Tijdens een debat over de abortuswetgeving sprak Lisa Brown, afgevaardigde voor de Democraten, het woord vagina uit in het Congres van Michigan. Ze zei: Ik ben geflatteerd dat jullie allen zoveel belangstelling voor mijn vagina hebben, maar nee blijft nee.
Tot haar stomme verbazing werd haar de volgende dag (donderdag 14 juni) het spreekrecht geweigerd door de Republikeinse parlementsvoorzitter, omdat Brown de regels van fatsoen van het Huis van Afgevaardigden had geschonden.
Lisa Brown: Het was alsof ik een obsceen woord had gebruikt. Afgevaardigde Mike Callton zei dat hij het niet eens durfde te herhalen, omdat het ‘zo aanstootgevend is, dat hij het niet in het gezelschap van dames durfde uitspreken’. En deze man heeft biologie gestudeerd. Wat zal die geleden hebben tijdens anatomieles.
Als we wetten uitvaardigen over lichaamsdelen, moeten we die dan tenminste niet bij de naam kunnen noemen?
Van alle kanten werd ontsteld gereageerd op deze kutmaatregel.
Eve Ensler, schrijver en maker van de Vaginamonologen, stelt in een persverklaring: Censuur op het uitspreken van het woord dat een lichaamsdeel is van 51% van de bevolking is onderdrukking.
Daarom besloot Vday vandaag op de trappen van Michigans Capitool een uitvoering van de Vaginamonologen te geven: Vaginas take back Michigan Congress.
Het is even geleden (2001) dat ik in zaal zat bij de uitvoering in Amsterdam, dus exact weet ik het niet meer, maar ik denk dat het woord vagina toch zeker wel honderd keer viel. Niet in de laatste plaats omdat we als publiek (vanwege het bevrijdende effect) het ook heel hard moesten scanderen.
En dat vandaag dus op de stoep van het Congres: Vagina, vagina, vagina!
Misschien niet het resultaat waar men met de ban van het woord vagina op hoopte. Encore!
