Archief per auteur

Ouwe hoeren & nieuwe meisjes

Door op 17 april 2012 in alles van Roos, seks, video, vrouwenzaak

Onlangs kregen windowshoppers op de Wallen onverwacht een swingende show voorgeschoteld.

Elk jaar wordt aan duizenden vrouwen een danscarrière in West-Europa beloofd. Treurig genoeg, belanden ze hier. De tekst is een doeltreffende anticlimax.

Op de Stop the Traffik wordt het scenario in het kort geschetst. Als je ergens woont waar geen werk of perspectief is, wat doe je om jezelf en je familie te redden? Gelukkig zijn er mensen die contacten hebben buiten de grenzen en jou willen helpen. Je kunt terecht als danseres in Nederland!

Op de bestemming blijkt het werk heel anders. En de reis moet dubbel en dwars worden terugbetaald. Het geld daarvoor moet je verdienen met seks. Zo worden miljoenen vrouwen en meisjes misbruikt door moderne slavendrijvers.

Ik moest meteen denken aan de tweelingzussen Louise en Martine Fokkens (1942) van de inmiddels bekende documentaire Ouwehoeren. Het contrast is groot. De smeuïge verhalen (en beelden) van deze hoeren van de oude stempel geven een heel ander beeld van de Wallen. Je kende iedereen, zeggen de zussen. En het was gesellig.

De roze bril waarmee ze het hoerenbestaan bezien, ligt natuurlijk ook aan de aanstekelijk vrolijke aard van de zussen. En ze beheersten de kunst van het pezen en uitpieren totaal; het spel en de mysterie. Ze hebben dan ook zoveel klanten gehad, vertellen ze. Dat valt niet te tellen. Daar kun je een hele wereld mee vullen!

Maar ik ben nog niet uitgewoond, hoor, zegt Martine die nog steeds achter het raam zit. Een goeie hoer laat zich niet sufneuken. We zien Martine aan het werk in haar peeskamertje en ze lijkt totaal in controle. Wanneer ze bij het aftrekken begint te zingen – Hop Marjanneke, stroop in ‘t kanneke, laat het poppetje dansen – heb je eerder melij met de klant.

Later zingen de zussen samen: Van je hela hola houd er de moed maar in. Het zou hun lijflied kunnen zijn. Het geeft te denken, deze twee montere vrouwen die voor mooie meid zaten in de goeie ouwe tijd. Maar desgevraagd is er toch spijt, ze zouden het nooit overdoen.

Er is weinig over van de oude rosse buurt, zeggen ze: de straten en cafés worden bevolkt door toeristen, en de buitenlandse hoertjes hebben de Wallen overgenomen. De zussen hebben er geen goed woord voor over: gesellig is het niet meer. Daar zullen de nieuwe meisjes – ver weg van hun land en familie gedwongen de hoer te spelen – het hartgrondig mee eens zijn.

Read full story • Comments { 0 }

De gruwel van april

Door op 14 april 2012 in alles van Roos, body and soul, gedicht, video

Ahhhhh… wat schattig, roept iedereen bij het zien van de pluizenbolletjes die achter moedereend aan zwemmen, in de vijver vlak bij ons huis. Eigenlijk wil ik het liefst mijn blik afwenden: ik weet wat er gaat gebeuren. Want zo gaat het ieder jaar: het clubje pijltjes wordt alsmaar kleiner. Het eendenkroost wordt opgevroten door reigers, ratten of sneuvelt bij het oversteken en andere landmanoeuvres. Het is een ware gruwel om aan te zien, en het lijkt wel of ik er met het stijgen der jaren steeds minder tegen kan. April is the cruellest month, zoals de openingszin van T.S. Elliots beroemde The Waste Land luidt.

April is the cruellest month, breeding
Lilacs out of the dead land, mixing
Memory and desire, stirring
Dull roots with spring rain.
Winter kept us warm, covering
Earth in forgetful snow, feeding
A little life with dried tubers.

(Lees verder op poets.org)

Het barre land (in de mooie vertaling van Paul Claes)

April is de grimmigste maand, hij wekt
Seringen uit het dode land, vermengt
Herinneringen en verlangen, port
Lome wortels op met lenteregen.
De winter hield ons warm, hulde
De aarde in vergetele sneeuw, voedde
Een restje leven met verdorde knollen.

Read full story • Comments { 0 }

Dude’s, diva’s en Pippi

Door op 10 april 2012 in alles van Roos, vrouwenzaak

Een dude en een diva paashaas. Jawel, we leven in een tijd dat zelfs de chocoladebeesten gender specifiek zijn. En natuurlijk is de meisjesversie roze verpakt – zucht. De roze hel heeft nu ook een snoepafdeling gekregen.

Maar er is ook goed nieuws, niet voor niets uit het land van Pippi. Daar trok de Zweedse speelgoedfabrikant Leklust zich de klachten – van ondermeer de feministische blogger Lady Dahmer -aan en pakte het in de catalogus eens heel anders aan.

Op een pagina vol roze speeltjes zetten ze gewoon Spiderman achter de kinderwagen.

Verderop een meisje met opgerolde mouwen op een skelter en jongen achter het fornuis! (Als Riley dat eens mocht meemaken). Ook fijn, de meisjes mogen (in plaats van een prinsessenjurk) ook gewoon een spijkerbroek aan.

De CEO van Leklust Kaj Wiberg vindt dat het tijd wordt de ouderwetse rolpatronen achter ons te laten. Ik ben 71 jaar oud, en iedereen die een tijdje in deze industrie werkt, weet dat jongens met poppenhuizen en met Barbies spelen. Gender rollen zijn achterhaald, zei hij in Metro.

Read full story • Comments { 0 }

Zo stom als een vrouw?

