madonna tramp

Spel

Wie deed Madonna niet & wie wel?
balaklava

Rimpelloos?

Remedies tegen rimpels op een rij
Neneh Cherry

Het nieuwe 50!

Dit is het nieuwe 50: fit en fab
mirren-thumb

Hommage

Helen Mirrens borsten gaan met welverdiend pensioen

Het verschil tussen mannen en vrouwen

Jezus, jij bent net een vent! zei Clint.
We hingen op de bank en dronken een biertje. Ik had wat onhandig naar het restje wasibinootjes gehengeld en het bakje op de grond gegooid. Toen ik met mijn vingers de nootjes op het kleed bijeen harkte en het halve handje in mijn mond kieperde, bekeek Clint me met een vies gezicht.
Hij vond het smerig, en mij dus net een vent. Vervolgens ging hij zijn kruimeldief halen. Jawel, dat ding komt uit zíjn boedel. En dat vond ik wel weer erg mutserig, maar dat hield ik voor me.

Word ik minder vrouwelijk? Dat vraag ik me wel eens af, met die overgang, het verlies van iets heel erg feminien. Ik kan het soms enorm missen, het 1X per maand hypersensitief zijn. Je borsten zijn zwaar en gevoelig, je voelt je weerloos en kwetsbaar en begint te huilen om niks. Zo voel ik me eigenlijk nooit meer. Ja, in die zin word ik misschien wel een beetje een man.

Aan de andere kant; wat zijn vrouwendingen en wat mannendingen (en maakt het wat uit)? De bakens rond deze kwestie zijn menigmaal verlegd. In mijn kinderjaren waren er aparte meisjes- en jongensdingen. Op het schoolplein huppelden de meisjes vooral zingend rond (elk speelkwartier was een soort musical): Witte zwanen zwarte zwanen… en Er zat een klein zigeunermeisje huilend op een steentje, huilend, huilend, helemaal alleen… De jongens waren eigenlijk altijd aan het voetballen. Je kreeg ook voortdurend te horen: dat doet een meisje/jongen niet! Dat we aparte soorten waren was dus wel duidelijk.

Ergens in mijn tienerjaren drong tot me door dat die notie op een vergissing berustte. We waren an sich niet anders, het was door de cultuur bepaald dat meisjes met poppen speelden, en jongens met autootjes. Ik ging er helemaal in mee. Het was een  onweerstaanbaar bevrijdende gedachte. Iedereen was gelijk! En op de een of ander manier moest iedereen het daarom ook met iedereen doen (Love the one your with!) Maar het allerbeste was natuurlijk dat ik hetzelfde kon doen als mannen deden; het huis uit, leren, reizen, uitgaan en werken. Als ik er aan terug denk, besef ik hoezeer ik heb geboft met die tijdgeest (mijn moeder had als enige keuze: trouwen).

Wanneer precies die omslag plaatsvond dat we ineens weer van Mars en Venus kwamen (het boek is van 1992) weet ik niet precies. Het sloop er geleidelijk in, dat mannen en vrouwen toch wel héél erg van elkaar verschilden. Mannen zijn namelijk van oorsprong jagers en vrouwen willen voornamelijk schoenen kopen. Vrouwen zijn door de biologie voorbestemd mannen aan zich te willen binden en mannen kunnen hun jachtgeweer niet in de broek houden. Zo waren er recent nog tienduizend onderzoekjes die het levensgrote verschil tussen de seksen benadrukten.

Zelf begin ik er steeds meer over te twijfelen. Natuurlijk hebben we ander hang- en sluitwerk, maar verschillen mannen en vrouwen nu echt zoveel? Daar ga ik me nog  eens over buigen, maar nu moet ik gaan quality-timen met Clint en zijn kruimeldief.

BEELD:  Buck & Allanah  (de hedendaagse Adam en Eva) van Marc Quinn, die mensen afbeeldt die extreme ingrepen hebben ondergaan om hun uiterlijk te veranderen.

You may also like...

,

Nog geen reakties.

Laat een reaktie achter


Home