen en eigenlijk niet kon wachten weer eens fijn op de overgangstergirls te posten. Dat had best gekund, want ik had mijn laptop bij me, maar ik had mezelf verplicht een week vrij gegeven. Om op te laden, maar juist het luieren leek alle energie uit me zuigen. En sinds ik vanochtend aan het werk ging, voel ik me weer senang (toegegeven: ik heb het geld ook nodig. Misschien was lekker lang lanterfanten een ander verhaal als ik miljonair was).

Wat ook meespeelt, ik ben een tijdje geleden op bezoek geweest bij mijn oude buurvrouw die nu in een verzorgingshuis zit. Ik had – heel lief- een kaartje gekregen van haar toen ik vijftig werd. Die verjaardag kwam ter sprake en de buuf roemde de jaren tussen de 50 en 60: want dan heb je ervaring en wijsheid, je kan alles nog, maar hoeft niet meer zo nodig van alles. De buuf is (hoofd)verpleegster geweest en had altijd met heel plezier gewerkt: maar op een dag was ik op. Had ik geen puf meer…

Daar lag ik dus ook over te denken op mijn strandbedje onder de parasol. Nu ik nog puf heb, wil ik er alles uithalen. Nog mooie, spannende en enerverende dingen doen en maken. En dan ga ik daarna wel op het strand liggen.

Want er is iets aan dat bakken in de zon dat heel lekker moet zijn, want hoe komen al die lui anders zo ongelofelijk bruin? Zijn ze dan niet bang voor huidkanker? Ja, sommige mensen hebben wel een hele diepe liefde voor de zon. Ook al ga je er uit zien als een ouwe tas. Zelfs Clint die de strandvakantie bedacht had (zelf had ik iets actievers in gedachten) keek vol ongeloof naar de bejaarden die lagen te braden in de laaiende zon; het gezicht in aanbidding hemelwaarts gericht. Hij zei: dat stel is zo diepbruin: het lijkt wel draadjesvlees dat urenlang in de braadpan heeft liggen sudderen.

Ik kreeg acuut zin in om naar huis te gaan. Gelukkig hoefden we nog maar anderhalve dag. Vandaag genoten van mijn koele huis, heerlijk gewerkt en straks kook ik een lekkere Hollandse pot (met draadjesvlees).

Read full story Comments { 0 }

Zomerserie: worden we allemaal lesbisch?

Uit de oude doos: 11 mei 2010 (Peggy weet inmiddels weer dat ze toch hetero is – best jammer – maar het onderwerp Late Lesbiennes is onverminderd hot in de media).

Ik heb écht te lang geen seks meer gehad. Ben ik eigenlijk nog wel hetero? Ineens kwam die vraag bij me op. Ik lees de laatste tijd voortdurend over vrouwen die op latere leeftijd lesbisch worden. En toen kwam Roos ook nog met dat verhaal over Katja. Je zou bijna denken dat het een trend is.

Niet lang geleden hoorde ik het literaire nieuwtje dat de schrijfster Susie Orbach haar man had verlaten voor collega-schrijfster Jeanette Winterson, een doorgewinterde lesbienne. Daarna kwam actrice Meredith Baxter (de hippie-moeder in Family Ties) die na drie huwelijken voor de vrouwen koos. Ook sexy Top Gun blondine Kelly McGillis bekende in 2009 dat ze overgelopen was naar het andere team.

Laat, maar ook weer vroeg, was Sex and the City’s Cynthia Nixon, die op haar 43ste de vader van haar twee kinderen verliet voor de lekker potige Christine Marinoni.
Volgens academisch sexpert Lisa Diamond is zo’n late ommezwaai heel gangbaar. Vrouwen ontdekken hun lesbische oriëntatie vaak midlife of later: De standaardredenatie is: wanneer je je tot hetzelfde geslacht aangetrokken voelt, weet je dat al als je negen jaar bent, en vervolgens doe je er iets mee of je onderdrukt het. Maar dat is veel te simpel gesteld. Sommige vrouwen zeggen: ik voelde me door de jaren wel eens aangetrokken tot vriendinnen, maar interpreteren dat niet per se als homoseksualiteit.

En dan zijn er nog de vrouwen die de oversteek niet helemaal wagen en voor beide teams blijven spelen. Zoals – daar is ze weer!- Sharon Stone die in een interview bekende dat ze haar beste afspraakjes met butch lesbians (dijken van lesbo’s) heeft, omdat die het heft in handen weten te nemen. Stone: Iedereen is in zekere mate biseksueel op een glijdende schaal. Ik hou van mannelijkheid en, om eerlijk te zijn, vind ik dat alleen nog bij vrouwen. Als je uitgaat met een vrouw, pakt die vrouw echt uit. Ze zeggen: ik haal je om 7 uur op en je hoeft niet te zeggen waar je heen wil, maar ze nemen je naar iets geweldigs mee en je kunt je uitdossen als een lady.

