Toeval bestaat niet. Vriendin Mirjam mailde me foto’s van allerlei feministische posters en slogans, die ineens bij haar in de buurt waren opgedoken. Een nieuw feministisch tij?
Even surfen op het net leerde dat dat inderdaad wel eens het geval kan zijn. Zo bleek de Ik zei toch nee poster (onderaan in groot formaat) bijvoorbeeld van het 8 maart collectief en blijken er Dolle Mollies actief te zijn.
In de Britse Guardian wordt zelfs gesproken over een explosie aan nieuwe feministische actiegroepen. Hier een samenvatting:
Het waren de mannentijdschriften met (half)naakte vrouwen in suggestieve poses op ooghoogte in de kiosk op de hoek die het hem deden. Ik wil het gewoon niet zien, het is vernederend, zegt de 17-jarige Isabella Woolford Diaz. Als mensen het willen kopen, prima, maar ik denk niet dat 11jarige scholieren ermee geconfronteerd hoeven worden.
Ze besloot actie te ondernemen en zette een feministische groep op, die al snel 15 leden –jongens en meisjes – had. Het is één van de dozijnen nieuwe feministische organisaties die in het VK de kop opsteken, volgens UK Feminista. Het aantal groepen heeft zich in twee jaar verdubbeld. Het zijn feministen die niet zich niet makkelijk laten stereotyperen: ze zijn jong & oud, man & vrouw, afkomstig uit de stad & het platteland. Er verrijst een nieuw soort feminist.
Een nieuwe generatie jonge vrouwen is het zat als seksueel object te worden weggezet, en ze zijn niet bang zich te laten horen. Feministisch activisme is in opkomst. Zo trok een groep scholieren – gewapend met toeters en spandoeken – naar de supermarkt om tegen de blootblaadjes te demonstreren, net zolang tot de manager besloot de seksueel expliciete covers te bedekken.
Lange tijd was de vraag of ook mannen feminist kunnen zijn, maar tegenwoordig sluiten vele mannen zich aan. Matt McCormack Evans,oprichter van the Anti Porn Men Project gelooft dat steeds meer mannen zich willen inzetten voor gelijkheid van de seksen: ook zij betwisten de traditionele denkbeelden over mannelijkheid.
Er verschijnen nieuwe groepen op de meest afgelegen plaatsen, zelfs de spaarzaam bevolkte Schotse eilanden hebben hun Orkney Feminist Network. Michael Moore, van de Ierse UK Feminista stelt dat Twitter en Facebook het mobiliseren van mensen enorm hebben vergemakkelijkt. En zo ontstonden events als de slutwalks, waarmee het feminisme weer terug op straat is.
Zoals de 17-jarige Nina Mega uit Edinburgh zegt: Soms krijg je het idee dat de wereld wel erg vrouwonvriendelijk is en feministes nauwelijks te vinden zijn, maar als je dan al die gelijkgestemde mensen samen ziet – mannen en vrouwen – denk je allen maar: Wauw!
Omdat er ook minder gelijkstemde zielen rondlopen hier toch nog even de -lekker ouderwetse – poster van het 8 maart collectief.
