Inmiddels ken ik al heel wat potloodventerverhalen. Eigenlijk ken ik geen vrouw die níet een keer ongevraagd vergast is op het aanzicht van een penis. Tegenwoordig schijnt het vooral een virtuele plaag te zijn; af en toe een piemel op je smartphone of -via de webcam- op je beeldscherm is ook niets bijzonders meer. Maar het ouwerwetse handwerk bestaat ook nog, blijkt uit het verhaal van comédienne Sasheer Zamata (uit haar tweets -zoals hier onderaan- begrijp ik dat het waargebeurd is).
Sasheer vertelt hoe ze geflashd werd en nonchalant haar weg vervolgde (Ik sloeg –het aanbod – van zijn pik af of hij me iets wilde verkopen, een CD ofzo). In haar stand-up act bekijkt ze het gebeuren vanuit het standpunt van de venter. Heel grappig en knap!
ha ha leuk!
Ik heb zelf een keer tegenover een potloodventer in de trein gezeten en ik zag het niet in eerste instantie. Ik werkte toen nog als urologisch verpleegkundige op een polikliniek. Als je de hele dag in die regio bezig bent dan wordt dat nogal gewoon. Een soort van beroepsblindheid zeg maar. Toen het tot mij doordrong dat het een potloodventer betrof en geen blaas in nood zei ik ook direct en nogal verbolgen dat ik verpleegkundige was en dat het mijn vrije dag was. Hij droop toen direct af.