Vrouwen zijn de laatste tijd het mikpunt van Amerika’s volksvertegenwoordigers, vooral van de mannelijke variant. Zo benoemde het Congress een speciale commissie over het wel/niet vergoeden (door religieuze organisaties) van de anticonceptiepil, waar zelfs geen enkele vrouw in zat.
De vrouw (rechtenstudente Sandra Fluke) die voor de commissie vóór vergoeding van de pil wilde pleiten, werd niet toegelaten. Vervolgens werd ze door de roeptoeter van de conservatief rechts; Rush Limbaugh, publiekelijk voor hoer en slet uitgemaakt.
In Arizona and Kansas dienden Republikeinen het wetsvoorstel in dat artsen voortaan de zwangerschap van een vrouw verzwijgen als het gevaar dreigt dat de vrouw in kwestie abortus gaat plegen. In Virginia werd voor de vrouwen die abortus willen, bedacht dat ze dan eerst een inwendige echo moeten krijgen.
Hartverzakkende berichten, maar de vrouwen van Amerika organiseren zich, en maken zich op om terug te vechten. En garde! En waar kiezen ze voor, in het land waar de cowboy bij onraad meteen zijn pistool trok, en het bezit van een (semi-automatic) wapen nog steeds tot een van de voornaamste grondrechten behoort?
Wapen van keuze is: de breipen. Hoewel een breipen – mits goed gehanteerd- een gevaarlijk steekinstrument kan zijn, behelst de oproep van het Government free VJJ project alleen dat je er een uterus of vulva mee breit. Voor al die Congressleden (de aanhangselvormigen) die er geen hebben, slaan vrouwen dus aan het breien van een uterus (vulva mag ook).
Het is niet echt iets van mijn generatie: deze poezelige aanpak. De zachte krachten waren nog nooit zo zacht geweest. Wat het effect is? We blijven het volgen.
Whááá, een uterus breien! Wat een geweldig protest… Zou er bijna zelf van gaan breien (een bezigheid die ik diep en intens haat). Maar vooral: onvoorstelbaar dat je nog steeds moet opkomen voor het recht om zelf te beschikken over lijf en leden.