Ik kom nog even terug op toplessdag want ik stuitte op deze leuke foto. Wat heerlijk dat ook mannen zich er hard voor maken!
Ja, er is een slag mannen dat intens begaan is met vrouwen en de vrouwenzaak. Zo blijkt dat wereldwijd zo’n 175.000 mannen per week zich scholen in de strijd tegen borstkanker.
Check out these boobs! on Vimeo.
De eerste werkweek zit er op. Half acht de deur uit en half zeven terug. En dan zijn de lessen nog niet eens begonnen! Wat moet er toch veel gebeuren aan het begin van het schooljaar. We starten de eerste dag altijd met een groot gezamenlijk ontbijt, zodat iedereen kan bijpraten. De directeur hield een peppraatje en stelde de nieuwe collega’s voor.
Natuurlijk heb ik Wijnand uitgebreid gesproken over zijn wandeltocht in Gomera, die hij uiteindelijk vier keer heeft gelopen. Hij had bizarre verhalen over verdwaalde deelnemers en een accountant die zonder wandelschoenen op vakantie ging. De vierde tocht vond hij wel wat veel van hetzelfde, maar hij ziet er fantastisch uit! Hij kan zo op als model.
Een nieuwe collega vertelde dat ze in een bergdorp in Nepal Engelse les had gegeven aan jongeren in het kader van een ontwikkelingsproject. Ze wil op onze school een actie starten voor dat dorp en onze leerlingen met de jongeren daar in contact brengen.
 |
| File in Nepal |
Merel, 27 jaar, had in Spanje de liefde van haar leven ontmoet en was daar uiteindelijk vijf weken gebleven. Hij komt binnen een maand naar Nederland om te kijken of hij hier werk kan vinden.
Kristien had met het hele gezin een huttentocht gelopen boven de poolcirkel en daarbij verrassend mooi weer gehad. En wat heb jij gedaan? vroeg ze
Ik: Heerlijk met zijn tweeën met de auto erop uit, geen regen gehad, een leuk bezoek aan vrienden in de Bourgogne.
Goh, zei Kristien. Dat lijkt me ook wel eens lekker, om het een jaar rustig aan te doen.
Wijnand topte dat door geruststellend zijn arm om me heen te slaan: Joh, volgend jaar ga jij ook gewoon weer iets leuks doen.
Ik werd er pissig van, vooral op mezelf. Het wás namelijk een hele leuke vakantie, maar terwijl ik het zat te vertellen voelde ik me een enorme muts. Dat slaat toch helemaal nergens op? Moeten we dan allemaal – in file – die Himalaya op? En het lijkt me afschuwelijk om boven de poolcirkel een wandeltocht te maken!
Hoe kan het nou dat je achteraf een lullig gevoel krijgt over een van de beste vakanties van je leven, waar je er de dag ervoor nog heel blij over was?
Shit, we hebben het gemist: 22 augustus was Go Topless Day!! De jaarlijkse toplessdag is het initiatief van GoTopless.org, een Amerikaanse organisatie die claimt dat vrouwen dezelfde rechten hebben als mannen, dus ook om in het openbaar met blote torso te lopen. Yes! dacht ik toen ik het las.
Wij overgangstergirls zijn toch DE topless generatie. We waren de eersten die het deden –tot horreur van onze moeders die het vijf jaar later toch ook wel lekker vonden. Het was niet altijd flatteus, maar dat maakte niet uit. Het was een heerlijk vrij gevoel. Grote borsten, kleine borsten, fier of een beetje uitgezakt, ze hadden allemaal het recht de zon te zien!!
Inmiddels hebben we ook meegemaakt hoe de bikinibovenstukjes weer aan gingen. Ook ik loop gewoon weer in tweedelige bikini, al is het niet van harte. Op het strand gaat het topje uiteindelijk toch uit. Soms ben ik dan de enige.
Dat allerlei vrouwen in de VS topless de straat op zijn gegaan om hun grondrechten op te eisen, ja, daar bloeit mijn hart toch van op.
Bekijk de website GoTopless!
Niet de Guy zelf, maar zijn makers hebben met de commercial The man your man can smell like een Emmy gewonnen. Deze gelegenheid grijp ik natuurlijk met beide handen aan om een nieuwe clip van de verrukkelijke Old Spice Guy te posten. Voor de eerdere commercials: klik hier.
