september | 2010 | http://www.overgangstergirls.nl

Archief | september, 2010

Het verzorgingshormoon

Door Roos op 30 september 2010 in alles van Roos, hormonen, mannen, relaties

Na het glorieus volbrengen van Luik-Bastenaken-Luik was Karel helemaal gegrepen door de toertochten. Ook het afgelopen weekend was hij met zijn maten op pad toen ik zaterdagmiddag door Fred werd gebeld, vanuit het academisch ziekenhuis in Maastricht. Karel had zijn sleutelbeen gebroken.

’s Avonds kwamen ze thuis. Karel had niet alleen een gebroken sleutelbeen, maar ook een ontvelde bil en zes hechtingen in zijn linkerwenkbrauw. Ik schrok me wezenloos.

Nu ligt hij al vijf dagen op de bank (op één bil) een beroep te doen op mijn verzorgingsinstinct dat al na drie dagen volledig uitgeput was. Ik hoop echt dat Karel nooit serieus ziek wordt. Het is vreselijk, maar ik erger me nu al wezenloos aan hem. Dat zachte gezucht als hij zijn hoofd omdraait, het kreunende overeind komen als hij naar de wc hinkt, het feit dat hij nooit in één keer kan opnoemen wat hij allemaal uit de keuken nodig heeft.

MAN ON COUCH WITH CAT van Megan Euker

Vroeger kon ik weken aaneen zieken verzorgen, zonder probleem. Nu denk ik: roep maar als écht iets aan de hand is! Voortdurend met een natte washand, glaasje water en opbeurende glimlach klaarstaan, lukt me niet meer. Ik ben bang dat mijn verzorgingshormoon echt bijna op is. Al helpt het ook niet dat Karel zo vreselijk veel aandacht nodig heeft.

En dit alles omdat hij zo nodig op vijftigjarige leeftijd Lance Armstrong na moest doen. Al zijn wielervrienden komen langs en het lijkt wel of hij een oorlogsheld is. Tot in den treure wordt het verhaal herhaald. Hoe hij versnelde in de afdaling, dat hij gesneden werd door iemand die zijn voorganger probeerde te ontwijken, dat hij probeerde te herstellen en dat hij nog net op tijd kon stoppen, en hoe hij uiteindelijk werd aangereden door een vrouw op een brommertje, die onverwacht de hoek om kwam rijden en de stilstaande wielrenners niet meer kon ontwijken.

En nu kan ík hem niet meer ontwijken, want hij verblijft de godganse dag in mijn woonkamer, en ’s nachts ligt hij naast me in bed. Zuchtend en kreunend. Maar niet op de goede manier.

Read full story • Comments { 2 }

The Big C, nieuwe tv-serie

Door Anke op 29 september 2010 in alles van Anke, body and soul, video

Van vriendin M kreeg ik clipjes toegestuurd uit The Big C. Deze nieuwe tv-serie (de pilot ging op 16 augustus in de VS de lucht in) gaat over Cathy, een vrouw van onze leeftijd, die te horen heeft gekregen dat ze kanker heeft (the big C) en nog maar zo’n 18 maanden te leven heeft.
Ze besluit voor zichzelf te gaan leven en voortaan te doen wat ze zelf wil. Cathy vertelt niemand over de diagnose, maar gooit haar leven om (en haar man het huis uit) en probeert een positieve draai aan de situatie te geven.

Zeker na het bekijken van fragmenten op YouTube ben ik heel erg benieuwd. Iets om naar uit te zien. Maar het gaat natuurlijk weer jaren duren voor de serie bij ons op tv te zien is. Toch eens aan M vragen hoe dat illegaal downloaden in z’n werk gaat.

Read full story • Comments { 7 }

Het eigenwijze vrouwenboek (recensie)

Door Peggy op 27 september 2010 in alles van Peggy, boeken, feiten, hormonen, menoklunzigheid, moodswings, opvliegers, overgangsklachten

Terwijl ik dacht dat ik – na er bijna negen maanden over te hebben geblogd- heel veel over de overgang wist, werd ik door Het eigenwijze vrouwenboek, de overgang bewust beleven prettig verrast met allerlei nieuwe weetjes, tips en inzichten. Het staat bomvol informatie die op een leuke, losse en begrijpelijke manier beschreven is.

