Archief | 2011

Wat staat ons te wachten in 2012?

Anke, Peggy, Rebecca en Roos kwamen bijeen om eens flink te filosoferen over de toekomst. We zijn nu toch ouder & dus wijzer? Als we de koppen bijeen staken, moest het toch mogelijk zijn de contouren van het komende jaar te schetsen? Een beetje een toekomstvisie te ontwikkelen – in elk geval voor vrouwen in de overgang?

Hier onze bevindingen en voorspellingen voor het jaar 2012!

Jolanda Sap probeert na het stekkerincident te bewijzen dat ze weer helemaal in de lift zit, door op een vorkheftruck de Tweede Kamer binnen te rijden.

Na een kruidenkuur tegen de penopauze stabiliseren de hormonen van Cruijff en van Gaal zich. Ze vinden elkaar weer helemaal; ze gaan samen naar de sauna, en lekker shoppen in Barcelona. Cruijff: Hij was nooit mijn vijand, hij was alleen nog niet mijn vriend.

Johan Derksen en Peter R. de Vries zijn samen wezen lasergamen, maar dat hielp weer niet.

Vrouwen in de overgang nemen geen genoegen meer met hun onzichtbaarheid en kopen massaal alle -van het WK 2010 overgebleven- vuvuzela’s op om zo hun aanwezigheid in de openbare ruimte kenbaar te maken.

Anne Sinclair heeft het helemaal gehad met DSK. Ze verklaart dat 30 cm weliswaar heel imposant is, maar dat het met een touw slecht biljarten is.

Al is de prijs voor de Radio-Bitch van het jaar opgeheven, de Radio-Asshole blijft gewoon bestaan.

Marianne Zwagerman geeft toe dat haar aanmatigende boek over ‘mutsen met webwinkels’ een perimenopauzale oprisping was. Ze komt tot inkeer, koopt een witte driekwart legging en opent een webwinkel met zelfgehaakte pannenlapjes.

Als Poetin toch niet verkozen wordt tot president, maakt hij een carrière switch en richt zich volledig op het topless poseren.

Vrouwen zetten hun opmars door de internationale instituties door. De mannelijke politici hebben het te druk met elkaar, hun affaires, buitenechtelijke kinderen en sexten om het te merken.

Ondertussen maakt Rutte maakt flink werk van zijn vriendinnetje in een poging zijn maagdelijkheid te verliezen.

De designervagina 2012 wordt ontworpen door Victor en Rolf. We vermoeden dat het er ongeveer zo gaat uitzien ==>>>

Het wildkamperen beleeft in de zomer een enorme opleving. Op de social media wordt volop geïnformeerd: Wat is de Occupy locatie op Ibiza? en: Is er in Monaco al een Occupy-kamp?

Wederom wensen we jullie allen een hele fijne overgang… naar 2012!!!

Read full story Comments { 1 }

Apenkooien

Angela Merkel prijkt hoog op de lijstjes deze dagen; ze is uitgegroeid tot de onbetwiste leider van Europa. Volgens leiderschapsdeskundige Tom Peters lijdt het geen twijfel dat Merkel met een sluwe, koppige, politieke gymnastiekoefening een heel continent en misschien ook de rest van de wereld, haar wil heeft opgelegd.

In de VK trekt Merlijn Schoonenboom dat in twijfel. Volgens hem wordt Merkel vooral bekritiseerd vanwege haar besluiteloosheid. Ze zou te lang afwachten, niet visionair zijn en met alle winden meewaaien. Het zijn eigenschappen die anderen nu juist zien als kern van Merkels succes: standvastig, pragmatisch, goed doordacht. Het is maar hoe je het bekijkt. Schoonenboom blijft sceptisch en concludeert dat Merkel eind 2011 nog steeds geen ouderwetse leider op de apenrots is.

Hé hallo! Moeten we daar juist niet dolblij mee zijn? Want wat gebeurde er dit jaar dan op die apenrots?

