R.I.P Donna Summer (1948). Ze was de koningin van de disco en verzorgde de soundtrack van mijn jonge jaren: Bad girls (beep beep…) Could it be magic, en geen feestje eindigde zonder de Last Dance for love/ Yes, it’s my last chance / For romance tonight / I need you by me/ Beside me, to guide me / To hold me, to scold me / ’Cause when I’m bad / I’m so, so bad/ So let’s dance the last dance…
Archief | 2012
R.I.P Donna Summer
Wie is Valérie Trierweiler, de Franse presidentsvriendin?
Met de installatie van François Hollande als Franse president maakte zijn vriendin Valérie Trierweiler (47) met furore haar entree op de voorpagina’s van de internationale pers. Maar niet voordat Carla Bruni (44) nog even ten grave was gedragen, vooral in de bijschriften van de foto’s waarop ze haar opvolgster verwelkomt op Paleis het Elysée. Waarin werd vermeld dat Carla een slechtzittend pak droeg dat bij een kantoorklerk niet had misstaan, ze er vermoeid uitzag en er was vilein commentaar op haar opgeblazen kop.
Van de warme gevoelens waarmee het Franse zangvogeltje werd verwelkomd is geen sprake meer.
Nee, het voormalig sexy fluistermeisje werd volkomen overschaduwd door Valérie Trierweiler al is ze drie jaar ouder. Valérie werd geroemd om haar natuurlijke schoonheid en superbe outfit. Ineens is Carla een saaie muts op platte schoenen, die de zwangerschapspondjes nog niet kwijt is en Valérie die (nog?) niet getrouwd met Hollande de sexy verleidster die gaat hokken met de president!
Het is officieel, we zijn nu collectief verliefd op Valérie Trierweiler. En niet alleen de mannen, ook vrouwen staan te juichen over de nieuwe presidentsvrouw, of feitelijk presidentsvriendin. Maar waarover is iedereen zo enthousiast?
Vier dingen die Valérie Trierweiler zo bijzonder maken. Ze is…
Selfmade: Ze is het vijfde kind uit een arbeidersgezin. Haar moeder werkte op de ijsbaan in Angers. Haar vader verloor op dertienjarige leeftijd een been door een landmijn tijdens de Tweede Wereldoorlog, en stierf toen Trierweiler 21 was.
Slim: Ze behaalde haar diplôme d’études supérieures spécialisées (master) aan de Sorbonne. Ze heeft een serieuze carrière; Trierwieler kreeg de bijnaam Rottweiler wegens haar vasthoudendheid als politiek journalist, voor de Paris Match en in politieke talkshows op tv.
Feministe: In the Times verklaarde Valérie: In Frankrijk heeft een presidentsvrouw geen status of taken. Daarom wil ze gewoon blijven werken: Het past niet in mijn levensvisie om François Hollande –die niet de vader van mijn kinderen is – te vragen ons te onderhouden.
Femme fatale: Ze had al iets met Hollande toen die nog bij zijn vorige vrouw was. Ze heeft hem ingepikt, zeggen haar tegenstanders. Maar de pers belicht liever de romantische kant. Hollande noemt haar de liefde van zijn leven & zijn soulmate. De twee zaten al uren met elkaar aan de telefoon toen ze alleen nog bevriend waren (ze kennen elkaar uit 1988 door haar werk als journaliste). Valérie: François en ik zijn altijd gelijkgestemde zielen geweest, maar het bleek méér dan alleen vriendschap.
Het staat te bezien hoe lang de liefde gaat duren – en dan bedoel ik natuurlijk die van de media voor de Franse presidentsvriendin. Maar laten we nog even heerlijk genieten van de wittebroodsweken.
Bronnen: Jezebel, Daily Mail, Telegraph, Glamour
Aanrader: It’s complicated
Aanbevolen. It’s Complicated: vanavond 20.30 op Net 5. We bespraken de film al eerder, in lovende termen: in overgangstergirl-kringen viel It’s Complicated zo enorm in de smaak omdat het een vrolijkmakende film – en een sexcomedy – is die over de overgang gaat! Overigens zonder dat dat woord één keer valt.