Mannen daarentegen, zegt Stone, zijn heel erg fem, vrouwelijk, geworden. Ze weten niet wie ze zijn, wat ze willen en ze kunnen geen besluit nemen, en dat vind ik wel zo’n afknapper. (Het is ook nooit goed, denkt de verdwaalde mannelijke lezer van ons blog nu).

De overgangstergirls zijn inmiddels bekend met het fenomeen vervrouwelijkte man – zie Anke’s geweldige collage – maar hélemaal met de vermannelijkte vrouw, want dat is precies wat de hormonen in de overgang met ons doen en wat we allemaal meemaken. Onder invloed van het mannelijke testosteron worden ook hetero-overgangstergirls minder zorgzaam en onzeker, meer daadkrachtig en stabiel. We worden, zeg maar, de ideale date van Sharon Stone.
Maar wat moeten we daarmee? Allemaal lesbisch worden? Is dat niet een beetje teveel gedoe, als we (mannen en vrouwen) toch allemaal op elkaar gaan lijken? Waarom zouden we dan al die moeite doen? Why bother?

Ik ben er nog niet helemaal uit. Wordt vervolgd.
http://www.herkendehetero.nl/

Read full story Comments { 0 }

Zomerserie: Bea’s tricks

Onlangs vroeg Bea haar oude vriend Ruud langs te komen. Hij moest ‘informateur worden’. Wij zijn niet verrast: Beatrix was in 1982 nog maar twee jaar koningin toen Ruud Lubbers de langstzittende premier van Nederland werd. Twaalf jaar spraken Bea en Ruud elkaar praktisch elke maandag. Ze kennen elkaar goed. En wij kennen Lubbers’ reputatie. Volgens de overgangstergirls was de invitatie gewoon een booty call (eerst even in bed presteren, daarna informeren). Ja, dat is de Queen Bee die wij kennen.

Uit de oude doos: 29 april 2010

Hoe zou Bea de overgang hebben doorstaan, bedacht ik met Koninginnedag in zicht. Zo rond haar vijftigste verjaardag zal ze daar toch zeker wel mee geconfronteerd zijn. Had ze moodswings, een droge vagina, of alleen maar last van slapeloosheid? Het is moeilijk te achterhalen: was ze zo aan het wuiven vanwege een opvlieger, of uit
Hoe dan ook: het kan niet anders dan dat ook Bea’s hormonen het duchtig te verduren hadden. En haar (toch al vrij hoge) testosteronspiegel werd toen natuurlijk net iets hoger. Ja, en vrouwen met veel testosteron… Dat zijn powervrouwen als Madonna, Paay en… Bea! Die willen geen slap gelul, maar een lekkere toyboy!

Ineens snapte ik het. Die foto waarop ze wordt gekust! Natuurlijk was dat geen toevallige ontmoeting met een toegewijde onderdaan: het was Bea’s lover! En Bea had zeker al honderd keer gezegd: wat wij hebben is bijzonder, daar hoeft niemand iets van af te weten. Dit is ons speciale geheimpje!

Maar toch… Hij was gek op haar, het was haar ‘verjaardag’ die extra groots werd gevierd, omdat ze dit jaar vijftig was. Hij vond dat hij moest laten weten dat die leeftijd hem niets deed, dat hij stapeldol was op zijn Beetjescheetje. En zij… Ach, niet voor niets liep ze langs zijn stamcafé, koket lachend. Hij zag haar aan komen wandelen, met die lekkere beentjes, en wat zag ze er fantastisch uit!

Hij kon niet anders dan op haar toestappen en haar kussen. Zijn hand lag op haar heup, zij pakte zijn schouder beet. Ik hou van je, fluisterde hij. En zij giechelde: Ik zie je vanavond, gekkie!

Read full story Comments { 0 }

Zomerserie: somewhere over the rainbow…

Uit de oude doos: 28 april 2010 (om weer even lekker een potje te janken)

Altijd wanneer de blues toeslaat, of de wanhoop, draai ik muziek. Gisteravond /nacht dan ook videootjes op YouTube bekeken, lekker hard, met de koptelefoon op. Omdat ik een tijdje terug in een interview met Patti LaBelle las dat ze… Wacht, lees zelf maar:

Over de tijd dat ze in de overgang was, zegt zangeres Patti LaBelle: In die periode huilde ik vaak, ik huilde aan één stuk door. Ik had geen idee waarom ik zo moest huilen. Als ik Somewhere Over the Rainbow zong, huilde ik de hele song door. En toen realiseerde ik het me pas

Tijdens de menopauze was ik een heks, en geen goede. (I was a menopausal witch with a capital B). Ik gedroeg me als een vervelende pubermeid!

Met deze quotes in mijn hoofd ging ik op zoek naar versies van Somewhere… Want ik had zelf ook wel zin in een potje janken. Toen trof ik onderstaande opname. Vast de beste ooit. Wel al een tijd geleden (1979) dus van overgang was nog geen sprake. Dus ook geen tranen. Wel raakt Patti helemaal bezield. Ze vliegt bijna weg!

Somewhere over the rainbow. Bluebirds fly. Birds fly over the rainbow. Why then, oh why can’t I?