De alfamannetjes waren enkel bezig met hun eigen positie.
Cameron was zo druk met het imponeren van het thuisfront, dat hij inmiddels alleenheerser is… op een steen náást de rots. Berlusconi gleed bunga bunga-end naar beneden, waar tralies van de apenkooi hem wachten. En Sarkozy paradeert nog steeds in het rond en waant zich de zilverrug van Europa.

Ondertussen is Merkel aan het werk. Ze is met die hele apenrots niet bezig, al kan ze zich als leider van de sterkste economie van Europa best een dansje permitteren. Maar Angela steekt geen energie in borstgeroffel en oppervlakkig positiespel.

Als haar collega’s zo nodig moeten, dan gaan ze hun gang maar, Merkel kijkt meewarig toe. Zelfs toen Berlusconi haar publiekelijke schoffeerde door in plaats van haar te begroeten, uitgebreid een telefoongesprek te voeren, reageerde ze amper. Zo zette hij alleen zichzelf te kijk.

Misschien heeft dit wel iets met een nieuwe, meer feminiene leiderschapsstijl te maken. Gericht op het beperken van risico’s, een breder algemeen belang en het lange termijn resultaat. Niet gericht op eigen status en het imponeren van anderen. Terwijl de alfamannetjes om elkaar heen cirkelen op de rots, is Merkel allang benoemd tot directeur van de apenheul.

Read full story Comments { 0 }

Beffen voor iedereen en andere instructieve boeken

In onze zucht om werkelijk niets onbesproken te laten van wat vrouwen bezighoudt, doen we best wat onderzoek. Daarbij stuiten we vaak op heel informatieve boeken, en we hebben dan ook een imposante virtuele bieb aangelegd. Er zitten echt alle mogelijke boeken in, van spannende romans over Een wereld zonder mannen tot handige zelfhulpboeken als Beffen voor iedereen.

Hierbij presenteren we een kleine selectie, waarbij voor elk wat wils. For the single ladies is het standaardwerk natuurlijk Ik heb een man nodig, meteen gevolgd door Hoe je uitzinnig populair bij de andere sekse kunt worden (hoe je elk probleem dat je ooit had kunt oplossen… Ontmoet, date of trouw met de man of vrouw van je dromen). Maar als dat niks wordt is er nog Lesbianisme voor de beginner of het doe-het-zelfboek: Maak je eigen seksspeeltje.

Voor de vrouw met partner bevelen we aan: Gelukkig zijn ondanks dat je getrouwd bent, en Hoe leef je met een neurotische echtgenoot. Mislukt dat op dusdanige wijze dat er gewonden vallen,  is er Seks in de gevangenis en Vrouwen zonder mannen (een inkijkje in de gevangenis van Kennetank waar vrouwen beesten werden). En dan is er tenslotte voor ons allen nog het feest van herkenning in Seksrampspoed en hoe het te boven te komen.

Read full story Comments { 0 }

Nagekomen bericht

Ik bedenk nu ineens dat het hele erge is dat de mannelijke sportoutfit alleen maar groter geworden is. Tegenwoordig hangen de broeken op de knieën. Nee , dan vroeger!  Zie hier Bill Clinton en zijn maatje Al Gore.
Voor de jonge kijkertjes: nee, er had geen brand plaatsgevonden (en het enige dat Bill en Al hadden kunnen redden waren de broekjes van hun vrouwen). Dit hoort zo! Elke sporter en de hele voetbalwereld liep zo rond!

En waar moeten we het dan nu mee doen?
(zie Obama en obamaatje)

Read full story Comments { 0 }

Het verdwijnen van de cheerleader (outfit)

Helemaal serieus kun je het natuurlijk niet nemen, het bericht in The Wall Street Journal dat de NFL teams die cheerleaders hebben de Super Bowl nooit winnen, en teams die níet door rondspringende meisjes aangemoedigd worden wél. En eentje niet. Zoiets. Enfin, het is bijgeloof van hetzelfde soort als onze octopus Paul, tijdens het WK.

Toch hoef je geen octupus te zijn om te voorspellen wanneer het punt is bereikt dat álle football clubs het zonder cheerleaders moeten stellen. Want wat blijkt? Hun kostuums zijn al aan het verdwijnen! Zie de original cheerleader, die heeft gewoon een lekker dikke trui aan. En dan het verschil tussen de Minnesota Vikings cheerleaders in de jaren 60 en nu. Hun halve outfit weg! Zo ook bij de New York Jets cheerleaders old school (met een truitje onder hun jurkje) en nu.