Streep speelt Jane, een gescheiden vijftigster en moeder van drie volwassen kinderen, die de liefde heeft opgegeven, maar ineens twee mannen in haar leven heeft: haar branieachtige ex-man en een zachtmoedige architect. Nogmaals: er wordt helemaal niets over de menopauze gezegd, maar alle klassieke symptomen komen langs. Als Jane’s laatste kind het huis uitgaat, hangt het lege-nest-syndroom even dreigend in de lucht (tot ze aan het rollebollen slaat met haar ex-man Jake).
Jane worstelt ook enigszins met (zoals het in de anti-rimpel-reclame altijd heet) de tekenen van het ouder worden, en bezoekt een plastisch chirurg.
Hoewel ik echt enorm tegen plastisch chirurgie ben, heb ik nu eenmaal een probleem met mijn linkerooglid, zegt ze tegen de dokter, en toont hem daarna demonstratief haar gerimpelde oog. Heel fijn is dat ze uiteindelijk niets laat doen, ook dat probleem wordt door het rollenbollen verholpen.
Niet dat Jane nu ineens denkt een jonge godin te zijn, want als ze uit het bed wil opstaan, moet Jake zich omdraaien. Die zegt: ik heb net alles al gezien!
Maar als ik rechtop ga staan ziet het er iets anders uit, op mijn leeftijd, zegt Jane met een glimlach waaruit spreekt dat ze nog een beetje mysterie wil bewaren.
Mannen zijn daarin weer anders. Jake verklaart enthousiast: Leuk trouwens dat je de bikinilijn niet meer onthaart. Het is er een wilde bos. Ik ben er gek op!
Verder ga ik niets over de film verklappen. Het is absoluut een aanrader. En let even op de ongelofelijk subtiele manier waarop Jane de ene na de opvlieger krijgt. Ze opent haar bloes iets verder, en wappert ermee, en waait zich met haar hand, haar hoed, of wat ze voorhanden heeft wat koelte toe. Jane lacht er altijd even een beetje opgelaten bij, maar die opvliegers vallen niemand op. Alleen al die bioscoopbezoeksters die het verschijnsel kennen. En die weten: yes, it’s complicated.
Oud is het nieuwe jong!
Wat is het toch heerlijk jong te zijn. Dat gevoel krijg ik steeds vaker nu er allerlei vrouwen in het nieuws zijn, die zo’n veertig jaar ouder zijn dan ik.
Het is bemoedigend en opent perspectieven. Zo begonnen Beryl (86) en Betty (90) zes jaar geleden bij de radio en hebben nu net een van meest prestigieuze radio awards gewonnen. Ze kregen de Sony Award voor hun show waarin ze grappen maken over mode en seks, giechelen om schuine moppen en easy listening muziek draaien. Volgens het juryrapport zijn ze een heerlijke, vermakelijke dubbelact, en maken ze hun show met een plezier waar veel van hun jongere collega’s niet aan kunnen tippen.
Volgens fotomodel Daphne Self (83) ga je het na je tachtigste wel wat rustiger aan doen, maar ze ziet geen reden om met pensioen te gaan, zeker niet aangezien ze nog genoeg opdrachten krijgt.
Onlangs kwam ook een boek uit dat de stijlvolle oudere dame celebreert; Advanced Style, naar de bekende blog van fotograaf Ari Seth Cohen.
Betty White
(Rose van de Golden Girls)
die recent negentig werd, liet in een interview weten. Ik ben nog even hitsig als altijd.
En dan moeten tenslotte Tao Porchon-Lynch even feliciteren omdat ze in het Guinness Book of Records is opgenomen als ’s werelds oudste yoga lerares. Tao is 93 (onderstaande video is van een poosje geleden) en doet al aan yoga sinds ze acht was, maar ze geeft pas les sinds haar 73ste. Het is nooit te laat. Er ligt nog een wereld voor ons open!
Waarom we uit elkaar gingen…
Het WhyWeBrokeUp Project vraagt mensen naar de reden waarom ze hun relatie verbroken (inzenden kan nog steeds). Een onthullend kijkje in menselijke betrekkingen.
Ik vond het een slecht teken dat je niet wist wie Ernest Hemingway was, en jij vond mij lui. We hadden beiden gelijk.
Jij was zo dom om mij te vragen waar ik aan dacht en ik was zo dom te antwoorden.
We gingen uit elkaar omdat in een relatie zitten ons zelfingenomen en stupide maakte.
We gingen uit elkaar omdat jij dacht dat ik blut was. Ha! Dat heb je verkeerd gedacht.
