We wisten het eigenlijk al, maar het is nu officieel: wij zijn de Madonnageneratie. Niet omdat de overgangstergirls het zeggen, maar volgens het gezaghebbende Britse onderzoeksinstituut CIPD. En het betreft niet de hardcore Madonna-fans die elke song vanaf Holiday en Like a Virgin kunnen meezingen, die in navolging van hun idool ooit een cowboyhoed droegen, een guerrillaoutfit of English Rose jurk, en die óók op jacht gingen naar een toyboy.
Je hoeft eigenlijk niet eens van Madonna te houden; het is de aanduiding van een demografische groep. De Madonnageneratie wordt gevormd door de huidige vrouwen van 50 tot 64 jaar, de groep die zich qua werk het best door het huidige kille economische klimaat heenslaat.
Jawel! Op de arbeidsmarkt doet de Madonnageneratie het beter dan de mannen en jongeren. Het aantal vrouwelijke 50-plussers met een baan is sinds de recessie gestegen met 200.000 (6,2%), bij de mannen in deze leeftijdsgroep steeg het aantal maar met 3000 arbeidsplaatsen.
Ook de dalende werkgelegenheid bij de overheid treft meer mannen (0.4 %) dan vrouwen (0.1%). Er wordt in de media wel voortdurend bericht dat de werkeloosheid onder vrouwen sinds 1987 niet zo hoog was, maar dat komt omdat steeds meer vrouwen werk zoeken, niet omdat ze hun werk verliezen.
Deze Britse bevindingen zijn vrij verrassend (en voor ons natuurlijk enorm opbeurend, dat konden we best gebruiken).
Maar waarom doen wij het zo goed? Als generatie stoppen we minder vroeg met werken, omdat we het niet willen of ons financieel niet kunnen veroorloven.
Daarnaast geeft het grote aanpassingsvermogen van vrouwen (mannen die hun werk in de bouw of industrie verliezen hebben minder inwisselbare vakkundigheid) hen een voorsprong.
Kortom, de flexibele vijftigsters zijn en vogue!
Bron: Guardian. Klik hier om de cijfers na te lezen, en hier om alle fases waar Madonna doorheen ging nog eens te bekijken.
Het is niet om heel erg onaardig te doen, maar de trend heden ten dage is inderdaad het inwisselen van volwaardige banen voor 4euro-per-uur baantjes voor herintredende huisvrouwen. Vaak 50 +.
Bepaald geen ontwikkeling om erg blij mee te zijn.
En zeg nou niet dat het niet waar is: zie ptt, postbode werd postbezorger, leraar werd onderwijsassistent, politietaken naar stadswachten enz.
Ik ben zelf ook vrouw, voordat jullie daarover vallen.
En ook de jongste niet meer.
Maar wél een volwaardige baan, ben zelf kostwinner.
En dat kostwinnen wordt steeds moelijker als dit zo doorgaat. Want al die vrouwkes hebben geen enkel probleem met een jaarcontract/nulurencontract of andere flutcontractjes. De hypotheek wordt wel betaald door manlief, toch?
Totdat die ook op zo’n uitbuitcontract komt te werken, dan zijn ineens de rapen gaar.
En dan zwijg ik nog over de volwaardige banen die worden ingenomen door onbetaalde stagiares.
Niet dat ik jullie drieen nou hoogstpersoonlijk hiervoor verantwoordelijk houdt hoor. Vind jullie website meer dan vermakelijk, ben al vaak komen kijken.
Maar hier wilde ik toch mijn puntje van kritiek even laten horen, ik het kwijt jullie het rijk:) En jullie hebben een mooi platform om al die vrouwen te leren dat ze méér waard zijn dan dat onzekere contractje met een beroerd uurloon. Of nog erger, stukloon.
Mijn vijf centen.