Het kan niet anders dat er een moment komt dat die outfit echt niet kleiner kan! Dan is het enige wat nog kan verdwijnen de cheerleader zelf.

NB Dat voorspelt niet veel goeds voor de Dallas Cowboys; de kostuums (met dat blauwe overhemdje en het witte bolerootje) van hun cheerleading squad is gewoon nog te groot. Die meisjes zijn voorlopig nog niet weg.

Read full story Comments { 0 }

Venus en Mars kunnen niet zonder elkaar!

Ik heb het nooit zo gehad op dat hele idee van: vrouwen zijn van Venus, mannen van Mars, wat eigenlijk impliceert dat mannen en vrouwen zó van elkaar verschillen dat ze elkaars taal niet spreken en elkaar nooit zullen begrijpen. Maar sinds ik in het Haagse Mauritshuis het schilderij Venus en Mars verrast door Vulcanus zag, vind ik het helemaal een grote onzin, want Venus en Mars waren dus stapeldol op elkaar!

Het schilderij dateert uit de renaissance, een tijd waarin veel vraag naar erotische kunst was. De elite, die bekend was met de klassieke mythologie, bestelde schilderijen waarop het seksleven van de goden en godinnen werd verbeeld. Zo werd onder de vlag van ‘de oude klassieken’ allerlei expliciet seksuele kunst gemaakt.

In de Romeinse mythologie was Venus de vrouw van de god van het vuur Vulcanus. Ze was niet gelukkig met hem (Vulcanus was geen schoonheid) en ze bedroog hem voortdurend. Vooral met de sexy Mars, god van de oorlog. Deze driehoeksverhouding tussen Venus, Mars en Vulcanus was een zeer populair thema in de renaissancekunst.

Botticelli Venus en Mars

Botticelli's Venus en Mars

De Venus en Mars van Botticelli uit 1483 is een van de meer verhulde afbeeldingen, al is Mars duidelijk wel totaal afgemat door de vrijpartij. Op het schilderij van Tintoretto uit 1545 zien we het grappige tafereel hoe Vulcanus het bed onderzoekt op sporen van ontrouw, terwijl Mars (die Vulcanus net op tijd aan zag komen in de reflectie van zijn schild) zich schuil houdt onder de tafel (en hoopt dat het keffende hondje hem niet zal verraden). Het ging niet altijd goed, zoals dus te zien is in Joachem Wtewael’s Venus en Mars verrast door Vulcanus (1601).

Tintoretto Venus en Mars

Tintoretto's Venus en Mars

Wtewael: Venus en Mars verrast door Vulcanus

Toenemend gebruik van de drukpers leidde tot het samenvoegen van woord en beeld, de klassieke thema’s werden nog explicieter, en zo ontstond de eerste pornografie. Agostino Carracci (die vaak wordt gezien als de uitvinder van de karikatuur) was zeer productief in het maken van erotische gravures, zoals de serie die hij in de jaren 1580 maakte: The Loves of the Gods. Ook daarin vinden Mars en Venus elkaar. Hoe vaak ze ook betrapt worden, en hoe onmogelijk hun liefde ook is: Venus en Mars kunnen niet zonder elkaar!

Caracci's Mars et Venus

Read full story Comments { 0 }

Kerstgevoel

Als ik één ding zeker weet, na tweeënhalve dag Kerst? Volgend jaar een detox kerst! Dit is gewoon geen doen. Ik heb kramp in mijn wangen van het -tegen mijn zin in – glimlachen, en op de weegschaal durf ik de komende weken niet te gaan staan.

Kerstmis! In plaats van verlicht, voel ik me nu enkel opgeblazen en geestelijk volledig uitgedoofd. Een foto van mezelf -hoe ik er nu uitzie- zou ik nooit durven publiceren. Maar deze foto van de witte walrus in het ‘sea paradise’ in Hakkeijima (nabij Tokio, Japan) vat het wel zo’n beetje samen.