Voor een deel is het een ervaringsboek: er staan interviews in met BO’ers (Bekende Overgangstergirls) en legio citaten van allerlei vrouwen en zelfs mannen.Daartussen zitten sappige, interessante en herkenbare uitspraken. Zoals die van Adelheid Roosen, die tegen haar vriend zei: WIJ zijn in de overgang. Niet IK.

En Marjan Sax die stelt: Oude lichamen zouden wat meer in de media getoond moeten worden. Want die bestaan ook en er is niks mis mee. Ze vertelt ook: Door een glijmiddel te gebruiken, vermijd ik dat ik me zorgen maak of ik wel nat word. Ik word er lekker glibberig van. Dat gevoel windt me op, ik word er geiler van.
Cora raadt aan: Seks moet je wekelijks blijven doen, dan blijf je ernaar verlangen, anders gaat het over.

Carli was met het uitblijven van haar menstruatie opeens haar ritme kwijt. Voorheen nam ik toch altijd even rust als ik ongesteld was en nu hoefde dat niet meer. Jet lag in bed met haar vriendin die al jaren in de overgang was en zei, toen het ineens heel heet werd: Jemig, deze opvlieger van jou is wel erg heftig. Zegt ze: Dat ben ik niet.

Ook erg interessant is het te lezen hoe vrouwen uit andere culturen de overgang ervaren. De Chinese –schrijfster- Lulu Wang zweert bij meditatie waarmee ze ook opvliegers opvangt: Ik verwelkom ze met de gedachte: wat een lekker rozig gevoel. Ik adem een paar keer diep in en stuur mijn gedachten naar allerlei leuke dingen. Zoals: als ik nu iemand aan wil trekken, lukt me dat.
Marokkaanse Hafida vroeg aan haar oudere schoonzus of zij ook in de overgang was. Ze wees naar mijn broer, haar man. Mondje dicht. Hij mocht het niet weten. Ze heeft liever dat hij denkt dat ze nog net zo vruchtbaar is als voorheen.

Fijn zijn de recepten met sojaproducten (goed tegen opvliegers) zoals Troostrijke tempeh kering met peteh-bonen of tofu breakfast. Leerzaam zijn de oefeningen (zoals: Vergeef jezelf) en meditatietips. Leuk is het lijstje films waarbij het lekker snotteren is, omdat het soms goed is de tranen de vrije loop te laten. En dan zijn er ook nog de tips waarvan vele het waard zijn nog iets langer over na te denken.Ik zou zo nog pagina’s door kunnen quoten, maar uiteindelijk is het is toch vooral de schrijfster die dit eigenwijze vrouwenboek tot zo’n superboek maakt. Lichamelijke en mentale processen legt ze glashelder uit. Toch graaft ze diep en biedt verrassende inzichten. Zo begreep ik ineens waar menoklunzigheid (zie dit filmpje van miskleunende vrouwen) vandaan komt: een laag oestrogeengehalte heeft invloed op de kleine hersenen, die het evenwicht en de coördinatie verzorgen en die daardoor steekjes laten vallen. Vandaar dat je letterlijk wat vaker dingen uit je handen laat vallen.

Tip: Blijf niet vasthouden aan de pijn en teleurstellingen die je gedurende je leven van meer dan veertig, vijftig jaar hebt opgedaan. Je kunt daardoor veel minder goed voluit genieten van het leven.

In mijn enthousiasme over het boek heb ik de schrijfster gebeld, die heeft toegestemd in een interview. Dus voor de vrouw achter Het eigenwijze vrouwenboek geldt: wordt vervolgd.

Het eigen wijze vrouwenboek van Saron Petronilia heet in de nieuwe druk: Alles wat je moet weten over de overgang.

