Gisteravond fijn naar de mooie Annet Malherbe in Zomergasten zitten kijken. Wat ik soms doe bij vrouwen die ik leuk vind, is even het geboortejaar googelen om te zien of het wellicht een overgangstergirl is. Bij Annet was dat niet nodig, ik wist al dat ze zo’n beetje van onze leeftijd is, maar dat werd ook meteen duidelijk zodra ze even aan het woord was.
Trouwens, wat een verademing om eens een vrouw van rond de vijftig op tv te zien! Wat natuurlijk toch een unicum is. Ja, ik weet dat Willemijn er ook voortdurend te zien is, en zo zijn er vast nog legio andere voorbeelden, maar dat zijn typetjes. Diegene tegenover Jelle Brandt Corstius was een vrouw van vlees en bloed, geen bedacht figuur. Ze zei wat ze dacht en voelde. Net als al die mannen (als Johan Derks, Jeroen Pauw, Albert Verlinde, Andries Knevel en Paul de Leeuw) die weekbreed de buis bevolken, dat doen.
Hoe fijn het ook was, jammer dat één onderwerp niet uit de verf kwam. Ik neem het Jelle niet kwalijk, misschien is het materie voor gevorderden. Maar Annet had best zin om over seks te praten: ze vertelde dat haar man Alex weliswaar niet kon leiden bij het dansen… Maar hij danst wel voor mij… (daar had ik wel iets meer over willen horen). Drummen vindt ze stoer en geil. Ja, het woord geil laat ze een paar keer vallen. Interessant om op door te gaan, lijkt me. Maar zelfs na Annets dampende versie van Why don’t we do it in the road? van de Beatles, wil Jelle weten waarom Annet dít wel, en niet iets uit Gooische Vrouwen van zichzelf laat zien?
Scenarioschrijver (van onder meer Gooische Vrouwen & ‘t Vrije Schaap) Frank Houtappels schrijft in de Varagids dat hij tijdens het nachtbraken in een café komt waar tegen sluitingstijd steevast Annets vertolking van Ik doe wat ik doe voorbij komt. Houtappels: Ik kijk nog steeds gefascineerd mee als ik zie hoeveel plezier de vaste clientèle daaraan beleeft.