Read full story Comments { 0 }

Abfab terug op de buis!

Zodra het haar tot een klassieke beehive is getoupeerd, is de transformatie compleet, en is Joanna niet langer zichzelf maar Patsy. Joanna LumLey (65): Het lijkt gisteren dat we de eerste Absolutely Fabulous maakten en ons afvroegen of het aan zou slaan. Dus is het fabulous om 20 jaar later terug te zijn op de set.

Maker en medespeelster Jennifer Saunders (53 ) heeft de cast weer bijeengebracht voor drie jubileumspecials, waarvan er twee tijdens Kerst en Nieuwjaar uitgezonden worden.

Joanna: Jennifer en ik kwamen in kostuum de set oplopen en keken elkaar aan: 20 jaar! Waar is de tijd gebleven? We zijn zo dol op elkaar geworden tijdens het maken van de eerste shows, en die verbondenheid en dat respect zijn gebleven.

The Mirror -waar dit interview met Lumley in staat – stelt nog even wat een wonder het is, dat AbFab terug is, aangezien Jennifer herstellende is van borstkanker, waardoor ze nu in de menopauze is beland.

Wij kennen de tomeloze werklust en daadkracht van vrouwen van onze leeftijd en zijn veel minder verbaasd. Enfin, chapeau voor Jennifer Saunders! En dus niet missen: AbFab vanavond 1e kerstavond om 23.00 uur op BBC1 !

Read full story Comments { 0 }

Vrouwenwereld op z’n frans

Voor Vrouw van het jaar lijkt de keuze in Frankrijk voor de hand te liggen, want wie kan Christine Lagarde verslaan? De imponerende 55-jarige is – zeker sinds haar benoeming dit jaar tot directeur van het IMF – een van de machtigste vrouwen ter aarde. En nog stijlvol, volgens sommigen zelfs sexy, ook.

En wat deden de lezers van Terrafemina – een online magazine voor de ‘denkende vrouw’? Ze verkozen Anne Sinclair, de 63-jarige erfgename die haar baan als tv-presentator opgaf om de carrière van haar man DSK volledig te kunnen ondersteunen.

En toen die zelfverklaarde grand séducteur werd gearresteerd voor het aanranden van een kamermeisje, beweerde ze meteen: We houden nog net zoveel van elkaar als toen we elkaar net kenden.
Dit dus terwijl was aangetoond dat haar man seks had met een voorbijkomend kamermeisje, alleen dat dit onvrijwillig gebeurde werd niet bewezen.

Bovendien volgde de openbaring van een lange reeks van smoezelige seksuele escapades, met een jonge vrouw uit de vriendenkring tot aan een ploegje prostituees. DSK bleef continue schuld ontkennen, maar gaf toe een ongeremd seksleven te hebben. En de vrouw die dat alles zwijgend verdroeg (en wie zwijgt stemt toe) is vrouw van het jaar?

Volgens de lezers van Terrafemina dankt ze die verkiezing aan haar ‘loyaliteit en moed’ en ‘volhardende en standvastige support’ voor DSK ( alhoewel dus niet tijdens al die gelegenheden waarbij ze de seksuele bevrediging van haar man aan vreemden overliet). Verder is Sinclair volgens de loftuitingen; ‘een heldin en anti-heldin voor Françaises. Vrouwen kijken naar de problemen in hun eigen leven en identificeren zich met haar.’

God, sta de Franse vrouwen bij als ze zich met Sinclair vereenzelvigen! Feminisme in Frankrijk is altijd meer filosofisch dan praktisch geweest, maar je hoeft geen Simone de Beauvoir te zijn om te beseffen dat het niet tot eer strekt om loyaal te blijven aan een egoïstische, ambitieuze vreemdganger.

Al zijn er berichten dat Sinclair walgt van het gedrag van haar man, openlijk is ze hem nooit afgevallen. Noch heeft ze zich kritisch uitgelaten over zijn houding naar vrouwen. Tristane Banon, die (vermeend) door DSK werd aangerand beschrijft haar dan ook als medeplichtig. Over die andere vrouw  wiens leven en reputatie door DSK is verwoest trouwens geen woord in het magazine vrouwenwereld dat blijkbaar bedoeld is voor een heel speciaal soort vrouwen-van.

