Knap hoor, als je zo snel je broek uit krijgt. Het vervult mij met pure nostalgie… Uit de oude doos: KOM BINNEN, TREK JE BROEK UIT 26 OKTOBER 2010 (Wat? Ik kan het bijna niet geloven, is het echt al zo lang geleden?)
Het begon er mee dat ik een smsje van Dinges kreeg: Zag je laatst lopen, ik zwaaide! Alles goed?
Ik was vreemd genoeg toch blij met dit berichtje, al was het hoofdstuk Dinges wat mij betreft voorgoed afgesloten. Maar wat zijn vrouwen (of alleen overgangstergirls?) toch raar: want wat begon ik me af te vragen? Hoe ik er uit zag, toen hij me zag! Ja, een compleet narcistische gedachte, maar de redenatie was zo’n beetje als volgt: als hij me smst omdat hij me zag lopen, moet ik er toch vrij lekker hebben uit gezien. Dus wat had ik aan? (bijgedachte: dan doe ik dat morgen weer aan!)
Echt, soms ben ik blij dat ik in de overgang ben, dan heb ik tenminste iets om mijn dwaze ideeën en acties op af te schuiven: Ja, die hormonen hè.
Ik smste niet terug. Want het is echt over, een 25jarige student, wat moet ik daarmee? Maar de volgende dag belde hij en was het toch leuk om zijn stem te horen. Die al vrij snel zei: Kan ik langskomen, dat we samen een wijntje drinken? Ik probeerde heel gedecideerd te zijn. Nee, dat komt nu helemaal niet uit… Ik heb het druk, ik moet nog van alles doen (het was zondagavond negen uur). En Dinges zei: Maar ik voel me zo kut, ik wil even praten. Kunnen we niet gewoon…
Toen kreeg ik weer last van hetzelfde dat de relatie met Dinges onmogelijk maakte: het moedergevoel, het (ver)zorggedoe. Ik had meelij en zei: Okay, kom dan maar.
 |
| Beckham trekt zijn broek uit |
De Dinges die binnenkwam was een stuk minder zielig dan aan de telefoon. We gingen aan de rode wijn en spraken de dingen door. Maar weet je hoe raar een gesprek verloopt als je aan de telefoon met iemand aan de andere kant van de aardbol praat? Dat je altijd begint te praten terwijl de ander dat ook doet? Zo ging het tussen ons ook, al zaten wij nog geen meter van elkaar.
Dinges wilde toch nog iets dichterbij schuiven, maar morste een half glas wijn over zijn nieuwe groene Adidas broek en ik riep: Snel, doe je broek uit! (dit omdat ik weet dat als je het meteen uitspoelt er geen vlek achterblijft).
Dinges trok zijn broek uit die ik onder de kraan uitspoelde. Terug in de kamer ging ik weer naast Dinges in zijn onderbroek zitten. Ja, en toen was er geen houden meer aan. Dinges: Hoe lang was ik nou eigenlijk binnen toen jij begon te gillen: Snel. Doe je broek uit! We lagen flauw van de lach. En werden tegelijk botergeil. Enfin, we belandden in bed. Geweldige seks (ineens besefte ik hoezeer ik dat gemist had). We lagen breed glimlachend in elkaars armen, maar de realiteit zonk in en ik zei: Je moet thuis gaan slapen. Maar zijn broek was nog niet droog.
