Als ik weer eens iets vergeet, kwijt ben of andersoortig gevalletje menobrein heb, maak ik me soms grote zorgen: gaat het wel goed met die grijze massa van me? Want beter wordt het nu niet meer, toch?
Ik ben dan ook heel blij dat ik op het artikel Secrets of the Middle-Aged Mind stuitte van Barbara Strauch (auteur van het boek Secrets of the Middle-Aged Mind). Hier mijn samenvattende vertaling.
Door het gebruik van scanners en langetermijnonderzoeken zijn er recent verbazingwekkende dingen over ons brein op middelbare leeftijd ontdekt.
1. Op middelbare leeftijd zijn we zijn slimmer dan ooit.
Op veel gebieden, zoals redeneren, worden we beter naarmate we ouder worden. En qua cognitieve functies (taal, denken en waarnemen) pieken we tussen ons 40ste en 60ste. Er treden wel wat haperingen op: zo wordt het onthouden van namen moeilijker. Maar op cognitief gebied blijven de hersenen zich ontwikkelen. Sterker nog, we worden beter in het doorgronden van redenaties, karakters en zelfs financiën. En elke generatie is slimmer dan hun ouders op middelbare leeftijd waren.
2. We worden gelukkiger naarmate we ouder worden.
Het is ons ingeprent op te zien tegen de middelbare leeftijd, een periode van empty nest en midlife crisis. Die angst is ongegrond, als onderzoek iets uitwijst is het juist dat we in deze periode gelukkiger worden. Dit komt deels omdat ons brein minder reageert op negatieve zaken. Het idee dat we depressief en getroebleerd raken is een mythe. Mannen en vrouwen zitten tijdens hun midlife juist lekker in hun vel.
3. Er sterven niet miljoenen hersencellen af.
Wetenschappers hebben lang gedacht dat 30 procent van onze hersencellen verschrompelden en afstierven bij het ouder worden. Maar nieuw scanonderzoek toont aan dat we – zolang we gezond zijn – de meeste hersencellen gewoon behouden zolang we leven. Al kunnen we wel hersenverbindingen verliezen als we ze niet gebruiken.
4. Het brein is als het hart: het heeft bloed nodig.
Lang is ook gedacht dat de hersenen beschermd en geïsoleerd waren en dus niet verrijkt kunnen worden. Echter, voedingsstoffen en chemische groeistofjes die door sporten in de bloedbaan komen, bereiken de hersenen wel degelijk. Sporten is een van de beste dingen die je voor je brein kunt doen: het zorgt voor doorbloeding, maar stimuleert ook de aanmaak van nieuwe hersencellen, zelfs op hoge leeftijd.
5. Kruiswoordpuzzelen alleen is niet genoeg.
Als we ons brein scherp willen houden, moeten we meer doen dan de informatie die we kennen oplepelen. We moeten onszelf uitdagen en ons op onbekend terrein wagen om nieuwe hersenverbindingen aan te maken. Dit kan van alles inhouden: nieuwe vrienden maken, cello leren spelen of de confrontatie aangaan met mensen waarmee je van mening verschilt. Als we onze hersenen willen stretchen moeten we ze uitdagende dilemma’s voorleggen. We moeten de grijze massa oppeppen en onszelf dwingen eens een ander standpunt in te nemen.
Kortom, als onze hersenen gezond zijn, blijven ze prima functioneren, tot op hoge leeftijd. Maar we moeten ze wel – hard – aan het werk zetten.
Nou, dan toch maar uit m'n comfort zone komen en weer aan het fitnessen gaan!
Hoi Alian! Ja, precies dat dacht ik dus ook. Maar weer gaan sporten, voor de lijn & ons brein! We hebben het er maar druk mee. Zit je al weer wat lekkerder in je vel?
Wisselend. Maar ik merk ook dat mijn gewrichten zo stijf worden sinds ik niet meer fitness. Dus toch maar weer beginnen in september. Krijg ik ook weer een beter gevoel over mezelf!
We zijn naar Wenen geweest met vakantie en oh, wat was die Sachertorte lekker! De Apfelstrudel ook trouwens en, en, en… Nou ja, je snapt het al, heel wat pondjes erbij! Dus weer aan de slag!
Succes, meid!
Dat hatelijk afgeven van de jongere, zure reaguurder op de babyboemgeneratie blijkt dus gewoon jaloezie op de slimheid en het geluk van die "oudjes". Vandaar ook dat die babyboemer bij sollicitaties niet meer in het profiel past, te hoog gekwalificeerd is, en dergelijke nonsense.
Hoi Jantje, dat er ook maar iemand jaloers op ons overgangstergirls zou zijn, was nooit in me op gekomen. Maar de gedachte bevalt me wel!
Geruststellend nieuws! Ook na lezing van "De Heimweefabriek" (van Douwe Draaisma) werd me duidelijk werd dat het brein nog lang niet op apegapen ligt in midlife, al kan ik vrij regelmatig niet op de meest gewone woorden komen, zoals dat ding waar je sjaals en zo aan ophangt. Kapstok. Juist.
Dat had ik met telefoon! Enfin, dat komt dus allemaal goed. Is de Heimweefabriek trouwens een aanrader? En welkom, Margreet!!!
Tnx. Absoluut een aanrader. Ik vond het erg interessant om te lezen. Vooral over het fenomeen dat als je een jaar of 70 bent herinneringen van vroeger die tot dan toe gesluimerd (of zelfs vergeten) hebben weer terugkomen. Food for thought, zeg maar.