Klik hier om het boek te bestellen in onze WEBSHOP

Read full story • Comments { 0 }

Waarom vrouwen van middelbare leeftijd thuis moeten blijven

Door Roos op 26 september 2010 in alles van Roos, menobrein, menoklunzigheid, video

Dave kwam met dit filmpje aanzetten en Robbie en Karel kwamen niet meer bij! Okay, ik kon er ook wel om lachen… Een beetje… want het komt net even te dichtbij. Maar de jongens konden er maar geen genoeg van krijgen. En bleven er heel hard om lachen, bijna net zo hard als al deze overgangstergirls gillen.

Read full story • Comments { 3 }

Mel geeft de menopauze de schuld

Door Roos op 24 september 2010 in alles van Roos, mannen, moodswings, overgangsklachten

Mel in What women want

Mel Gibson is al een poosje in een (v)echtscheiding verwikkeld. Mel geeft het er moeilijk mee: dit blijkt uit een handgeschreven brief van hem aan zijn ex Oksana Grigorieva, die recent in de pers opdook. Hij schrijft:

Ik ben mijn woede zo slecht de baas dat ik zou kunnen drinken of een misdaad begaan. En dan komt het… Misschien is een soort mannelijke menopauze (!)

Dit is dus wat Mel denkt dat de menopauze met je doet: onbeheersbare woede, drinken en/of een misdaad begaan.

Wat een @$%&** onzin!! Daar wordt ik wel zó kwaad van, nou drink ik die fles whisky leeg ook en als Karel er iets van zegt sla ik hem de hersens in!!

Zie het hele bericht op: Jezebel

Read full story • Comments { 0 }

Modespecial

Door Peggy op 22 september 2010 in alles van Peggy, uiterlijk

Dit wordt een superkort stukje want ik moet zo nog mijn kleren in de tuin op een stapel gooien en er de brand in steken.

HET PLAN
De bedoeling was dat ik iets over mode of kleding voor overgangstergirls ging schrijven. Met fijne tips. En een lijstje do’s & don’ts. Dit naar aanleiding van een aantal comments:

Zoals die van Rebecca bij powerdressing Als ik foto’s zie uit de tweede helft van de jaren 80, ik denk: What were we thinking?! Echt afschuwelijk. Ik heb foto’s van mezelf teruggevonden waarop ik op een transseksuele rugbyspeler lijk. Het gekke is dat de punkfoto’s uit de jaren 70/begin 80 nog wel acceptabel zijn.

Nina die over overgangstergirls must not haves schreef: Ben het met je eens dat er een aantal dingen zijn die je als overgangstergirl maar beter niet kan hebben. Zijn we het eens over fuksia-roze/rood haar? Maar ik merk dat ik zelf wel op zoek ben naar inspiratie. Wat past leuk bij mijn leeftijd (47)? Ik wil ook inspirerend beeldmateriaal voor mijn doelgroep in glossy blaadjes.

En Margreet die daarop antwoordde: Ik ben zelf wel draagster van hennagekleurd haar (zij het niet fuchsiarood). Een mens moet toch wat als ze supergrijs is (al)! Andere must not haves: zo’n kort spijkerbroekje met een zwarte legging er onder. Vind ik bij vrouwen van twintig, dertig jaar of jonger soms al geen gezicht.

RESEARCH
Ik belde met vriendinnen met stijl, maar die bleken ook maar wat te doen. Eentje, die altijd opvallend mooie creaties draagt, gaat winkelen met een gay friend die in de mode zit en gaat geheel op zijn smaak af. Een ander gaat pas recent heel goed gekleed en bleek gewoon een stylist in de arm te hebben genomen. Wat voor tips zij gekregen had? Tja, die waren allemaal op háár toegespitst. Ze droeg nu meer jurken en deed meer ton sur ton…
Eh, wat is dat?
Als je dat niet weet moet je het misschien ook maar doen, vond de vriendin. Het lijkt duur, maar als je bedenkt hoeveel geld je anders aan miskopen kwijt bent…
Dat klonk logisch, al wist ik nu nog niet wat miskopen zijn (ik kwam er steeds meer achter dat ik echt niets van fashion weet!)