Het is nog geen acht uur en ik verlang naar mijn bed. Al is het vroeg, ik zou er best in kunnen gaan liggen, maar ik heb niet zo’n zin in wéér een sessie plafondstaren. Dat heb ik namelijk al twee nachten lang gedaan.
In de diepste duisternis van de nacht, toen ik het plafond waar ik naar lag te staren niet eens meer zag, ging de wasmachine aan met mijn persoonlijke gedachtegoed dat maar rond en rond bleef tollen, heen en weer en heen en weer. En mijn brein stond op het intensieve programma: voorwas, hoofdwas, spoelen… Zo rond het centrifugeren ging ik mijn bed gewoon maar uit, want hoe vaak kun je over dezelfde dingen blijven malen? Toen ik ook de comeback beleefde van het nachtzweten – die ondraaglijke hitte waardoor een laken al teveel is – besefte ik dat de overgang terug is! Met hernieuwde kracht!
Nee, ik heb leukere nachten gehad. Recent nog, met Dinges die nu op vakantie is, maar ik denk niet dat we elkaar nog zullen zien. Ik weet niet hoe lang verliefdheid duurt, maar lust dus zo’n week of drie, vier.
Maar dat is niet wat me wakker houdt. In die wasmachine tuimelden vooral ouwe, vrij versleten zaken rond. Samengevat: waarheen leidt de weg die wij moeten gaan… zoiets… Ik ga toch gewoon naar bed, ik ben kapot.
Als ik weer eens iets vergeet, kwijt ben of andersoortig gevalletje menobrein heb, maak ik me soms grote zorgen: gaat het wel goed met die grijze massa van me? Want beter wordt het nu niet meer, toch?
Ik ben dan ook heel blij dat ik op het artikel Secrets of the Middle-Aged Mind stuitte van Barbara Strauch (auteur van het boek Secrets of the Middle-Aged Mind). Hier mijn samenvattende vertaling.
Door het gebruik van scanners en langetermijnonderzoeken zijn er recent verbazingwekkende dingen over ons brein op middelbare leeftijd ontdekt.
1. Op middelbare leeftijd zijn we zijn slimmer dan ooit.
Op veel gebieden, zoals redeneren, worden we beter naarmate we ouder worden. En qua cognitieve functies (taal, denken en waarnemen) pieken we tussen ons 40ste en 60ste. Er treden wel wat haperingen op: zo wordt het onthouden van namen moeilijker. Maar op cognitief gebied blijven de hersenen zich ontwikkelen. Sterker nog, we worden beter in het doorgronden van redenaties, karakters en zelfs financiën. En elke generatie is slimmer dan hun ouders op middelbare leeftijd waren.
2. We worden gelukkiger naarmate we ouder worden.
Het is ons ingeprent op te zien tegen de middelbare leeftijd, een periode van empty nest en midlife crisis. Die angst is ongegrond, als onderzoek iets uitwijst is het juist dat we in deze periode gelukkiger worden. Dit komt deels omdat ons brein minder reageert op negatieve zaken. Het idee dat we depressief en getroebleerd raken is een mythe. Mannen en vrouwen zitten tijdens hun midlife juist lekker in hun vel.
3. Er sterven niet miljoenen hersencellen af.
Wetenschappers hebben lang gedacht dat 30 procent van onze hersencellen verschrompelden en afstierven bij het ouder worden. Maar nieuw scanonderzoek toont aan dat we – zolang we gezond zijn – de meeste hersencellen gewoon behouden zolang we leven. Al kunnen we wel hersenverbindingen verliezen als we ze niet gebruiken.
4. Het brein is als het hart: het heeft bloed nodig.
Lang is ook gedacht dat de hersenen beschermd en geïsoleerd waren en dus niet verrijkt kunnen worden. Echter, voedingsstoffen en chemische groeistofjes die door sporten in de bloedbaan komen, bereiken de hersenen wel degelijk. Sporten is een van de beste dingen die je voor je brein kunt doen: het zorgt voor doorbloeding, maar stimuleert ook de aanmaak van nieuwe hersencellen, zelfs op hoge leeftijd.