Het laatste stukje van deze video (ongeveer vanaf 3.10) heb ik héél vaak gezien! Zó geweldig goed! Ik kan niet anders dan geloven wat Patti zingt. En op de een of andere manier voel ik me getroost en weer hoopvol: alles komt goed!

Read full story Comments { 0 }

Zomerserie: zoek de verschillen

 Uit de oude doos: 8 april 2010 (over ouwe lullen, weer eens wat anders!)

Goedbeschouwd worden we gewoon geregeerd door onze hormonen. Als overgangstergirls lopen we vanzelf tegen die keiharde waarheid op. Ineens niet zo’n zin meer om te zorgen, we worden minder twijfelachtig en lief, maar kordater en krengiger. We gaan een beetje op mannen lijken.

Mannen mogen dan niet in de overgang komen, er gebeurt wel degelijk iets met ze. Terwijl dat testosteron wegsijpelt (zijn dát al die druppels naast de wc-pot?) gaan zij steeds meer op ons lijken.

Ja, als je daar op gaat letten, beginnen alle mannen na hun 50ste op je tante Ria lijken. Ook hippe vogels (als Keith Richards, Bowie, en de boys van Bon Jovi en Aerosmith) ontkomen er niet aan. Zelfs de meest cocky haan in het kippenhok (zie Clinton) valt er aan ten prooi.
De krachtige kaaklijn verzwakt en gelaatstrekken worden ronder en zachter. Misschien is het ook de blik die wat meer kwetsbaar en deemoedig wordt? (Draagt Kim daarom een zonnebril?)

Want het is niet alleen de fysiek, ook mentaal verweken ze een beetje. Ze pinken af een toe een traantje weg, hebben minder last van rivaliteit, willen minder werken, vinden ineens hun gezin véél belangrijker. Kortom, het lijken wel wijven.

Zo blijkt testosteron de grote gelijkmaker en schuiven we allemaal een beetje naar elkaar toe. Is dat erg? Het heeft wel iets gezelligs, toch? En misschien zijn oudere mannen en vrouwen meer met elkaar in harmonie… Maar nee, heel sexy is het niet. (Dat mensen dan vragen: Hé, is dat je tweelingzus? Nee, mijn man…)

Om deze redenatie te staven staat er ook een vrouw tussen alle mannen. Heb je haar gespot? (Moest je hard zoeken?)

Read full story Comments { 0 }

Zomerserie: wat heb ik eigenlijk een leuke vagina!

Uit de oude doos (die er dus toch heel leuk uit ziet):
30 maart 2010

Vrouwen, we zitten raar in elkaar. Dat valt me de laatste tijd steeds meer op. Vijfendertig jaar geobsedeerd geweest door die rare neus en nu vind je hem wel kek. Zelfs een van de leukere dingen in je gezicht! En die enorm lange tenen, eigenlijk best elegant toch? Gek, dat alles went als je er maar lang genoeg tegenaan kijkt. Zo ook de vagina. Nee, daar kijk je dan waarschijnlijk niet dagelijks naar, misschien heb je dat wel nimmer gedaan (was die cursus dat je naar je eigen vagina ging leren kijken net opgeheven). Dat was dat mij het geval, maar toen moest het ineens van de Viva ofzo, en heb ik toch een spiegel ter hand genomen. Eh ja, interessant…

Nou ja, je hoefde er ook geen volle zalen mee te trekken. Je was blij dat het gebeurentje verstoken tussen je dijen zat, op een plek die nou niet bepaald in het oog loopt.
Maar toch, de mannen die er een blik op wierpen leken er altijd enorm mee in hun sas en zo kwam het dat je op een gegeven moment dacht: het is vast toch een leuk ding.
Ja, en als je dat maar vaak genoeg denkt, wórdt het ook een leuk ding. En op een dag (ja, jammer dat je nu reeds in de overgang zit) denk je: Hé, wat heb ik eigenlijk een leuke vagina!

En die ga je dan blijkbaar nabreien, kleien, schilderen, tekenen en beschrijven. Gewoon uit pure blijheid met de vagina. Die niet meer hoeft te baren of te bloeden en er dus alleen nog maar is voor het plezier!

Hier twee wat meer schattige varianten van de vele vagina knutsel en kunstwerkjes die ik ben tegengekomen. In het kader van: Celebration, no more menstruation!

Wat we trouwens níet gaan doen is vragen om foto’s van jouw vagina om dan te beoordelen of hij er wel normaal uitziet. En daar dan ook nog geld voor vragen. Het is heel erg, maar die site bestaat echt! Hij is van een of ander vaag Institute Lab. (louter ter bewijs geef ik de link). Ongezien zeggen de overgangstergirls: hij is prima, mooi, lekker als hij – en dat is het belangrijkste – werkt! Want zoals geldt voor alle onderdelen van ons lichaam in de overgang: use it or lose it.

Breiwerkje: VAGINA ACTIOM by Styler, VULVA by Jessica Marie
http://tinyurl.com/vaag-instituut

Read full story Comments { 0 }