We gingen uit elkaar omdat jij niet zoveel van mij hield als van jezelf.
Omdat ik met je wil trouwen en eerst nog de man moet worden die jouw liefde waard is.
Tegen de tijd dat we eindelijk bij elkaar kwamen, was ik al zo’n beetje over je heen, maar ik wilde jou en alle vrienden, die zolang wachtten tot we elkaar zouden krijgen, niet teleurstellen.
We gingen uit elkaar omdat jij nooit alleen kon zijn en ik niet altijd aan je zijde kon zijn.
Jij had mijn lippenstift op. Toen werd alles duidelijk.
Omdat jij me in alle ernst vertelde dat als je een triatlon zou doen, je tijdens het zwemmen vooral je armen het werk zou laten doen, zodat je de kracht in je benen spaarde voor het rennen en fietsen. En je dacht werkelijk dat je de eerste was die op die gedachte gekomen was.
We gingen uit elkaar omdat jij nog niet klaar was je te binden, tot je er een maand later wel klaar voor was, met iemand anders.
Omdat je me uitnodigde voor een feestje, maar wel verwachtte dat ik daarvoor nog een maaltijd voor je kookte.
Ik denk dat we uit elkaar gingen omdat jij me niet meer leuk vond, en misschien omdat ik jou niet meer leuk vond, maar vooral omdat ik onzeker voelde als ik cake at terwijl jij toekeek.
We gingen uit elkaar omdat jij voortdurend je geloof aan me opdrong.
Na alles wat je zei, voegde je toe: Grapje! Maar het was nooit leuk.
Ik niet kon tippen aan je perfecte ex-vriendin.
Je zou alles voor me gedaan hebben, en daar werd ik bang van.
Omdat we elkaar nooit aan het lachen kregen.
We gingen uit elkaar omdat ik niet meer hetzelfde voelde als aan het begin van de zomer. Het hielp ook niet dat een vriend jouw homoporno vond.
Je zei me dat ik je niet in het openbaar mocht kussen.
We gingen uit elkaar omdat… God, ik wou dat ik het wist.
We gingen uit elkaar omdat jij bang was dat ik het uit wilde maken. Dat wilde ik niet.
Je had een mannenhandtasje.
Je hebt nooit gezegd dat je me mooi vond. Niet één keer.
Op een ochtend werd je wakker en zei heel serieus: ‘Ik voel me heel vreemd.’
Ik was zo opgelucht en zei: ‘Ik ook! Het werkt niet tussen ons, hè?’
Er volgde een stilte. ‘Ik doelde op die ham van gisteravond.’
Als het helpt: het spijt me.
Bronnen: The Whywebrokeupproject & Guardian
Moederdag! (maar niet voor politici)
Voor de bloemenhandel was Moederdag altijd al een verkoophit, maar in deze economisch zware tijden proberen ook andere branches een graantje mee te pikken.
Dus herinnert de slijter je eraan voor je moeder een flesje te kopen: Want jij bent de reden dat ze drinkt! De parachuteclub vindt dat je je moeder moet uitdagen, de manager van de supermarkt ziet kans om van een partijtje Penis pasta af te komen en zelfs de Hooters denkt hun klantenkring uit te kunnen breiden.
Echt hot is onderstaand moederdagcadeau. Ook best leuk voor voor pappie:
mommy porn. (Trouwens, de video stopt na 11 seconden).
Ook de moeders laten van zich horen. In –ondermeer- Spaanstalige landen kun je iemand niet erger beledigen dan hem/haar voor zoon/dochter van een hoer uit te maken, hijo de puta.
Toch je kunt nog dieper zinken: als je moeder een hoer is en ze zich voor jou schaamt.
Zie het T-shirt: Las putas insistimos que los políticos no son hijos nuestros.
De hoeren ontkennen stellig dat de politici hun zonen zijn.
We hebben een webshop! Women in the Limelight
In Women in the Limelight (vrouwen in de schijnwerper), onze fonkelnieuwe webshop, zijn alle producten gemaakt dóór de vrouw en/of vóór de vrouw. Je vind er van alles om het leven mooier, leuker of makkelijker te maken. In ons assortiment kiezen we er zoveel mogelijk voor om de vrouw, de kunsten en onze planeet te dienen.