5. Kruiswoordpuzzelen alleen is niet genoeg.
Als we ons brein scherp willen houden, moeten we meer doen dan de informatie die we kennen oplepelen. We moeten onszelf uitdagen en ons op onbekend terrein wagen om nieuwe hersenverbindingen aan te maken. Dit kan van alles inhouden: nieuwe vrienden maken, cello leren spelen of de confrontatie aangaan met mensen waarmee je van mening verschilt. Als we onze hersenen willen stretchen moeten we ze uitdagende dilemma’s voorleggen. We moeten de grijze massa oppeppen en onszelf dwingen eens een ander standpunt in te nemen.
Kortom, als onze hersenen gezond zijn, blijven ze prima functioneren, tot op hoge leeftijd. Maar we moeten ze wel – hard – aan het werk zetten.
Gisteren belde de projectleider (van het pornogesprek) vanwege het opzetje dat ik hem gemaild had. Hij was enthousiast en zei dat hij tijdens ons gesprek ook al het idee had dat het klikte. PL (projectleider ) zou de prettige samenwerking dan ook graag voortzetten: of ik de divisie vrouwenerotiek van de website onder mijn hoede wil nemen?
Ik schrok me wild. Gelukkig zei hij er bij dat ik niet meteen hoefde te beslissen. Dus nu loop ik te dubben. Wat is wijsheid? Moet ik gaan werken voor een man die ik uit pure lust bijna ben besprongen? Ga ik dat trekken? (Terwijl ik dit tik, krijg ik al zin!)
De kwestie is natuurlijk of ik het zo heet kreeg van PL, of van het gespreksonderwerp (ik was sowieso al opgewarmd door al die sekssites die ik tevoren had bestudeerd). En het kan natuurlijk ook nog gewoon een hormoonschommeling geweest zijn, met een scheut testosteron te veel. Zouden mannen zich altíjd zo voelen in nabijheid van een aantrekkelijke vrouw?
Dat herinnert me aan het klassieke When Harry met Sally dilemma: kunnen mannen en vrouwen platonisch bevriend zijn? De conversatie tussen Harry (Billy Crystal) en Sally (Meg Ryan) hierover gaat als volgt:
Harry: Mannen en vrouwen kunnen geen vrienden zijn, omdat geen enkele man bevriend kan zijn met een vrouw die hij aantrekkelijk vindt, omdat hij constant seks met haar wil hebben.
Sally: Dus volgens jou kan hij wél bevriend zijn met een vrouw die hij onaantrekkelijk vindt?
Harry: Nee, in feite wil je die ook naaien.
Hoe dit afloopt? Samengevat: een hoop gedoe en uiteindelijk belanden ze samen in bed. En in de film trouwen ze ook nog met elkaar.
Over die mood ring (van gisteren) kreeg ik van Cilla een cartoon toegestuurd (thanks!)
Hij is grappig, maar ook heel erg waar.
Kijk, Mikey! Mary heeft een moodring!
Wat is een mood ring?
Hij verandert naar gelang de stemming waar je in bent. Als je er naar kijkt kun je zien of ze blij of somber is.
Oh!
Ik heb een mood penis!
Ineens kun je je voorstellen waarom de mannelijke soort zo blij is met dat aanhangsel (of is dát juist het aansturende deel en hangt die hele man er maar een beetje bij?)
Enfin, ik vond het een eye opener. Maar mannen hebben inderdaad geen liefdesring nodig, noch mood ring. Ze hebben die andere thermometer. Respect!
Heerlijk, heerlijk, heerlijk: het huis is weer vol (rommel). Mijn jongens zijn er weer! Best gek dat ik er zo blij om ben, want Karel en ik genoten intens van dat weekje samen thuis. Het huis bleef zo zalig schoon en qua boodschappen scheelde het een hele volle kar (zo’n grote).
Misschien genoot ik er zo van omdat ik wist dat het tijdelijk was, want mijn hart explodeerde haast toen Robbie uit Frankrijk terugkeerde… Met in zijn kielzog Dave!! Ik wist niet wat ik zag, die zou tot eind augustus op de camping werken!
Maar het was hem te saai geworden (er waren alleen nog maar gezinnen!). Dus had hij Robbie geSMSt ( ik wist niet eens dat ze contact hadden!) of hij niet mee terug kon rijden met Robbie’s lift. Robbie heeft de ouders van Thomas zo gek weten te krijgen dat ze Dave gingen oppikken, wat hen minstens een halve dag reistijd kostte. Misschien wilden ze eens gek doen, na het zomerlange Franse keuterboertjesbestaan.
