Anne Sinclair steunt DSK onvoorwaardelijk. Why?

Misschien deelt niet iedereen mijn fascinatie voor ontsporende echtgenoten, maar dit stuk in the Guardian is te sappig om te negeren. Daarnaast exclusief: nooit eerder vertoonde beelden van schuinsmarcherende Franse politici!

In de tv-uitzending van zijn hoorzitting zit één klein moment dat heel Frankrijk fascineert: als Straus-Kahn hoort dat hij op borgtocht vrijkomt, glimlacht hij naar zijn vrouw op de tribune en blaast haar een kus toe. En zij, prominent feministe, werpt hem een kushand terug. Let wel, dit is nadat ze de beschuldigingen hebben aangehoord hoe DSK de kamerdeur achter het kamermeisje op slot deed, haar van kamer naar kamer sleurde, haar bepotelde en aanrandde, en brute kracht gebruikte om haar twee maal tot orale seks te dwingen en haar tegen de grond werkte in een poging haar te verkrachten.

Anne Sinclair houdt nog steeds zielsveel van haar man, en zegt geen seconde te geloven dat hij schuldig is. De ster tv-interviewster van de jaren ‘80 (een soort franse Sonja Barend) beroemd om haar mooie blauwe ogen, is nu op haar 62ste een omstreden mikpunt van zowel ontzag als hoon, en sprekend voorbeeld van de vernederde vrouw. De steenrijke erfgename heeft inmiddels haar werk opgegeven, huis en haard verlaten en een substantieel deel van haar fortuin ingeleverd ($ 6 miljoen voor borg) om zich bij DSK te voegen in zijn gouden kooi van $50.000 per maand, compleet met bewaking ($ 200.000) om te zorgen dat haar echtgenoot niet ontsnapt.

Frankrijk is gebiologeerd: waarom blijft ze bij hem? DSK is dan nog niet veroordeeld, maar de pers heeft een scala aan seksuele escapades geopenbaard: van handtastelijke versierpogingen tot het lastigvallen en achternazitten van vrouwen, het bezoeken van hoeren en parenclubs en buitenechtelijke seks op het dwangmatige af. Dan was er de journaliste die hem beschuldigde van aanranding en zelfs DSK’s vrienden die hem niet tot geweld in staat achten, verklaren dat hij een groot verleider is.

Eigenlijk dacht Frankrijk klaar te zijn met generaties van lijdende echtgenotes in de politiek. Zoals de koningin van het knarsetanden Bernadette Chirac die tientallen jaren de nachtritjes – met chauffeur- moest verduren van Jacques Chirac, bijgenaamd: Vijf minuten, douche inbegrepen. Op de nacht dat prinses Diana stierf, was haar president echtgenoot niet te traceren en moest ze het zijn chauffeur vragen. Chirac, wiens favoriete toast was: op al onze vrouwen en paarden en op ieder die hen berijdt haalde er de schouders over op.

Danielle Mitterrand had een soort regeling met president François Mitterrand, en scheidde niet van hem ondanks een 20 jaar durende affaire en buitenechtelijke dochter. Ook Isabelle Balkany stond haar man, de politicus Patrick Balkany, bij toen zijn minnares hem beschuldigde haar gedwongen te hebben tot orale seks door een Magnumpistool tegen het hoofd. De aanklacht werd later ingetrokken en Isabella nam haar man terug met de woorden dat hij geen pistool hoefde te trekken om een pijpbeurt te krijgen.

Er leek een einde aan het stand by your man patroon gekomen met Cécilia Sarkozy die in het presidentschap van haar man geen reden zag bij hem te blijven en hem verliet omdat hij een ‘rokkenjager’ was en ‘van niemand hield, zelfs niet van zijn kinderen’.

In 2009 schreef Sylvie Brunel, het Guerilla handboek voor vrouwen over de strapatsen van haar voormalige echtgenoot, Eric Besson, de huidige Minister van Werkgelegenheid. Ze beschreef hoe Besson een onverbeterlijke vreemdganger was met inwisselbare minnaressen. Besson is inmiddels hertrouwd en heeft het boek van zijn ex gepromoot en her en der warm aanbevolen. Het is typisch aan het machismo van de Franse politici is dat ze eigenlijk gewoon trots zijn op hun ontrouw.


Niet eerder vrijgegeven beelden van -opeenvolgend-  Chirac & DSK

Sinclair is van de oude stempel. Ze was op het hoogtepunt van haar (kijkcijfer)succes, en ontving gasten van het kaliber als Moeder Theresa, Madonna en Prince Charles, toen ze in 1989 DSK ontmoette. Ze waren beiden getrouwd, maar het was liefde op ’t eerste gezicht en binnen twee jaar was Sinclair de derde vrouw van DSK. Toen hij in 1997 minister van financiën werd, gaf zij haar tv-carrière op.

In 2008 onderzocht het IMF een klacht van een vrouw die door DSK voor seks was benaderd en aangezien hij haar meerdere was zij dus ‘vervloekt als ze het wel deed, en vervloekt als ze het niet deed’.  Sinclair deed het af als een tussendoortje, iets dat elk stel kan overkomen en: We houden nog net zoveel van elkaar als op de eerste dag.

Zelfs haar eigen vrienden zeggen; het is vreemd, die twee zijn elkaars grote liefde, zo close, en zozeer een team. Maar het is een liefdesverhaal waarbij van hem nooit trouw vereist was. Zij sloot namelijk de ogen voor het feit dat hij ontrouw was en verslaafd aan seks. Met diegenen die haar vertelden dat DSK een geile klootzak was, verbrak ze de vriendschap. En nu nog steeds zegt ze tegen vrienden; Je gelooft al die lasterpraat toch niet?

ZIE OOK: kwaad, gekrenkt en met afschuw vervuld

Tags:

Een Reaktie op “Anne Sinclair steunt DSK onvoorwaardelijk. Why?”

  1. Milli 5 juni 2011 at 23:36 #

    Toegeven dat de man waar jij stapel op bent een enorme klootzak is, is errug moeilijk. ik spreek uit ervaring. Als je erkent dat hij niet deugt, ben je zelf ook je beetje mede-schuldig.

Laat een reaktie achter