We willen dan ook een etalage bieden aan vrouwelijke kunstenaars. Zo hebben we fotografie van Dominique Panhuijsen, textiel zeefdrukken van Elspeth Pikaar en sieraden van Jet Mous. Kunstenares Femke Hulshof van ‘femkus dioramas’ ontwierp een aantal 3D broches speciaal voor overgangstergirls, de serie heet: I want to break free.
Daarnaast hebben we fair trade, fair made en eco-producten. Zo zijn er de bliklipjes tassen en accessoires die zijn gemaakt door vrouwen uit Braziliaanse sloppenwijken op basis van de fair trade-principes. De (laptop)tassen van gerecyclede binnenbanden van vrachtauto’s zijn gemaakt in een sloppenwijk van Bogota (Bolivar city), waar een kleine werkplaats de medewerkers een goed salaris en een opleiding biedt.
Verder verkopen we boeken waar we enthousiast over zijn, leuke dingen voor in huis en handige accessoires. Enfin, neem als je tijd hebt eens een kijkje.
Kippenvel
Flashmobs? Ik heb er misschien net even teveel gezien. Heel blasé (I’ve seen it all) klik ik ze niet eens meer aan. Maar deze kwam met warme aanbeveling (van Annemieke). Met recht. Kippenvel!
Zijn we echt zulke bitches?
Op de werkvloer zijn vrouwen zijn jaloerser en afgunstiger dan mannen. Het erge is, niemand is echt verrast bij het horen van deze conclusie van een onderzoek van Spaanse, Nederlandse en Argentijnse wetenschappers.
Vrouwen die in een voornamelijk vrouwelijke werkomgeving werken zijn jaloerser wanneer een rivale aantrekkelijker wordt gevonden en afgunstiger als de rivale meer macht en dominantie bezit, stelt onderzoeker Rosario Zurriaga. Mannen blijken daarentegen ongevoelig voor dergelijke onderlinge concurrentie. Tenminste: op het werk. De sociale vaardigheden van een concurrent wekken ook bij mannen jaloezie en afgunst op.
Maar het onderzoek richt zich op een beter begrip van de conflicten en problemen die kunnen ontstaan op de werkvloer. Zo werd er nooit eerder onderzocht wat jaloezie op het werk teweeg brengt, zoals stress bij de werknemers en een dalende kwaliteit.
Zijn we dan echt zulke bitches? Ja, ik ben bang van wel. Toevallig las ik een poosje geleden een column met precies dezelfde conclusies. Niet gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek, maar eigen ervaring van de schrijfster die dan ook opent met de zin: In mijn volgende leven wil ik man worden.
Het lijkt Diewke van Turenhout zo ontstellend heerlijk een mannetje te zijn op de werkvloer, omdat je dan gespeend bent van die troeblerende vrouwelijke emoties. Wanneer een collega promotie krijgt, bijvoorbeeld.
Nooit hoeven mannen moeite te doen om even aardig, vriendelijk, joviaal en prettig te zijn als altijd. Die superaardige collega krijgt gewoon wat hij verdient, oogst wat hij heeft gezaaid en heeft ook nog wat geluk gehad.
Dat is voor een vrouw niet weggelegd. Een vrouw wordt poepjaloers. Haar glimlach is ineens van staal, haar tekst droogt op tot ‘goh’ en ze rolt, als ze de kans krijgt, achter de rug van de gepromoveerde collega met haar ogen. Om aan te geven dat die wel heel overdreven blij is. Of dat toch zonneklaar is dat deze promotie – die ze zelf het liefst had willen hebben – echt onzin is. Een foutje van iemand een laagje hoger. In het slechtste geval kan ze zichzelf niet vermannen (daarom heet het verMANNEN) en slaat ze aan het roddelen om zo blijvende schade aan haar eigen reputatie toe te brengen, en aan die van haar vervloekte collega. In het beste geval schiet ze schromelijk tekort als collega-vriendin en vermoordt bijna een tot dan toe gezellige (werk-)relatie.
Soms kun je beter even geen vrouw zijn op de werkvloer. In mijn volgende leven word ik man, zodat ik met de gepaste blijschap mijn oud-collega en vriendin op de rug kan slaan en een liter bier achterover kan gieten omdat het werkelijk geweldig is dat haar werkgever zich wél in allerlei bochten wringt om haar te behouden.
Laat je poesje thuis
Women in the Limelight
Follow Us!