Ik was razend nieuwsgierig naar alle verhalen, maar kreeg er maar mondjesmaat wat uit. Of dat nu is omdat het jongens of pubers zijn… Het is vast de combinatie die zo hemeltergend is. Maar als ik alle halve woorden en signalen goed heb geïnterpreteerd, heeft Robbie met een meisje gezoend. En Dave had op de camping gewoon een heel goeie vriendin. Ze waren maatjes, meer niet. Of die goeie vriendin het ook zo zag, weet ik niet, maar ze heeft Dave wel een hele grote liefdesring gegeven die precies lijkt op het exemplaar dat ik vroeger had.
Volgens Dave was het helemaal geen liefdesring, maar een mood ring. En had Melanie die gegeven omdat ze vaak zo hard moesten werken… Dave ging het helemaal uitleggen: als de ring zwart werd was je overwerkt, maar bij blauwgroen was je wat meer relaxed. Ja, ja, dacht ik. Mijn ring (dezelfde) wees namelijk alleen maar uit hoe verliefd je was. Zwart was: helemaal niet, groen: een beetje verliefd, blauw: smoorverliefd.
Robbie weigerde in te gaan op mijn vraag of hij echt gezoend had (nadat Dave daarop had gezinspeeld) en zei: Wat gaat jullie dat aan? Goed, zei ik, maar dan vertel ik ook niet wat je vader en ik hebben uitgespookt! En echt waar, toen had ik ze alle drie aan blozen! Ha ha!
Op zoek naar een foto van de ring, kwam ik erachter dat Dave en ik allebei gelijk hadden.
Ik stuitte zomaar ook nog op een goeie overgangsgrap:
Mijn man werd gek van mijn moodswings en gaf me een mood ring zodat hij kan zien in wat voor stemming ik ben. Het werkt geweldig: als ik in een goede stemming ben wordt hij groen, als ik in een slechte bui ben laat hij een grote rode indruk op zijn voorhoofd achter!
De economie trekt vast aan want ik heb lekker veel werk. Onlangs kreeg ik de opdracht mee te denken over de opzet van een informerende website voor vrouwen, met vrij expliciete seksuele inhoud. Omdat het een gerenommeerde instelling betreft, maakte ik me geen al te wilde voorstellingen, maar het leek me een leuke klus.
Vanochtend had ik een afspraak met de projectleider: een aardige, aantrekkelijke man. Maar ik was te gefocust om dat echt te registreren. Ik had dagenlang langs alle mogelijke vrouwen- maar vooral sekssites gesurft en ik popelde mijn gedachten daarover kwijt te kunnen.
Dus zat ik even later over porno te praten terwijl ik een charmante man in de ogen keek. Ai! Nu zag ik het toch. Hij was lekker. Achter in de veertig, zwart haar dat een beetje begon te grijzen. En dan zei hij de hele tijd ook nog dingen als: Vrouwen hebben ook recht op leuke seks!
Ik kreeg het onvoorzien nogal heet. Een opvlieger? Eh… Nou, die heb ik meestal niet zo lokaal: in mijn kruis. Ik nam nog maar een slokje water, probeerde rustig adem te halen en bij de les te blijven.
Alles bij elkaar hadden we het zo’n anderhalf uur alleen maar over seks. Over het beeld -qua seks- dat de site moet uitdragen, over de tijdgeest van seks, over onderzoeken over seks, meningen over seks, seks voor mannen seks voor vrouwen…
Het was de hel / hemel op aarde. Ik was al aan mijn derde glas water: van geilheid wordt je mond heel erg droog (alle sappen gaan ergens anders heen). Het lukte me nauwelijks niet te gaan lachen, gillen, of na een van zijn vele fijne uitspraken als: Goeie seks heb je samen, te zeggen: Zullen we dan maar?
Waarbij ik eigenlijk nog het meest werd tegengehouden door het feit dat we op de begane grond straatzijde zaten. God, wat had ik een zin in die man. Maar híj bleef ook de hele tijd maar doorlullen (en water drinken). Zelfs toen ik met de deurknop in mijn hand stond: O, ik heb hier nog een interessant onderzoek…
Ik hield het niet meer: ik ging hem bespringen! Ik zei: Mail het me maar, ik heb zo nog een afspraak. En maakte dat ik wegkwam. Wat was dat?!
Follow Us!