Komt het omdat ik zelf – vooralsnog zonder veel succes – probeer af te vallen, dat ik op de ene na de andere voormalige dikkerd stuit die een gedaantewisseling heeft ondergaan? Het zijn ook allemaal vrouwen van onze leeftijd. De overgang doet blijkbaar echt wat met je, qua noodzaak tot transformatie.
Dawn French (1957) zegt daarover: Ik denk dat wanneer je de 50 passeert, je wat meer op je gezondheid moet letten. Ik was veel meer uitgedijd dan ik wilde, maar je kunt er altijd iets aan doen.
Dawn is tegenwoordig single (ze scheidde in 2010 van Lenny Henry) schrijfster (van de roman Een klein beetje geweldig) en dus ook slank.
Dawns dieettip: Je moet gewoon minder eten en meer wandelen, en dat is precies wat ik doe.
Net als Dawn was Alison Moyet (1961) big in the eighties. Zo’n jaar of twee geleden slankte ze af. Wat haar uiteindelijk motiveerde was: Het angstbeeld een oude vrouw met obesitas te worden, die niet meer goed in staat zou zijn voor zichzelf te zorgen.
Ruth Jones (1966) schreef de BBC serie Gavin & Stacey, en vertolkte de rol van de vrijpostige Nessa. Ik kwam terug van vakantie -in januari 2010 – en we laten ons allemaal gaan tijdens de vakantie, toch? 
En ineens ging de knop om, ik voelde: het is nu of nooit. Ik wilde een positieve verandering aan mijn leven geven. Ruth deed het op de ouderwetse manier: calorieën tellen. In 22 maanden viel ze zo’n 30 kilo af.
Net als Dawn ‘de dikke van French & Saunders’ was, was Pauline Quirke (1959) ‘de dikke zus’ van Birds of a feather. Ze viel dit jaar 45 kilo af. Want: Ik realiseerde me ineens dat ik het figuur had van een sumo-worstelaar.
Nigella Lawson (1960) was eigenlijk meer ‘voluptueus’. Begin dit jaar (toen ze in boerkini op het strand verscheen) zei ze nog:
Als ik 40 pond (18 kilo) zou afvallen zou ik er meteen 10 jaar ouder uit zien. Dat is mijn excuus. Maar vrouwen kwellen zichzelf snel met hun gewicht en elke keer dat ik zei ‘ik moet wat af vallen’ kwam ik gegarandeerd aan.
Bovendien: Ik hou van eten en van koken en daar wil ik mezelf niet van beroven. Dun zijn werkt fantastisch voor kleding, maar ik zit niet in de modewereld.
Toch is het ineens: dun.
Enfin. Nu ik nog.
Meer transformaties: What happened to fat but happy?
Hoewel het veel te magere ideaal dat door de modewereld (lijkt me?) is ontstaan niet nastrevenswaardig is, is het natuurlijk wel ongezond om veel te zwaar te zijn. Zeker vanaf een bepaalde leeftijd (overgang?
) moet je rekening houden met bijvoorbeeld de risico's van een te hoge bloeddruk, waar overgewicht mede debet aan kan zijn. Misschien dat het heeft meegespeeld?
en ik
Als zij het kunnen, wij toch ook!!!
lekker een volle vrouw , hmmmm, doodzonde dat afvallen
Sommige vrouwen zien er beter uit met een maatje meer. Ik zeg een Christina Hendricks of Nigella Lawson. En de plus-modellen die een paar maanden geleden de cover van de Italiaanse Vogue sierden: http://www.huffingtonpost.com/2011/06/03/vogue-it…. Als je een mooi gezichtje hebt en het vet verspreid zich mooi over je lichaam; je taille-heup-verhouding blijft maximaal 70% ; je enkels blijven slank, dan is mooi dik absoluut niet lelijk. Krijgt dat soort 'imperfectie' juist iets aandoenlijks en charmant, en wil je er wel in bijten. Maar tja…. niet iedereen verkeert in de gelukkige omstandigheden dat ie mooi dik wordt.
Ik vind dikke Dawn zo leuk om naar te kijken, die enorme borsten en dat leuke clownskopje. Heerlijk. Maar dat wilde afvallen snap ik wel. Het werd een beetje too much.
Ja mooi! Een lekkere dikke kont, dikke dijen enz.
Oh ik ben altijd jaloers geweest op vrouwen met een 'maatje meer',
Ik hoopte vroeger zo, dat ik dikker zou worden na mn derstigste.
Oh jee geen schijn van kans, dan in de overgang? Ook niet, shit, het gebeurt dus gewoon niet!
Ach en wee, heb medelijden met mij