BEFORE

Dus uit de biep boeken gehaald: de Pocket Stylist: je eigen modemanual, van Kendall Farr en van Trinny & Susannnah (van de tv-serie What not to wear): Verander je look, verander je leven, en Toon me je garderobe en ik zeg wie je bent: kleed je anders, gedraag je anders en voel je anders.

UITKOMST
Het probleem met die boeken is dat je eerst moet gaan uitvogelen wat voor soort bodytype je bent, en bepalen wat voor soort stijl je hebt. Je moet je conformeren tot een prototype, en daar is dan een oplossing voor. Maar dan denk ik meteen: ik heb misschien best lange armen, maar ik vind driekwartsmouwen zo leuk! Want dat mag dan niet. Of juist wel. Dat ben ik alweer vergeten.

AFTER

Bij T&S stonden ook foto’s waarvan ik dacht: Niks meer aan doen. Prima zó, maar die bleken dan van vóór de metamorfose: hoe het niet moet. Maar gelukkig vond ik soms de BEFORE helemaal niks, maar dat gold dan ook voor AFTER foto.

EVALUATIE
Ik ben alleen nog maar méér in verwarring. Al is één ding duidelijk: mijn garderobe slaat nergens op. Maar wat hebben we daar aan? Tips moeten we hebben!
Goed nieuws: ik ga een supergoeie styliste interviewen en proberen wat fijne pointers voor ons los te peuteren. Iedereen die prangende vragen heeft, plaats ze in de comments of mail ze even (klik op …. contact…. helemaal onderaan de internetpagina). Doen, meiden!!!

Read full story • Comments { 7 }

Napret

Door Anke op 21 september 2010 in alles van Anke, mannen, relaties

Ook ik was na ons avondje dansen erg happy, maar ik stapte (tuimelde) in bed bij iemand die dat duidelijk niet was. Qua lichaamstaal dan, want Clint zéi niks. Maar hij rukte aan het dekbed en schoof zo ver mogelijk bij me vandaan. Wat wel lekker koel was (ook als je geen opvliegers hebt, is zo’n man in bed best heet) en ik viel dan ook bijna direct in slaap.

Maar zo makkelijk kwam ik er natuurlijk niet af. ‘s Ochtends vroeg Clint me waar ik mee bezig was! Ik was niet heel ad rem en omdat ik niks zei, ging híj nog even fijn door: dat het onverantwoord was als vrouw zo laat over straat te gaan.
Nou moe, waar slaat dit op?
Dat ging hij me toen even vertellen. Ik stonk nu nog steeds naar cannabis en toen ik vannacht thuis kwam was ik geheel de weg kwijt!

Nou had ik in de Maloe Melo inderdaad enkele trekjes (niet meer dan drie) genomen van een jointje die hard waren aangekomen. Dus, terwijl het superfijne bluesrockbandje nog aan het spelen was en de rest nog aan het dansen, was ik toch maar op huis aangegaan (als eerste!)

Okay, ik was een beetje stoned. Maar ik had mijn huis, sleutels en bed zonder moeite gevonden, dus zo erg was ik de weg niet kwijt!

Maar toen begon Clint er ineens over dat ik sowieso veel te vaak weg ben en druk met mijn werk. Hij denkt dat ik de hele dag & met iedereen over seks zit praten, want dat is zijn idee van mijn huidige klus voor een website (waarbij ik voornamelijk in mijn eentje achter de computer zit). Hij is jaloers, dat weet ik wel. En juist daarom heb ik de afgelopen tijd vaak gekookt ( & wat hij lekker vindt) en ben ik toch naast hem op de bank gekropen tijdens een van de vele verschrikkelijke sportprogramma’s op tv. Ik heb echt mijn best gedaan. En nu kreeg ik dit?

Wat wil je dan? riep ik toch wel wanhopig.
Moet ik dan altijd thuis blijven en op jou gaan zitten wachten? Net als je moeder?

Clint pakte zijn tas, greep een appel van de fruitschaal en terwijl hij naar de deur liep, zei hij luid: Je weet dat dat niet hoeft, Anke. Maar iets minder feministisch mag het wel!