Bron: Guardian

Read full story Comments { 1 }

Het f… woord

REBECCA Ik ben geen feministe hoor, maar… Hoe vaak horen we dat vrouwen niet zeggen? Beginnen met een ontkenning en dan een betoog houden waaruit het tegendeel blijkt. Ellie Levinson, auteur van The Naughty Girl’s Guide to Feminism, noemt deze vrouwen feminisnts. Zeg maar feminiets. Ze hangen de feministische beginselen wel aan, maar zijn bang voor het stigma, en gebruiken dus het excuus dat ze er absoluut geen zijn.
(Van de 70% van de vrouwen in de VS die in een enquête aanvinkte dat ze zichzelf geen feministe noemde, besloot 65% na het lezen van de definitie in het woordenboek dat ze er toch wel eentje was).

Het ontstane beeld van militante mannenhaters die met behaarde kuiten op de barricaden staan heeft de hele zaak geen goed gedaan. Bovendien is het achterhaald. Feministes zijn tegenwoordig ook vrouwelijk, sexy en elegant.

Onze moeders moesten strijd leveren tegen het feit dat er klakkeloos vanuit werd gegaan dat als je trouwde, je ook meteen stopte met werken. Zij konden niets kopen dat duurder was dan 50 gulden zonder toestemming van de heer des huizes. Die tijd ligt godzijdank ver achter ons. Waar we ons nu druk om moeten maken is de behandeling van – ouder wordende – vrouwen op de werkplek. Vooral in de media blijven vrouwen een kwetsbare groep.

In Engeland werden oudere medewerkster van de BBC voor het blok gezet: botox gebruiken of ophoepelen. Hier in Nederland werd Ingeborg Beugel recent tot op het bot afgebrand nadat zij  bij Pauw en Witteman aan tafel had gezeten. En de geleverde kritiek ging dus niet om haar visie op de geopolitieke of economische situatie van Griekenland. Helaas deden vrouwen daar hard aan mee. Op die manier worden vrouwen kopschuw gemaakt. Mannen krijgen nooit zo’n bucket of shit over zich uitgegoten wat hun uiterlijk betreft.

We kunnen er kwaad over worden of bij de pakken neerzitten. Beter is het om de strijd die vele vrouwen voor ons voerden op onze eigen manier voort te zetten. Ons niet zonder slag of stoot uit te laten schelden of te accepteren dat vrouwen worden afgerekend op hun uiterlijk (vaak in combi met hun leeftijd). Laten we het voor elkaar opnemen, en niet meedoen met het bashen van vrouwen. There is a special place in hell for women who don’t help other women om Madeleine Albright maar eens te citeren. And while we’re at it: we hoeven uit de eerste zin maar 1 letter weg te halen en gewoon tegen iedereen te zeggen: Ik bén een feministe hoor…

Lees ook de 10 redenen waarom slimme vrouwen niet bang hoeven zijn voor het F-woord in Fem21, hier gratis te downloaden. En toch ook maar de tekst van het feminismelied: Mother Of Pearl

Feminists don’t have a sense of humor / Feminists just want to be alone (boo-hoo) /Feminists spread vicious lies and rumor / They have a tumor on their funny bone.
They say child molestation isn’t funny / Rape and degradation’s just a crime (lighten up, ladies) / Rampant prostitution, sex for money (what’s wrong with that) /Can’t these chicks do anything but whine (Dance break / Woo-hoo (Take it off))
They say cheap objectification isn’t witty, (it’s hot) / Equal work and wages worth the fight (sing us a new one) / On demand abortion, every city (okay, but no gun control) /Won’t these women ever get a life.
Feminists don’t have a sense of humor (poor Hilary) / Feminists and vegetarians (make mine a big Mac) Feminists spread vicious lies and rumor / They’re far too sensitive to ever be a ham / That’s why these feminists just need to find a man (I’m Sarah Palin, and I approve this message)

Read full story Comments { 1 }