Het WhyWeBrokeUp Project vraagt mensen naar de reden waarom ze hun relatie verbroken (inzenden kan nog steeds). Een onthullend kijkje in menselijke betrekkingen.
Ik vond het een slecht teken dat je niet wist wie Ernest Hemingway was, en jij vond mij lui. We hadden beiden gelijk.
Jij was zo dom om mij te vragen waar ik aan dacht en ik was zo dom te antwoorden.
We gingen uit elkaar omdat in een relatie zitten ons zelfingenomen en stupide maakte.
We gingen uit elkaar omdat jij dacht dat ik blut was. Ha! Dat heb je verkeerd gedacht.
We gingen uit elkaar omdat jij niet zoveel van mij hield als van jezelf.
Omdat ik met je wil trouwen en eerst nog de man moet worden die jouw liefde waard is.
Tegen de tijd dat we eindelijk bij elkaar kwamen, was ik al zo’n beetje over je heen, maar ik wilde jou en alle vrienden, die zolang wachtten tot we elkaar zouden krijgen, niet teleurstellen.
We gingen uit elkaar omdat jij nooit alleen kon zijn en ik niet altijd aan je zijde kon zijn.
Jij had mijn lippenstift op. Toen werd alles duidelijk.
Omdat jij me in alle ernst vertelde dat als je een triatlon zou doen, je tijdens het zwemmen vooral je armen het werk zou laten doen, zodat je de kracht in je benen spaarde voor het rennen en fietsen. En je dacht werkelijk dat je de eerste was die op die gedachte gekomen was.
We gingen uit elkaar omdat jij nog niet klaar was je te binden, tot je er een maand later wel klaar voor was, met iemand anders.
Omdat je me uitnodigde voor een feestje, maar wel verwachtte dat ik daarvoor nog een maaltijd voor je kookte.
Ik denk dat we uit elkaar gingen omdat jij me niet meer leuk vond, en misschien omdat ik jou niet meer leuk vond, maar vooral omdat ik onzeker voelde als ik cake at terwijl jij toekeek.
We gingen uit elkaar omdat jij voortdurend je geloof aan me opdrong.
Na alles wat je zei, voegde je toe: Grapje! Maar het was nooit leuk.
Ik niet kon tippen aan je perfecte ex-vriendin.
Je zou alles voor me gedaan hebben, en daar werd ik bang van.
Omdat we elkaar nooit aan het lachen kregen.
We gingen uit elkaar omdat ik niet meer hetzelfde voelde als aan het begin van de zomer. Het hielp ook niet dat een vriend jouw homoporno vond.
Je zei me dat ik je niet in het openbaar mocht kussen.
We gingen uit elkaar omdat… God, ik wou dat ik het wist.
We gingen uit elkaar omdat jij bang was dat ik het uit wilde maken. Dat wilde ik niet.
Je had een mannenhandtasje.
Je hebt nooit gezegd dat je me mooi vond. Niet één keer.
Op een ochtend werd je wakker en zei heel serieus: ‘Ik voel me heel vreemd.’
Ik was zo opgelucht en zei: ‘Ik ook! Het werkt niet tussen ons, hè?’
Er volgde een stilte. ‘Ik doelde op die ham van gisteravond.’
Als het helpt: het spijt me.
Bronnen: The Whywebrokeupproject & Guardian