Tjsaaa…

Read full story • Comments { 4 }

De verleidingstechnieken van Mad Men

Door Roos op 20 september 2010 in alles van Roos, mannen, relaties, video

De verleidingstechnieken van de eend en de bedwants zijn best interessant en de Seduce Me serie die Isabella Rosselinni erover maakte is grappig genoeg.

Maar voor werkelijke verleidingtrucs moet je naar The Mad Men School of Seduction kijken. De video bevat een hele fijne selectie pickup lines en bespiegelingen over seks en verleiding. En hij begint met een dialoogje die Mad Men als geheel het best typeert:

Don Draper: What do women want?
Roger Sterling: Who cares?

Read full story • Comments { 0 }

Dansen is het medicijn

Door Peggy op 19 september 2010 in alles van Peggy, blues, body and soul

Soms ontbreekt elke puf. Ik was ineens heel blue, waarom bleef –zoals meestal- de vraag. Misschien was het de staat van de wereld, de vermiste poes van de buurvrouw of toch de breuk met Dinges. Ik wist het niet. Het zou natuurlijk ook gewoon weer hetzelfde als tevoor kunnen zijn: de overgang.

In elk geval zat ik zo diep in het gapende gat dat ik totaal geen zin had om mijn (49ste) verjaardag te vieren. Ik ging gewoon niets doen. Maar volgens Roos was dat geen optie. Ze dreigde: als je zelf niemand uitnodigt, doe ik het voor je. Dan krijg je een surprise party!

Dus organiseerde ik toch maar een etentje: heel klein, met de harde kern van vriendinnen. In mijn favoriete Spaanse restaurant. En het was fijn: heerlijk gegeten, gekletst en gelachen. En nu we lekker ingedronken waren wilden we nog maar één ding. Natuurlijk: dansen!

Eerst probeerden we het bij een naburig café, maar daar hadden de aanwezige mannen meer zin in een partijtje poolen. En toevallig is Roos daar heel goed in. Maar zodra ze het potje gewonnen had, wilden we verder. Anke wist nog wel een nachtcafé dat jammer genoeg aan de andere kant van de stad lag. Toen we daar geheel verfrist van de fietstocht aankwamen, bleek er een hele fijne band te spelen. Er waren voornamelijk mannen die op zijn hoogst een beetje stonden mee te deinen. Maar zodra wij gingen dansen, kregen ze ook zin. Plotseling hadden we allerlei danspartners.

Enfin, ondanks de kater werd ik de volgende dag erg happy wakker. Ik zou het inmiddels moeten weten: deze truuk werkt altijd. Van dansen word je gelukkig. Ik elk geval wel.

Read full story • Comments { 2 }

Kutkunst tegen de neovagina

Door Anke op 18 september 2010 in alles van Anke, body and soul, knutselen, vulva

Goed nieuws. Het vulva-activisme is alive & kicking. Op zondag 26 september gaat weer ouderwets actie gevoerd worden. En wel in Las Vegas, waar het tweede Global Symposium on Cosmetic Vaginal Surgery wordt gehouden door de International Society of Cosmetogynecology.

Terwijl alle cosmetogynaecologen twee dagen lang lezingen bijwonen over de neovagina, vaginale verjonging en liposuctie en autoloog vet inspuiten bij cosmetische vaginale chirurgie, organiseren de vulva-activisten een tegenconferentie.

Daar zal het onder meer gaan over de revival van kutkunst (cunt art) in film, fotografie en beeldende kunst en over de laatste trends in lichaamverandering van Vajazzling tot Vatooing.

In de middag zijn er experimentele workshops met knutselen als verzet, vulvafotografie en reflecties op vulva-afkeer. Er is dus geen twijfel over mogelijk dat deze tegenconferentie een hele hoop vulvaknutselarij en kutkunst gaat opleveren.

Maar de Finse kunstenares Mimosa Pale die een vulvataxi maakte, waarin één persoon past, die languit liggend vervoerd kan worden, is qua kutkunst moeilijk te overtreffen.