Door op 8 april 2012 in alles van Roos, mannen, video, vrouwenzaak

We zijn geen mannen… bekennen deze mannen. Ze hebben gefaald en trekken het boetekleed aan, in dit geval een jurk. Waarom?

Wel, deze lui werken bij het reclamebureau dat onlangs een commercial voor mannenshampoo maakte waarin Hitler figureerde. En daar schamen ze zich voor, zo zeggen ze in een verklaring (te zien in onderstaande video): Vanuit een humanistisch perspectief is het beschamend om genocide als materiaal voor een commercial te gebruiken. Ja, maar waarom die jurken? Daarover zeggen ze: Als mannelijkheid racisme en gender apartheid betekent… Dan zijn we geen mannen!

Tot zover deze briljante koppen, want wat is de boodschap van dit filmpje nu eigenlijk? Als we belachelijke dingen doen, zijn we geen mannen! En ze trekken een jurk aan. Ze zijn dus geen mannen, maar… vrouwen!

Zijn we goed zijn we mannen, zijn we slecht zijn we vrouwen. Hoe je het ook wendt of keert, dit is waar deze act op neerkomt. Ze zeggen niet: we zijn geen mannen en zetten daarna een varkenskop op of, hullen zich in een ezelskostuum… Nee, ze trekken een jurk aan. Ze zijn geen mannen, maar stomme, racistische wijven, die totaal ridicule reclames maken?

Bij de volgende klus misschien toch maar wat vrouwen aan het team toevoegen?

Read full story • Comments { 0 }

Anti-abortus lobby groeit: tijd voor tegenaanval

Door op 2 april 2012 in alles van Roos, assertief, vrouwenzaak

De anti-abortus lobby wint terrein, niet alleen in de VS waar de rechts-religieuzen grote invloed hebben, ook Britse abortusklinieken waarschuwen dat zich ‘een nieuw tijdperk’ aandient. Dit nadat ze aangifte bij de politie deden omdat vrouwen in Londen bij het betreden en verlaten van de klinieken werden gefilmd. Maar ook daarna bleven fanatici vrouwen lastig vallen om hen van gedachten te veranderen, en luidkeels voor hen te bidden.

Maar inderdaad, in de VS kent men dit verschijnsel allang, en daar zijn dan ook strategieën ontstaan om terug te slaan. Het Pledge-A-Picketer idee is simpel: als er anti-abortus activisten voor de deur van de kliniek staan te demonstreren, vraagt Planned Parenthood (vóór de vrije keus van de vrouw) hun supporters om de pro-lifers (anti-abortus beweging) te sponsoren. Huh? Ja, ze vragen om een bijdrage voor elke betoger die er voor hun deur verschijnt. Hoe meer betogers, hoe meer cash. De abortuskliniek in Pittsburg hangt ook een barometer voor het raam, zodat de demonstranten kunnen zien hoeveel geld ze helpen inzamelen.

De campagne is een succes omdat de aanpak mensen aanspreekt; een doel steunen omdat je zo enorm deugt, gaat op den duur namelijk vervelen. Met doneer-voor-een-demonstrant, of betaal-per-betoger hebben mensen het idee dat ze pro-lifers terugpakken, ze een beetje tegenspel bieden.

En wie wil dat niet bij die irritante lui die niet toestaan dat vrouwen over hun eigen lichaam beslissen? Al is de harde kern van de anti-abortus maffia wel méér dan irritant. Dit zijn mensen die standaard de persoonlijke gegevens openbaren van artsen die abortusklinieken werken, met de aansporing ze flink lastig te vallen. Met soms verschrikkelijke gevolgen zoals de moord op Dr. George Tiller in Kansas en het platbranden van de boerderij van LeRoy Carhart.

Die laatste werkt nu in een kliniek in Maryland waarvan Todd Stave, de verhuurder van het pand, óók door pro-lifers wordt gestalkt. Ze vielen zijn familie lastig en demonstreerden zelfs voor de school van zijn dochter. Of dat niet bedreigend genoeg was, begonnen betogers hem thuis – de klok rond- te bellen. Het werd zo erg dat vrienden van Stave hulp aanboden, waardoor hij het idee kreeg om de rollen om te draaien. Stave verzamelde de telefoonnummers van zijn kwelgeesten en gaf ze aan zijn vrienden om terug te bellen. Bingo! Het mooie was dat Team Stave zich niet verlaagde tot scheldpartijen, maar kalm met de mededeling belde dat het gezin Stave hen dankte voor de gebeden, maar dat ze het huurcontract met de kliniek verbraken omdat ze achter het zelfbeschikkingsrecht van de vrouw staan.

Het groepje van Stave’s vrienden groeide gestaag en werd steeds ingenieuzer. Ze zochten uit waar mensen woonden en zeiden aan de telefoon dan iets als ‘gezegend zijn de bewoners van het huis in die-en-die straat’. De lastigvallers ondervonden nu aan den lijve hoe het was om op deze manier lastig gevallen te worden.

Dit groeide uit tot de Voice of Choice, een beweging die terugbelt voor iederéén die vanwege werkzaamheden wordt lastiggevallen door de anti-abortus maffia. Die terugsloeg met posters van Stave in Nazi-uniform, Holocaust slachtoffers en bloedige foetussen. In weerwil van hun geloofsovertuiging zijn de anti-abortus activisten niet het soort mensen dat de andere wang toekeert. Maar ook hun slachtoffers hebben het helemaal gehad en kiezen de aanval. De kloof tussen de twee kampen lijkt zich alleen te verdiepen.

Bronnen: Guardian, Guardian2, Jezebel & Planned Parenthood

Read full story • Comments { 0 }

Sensationeel succes voor mammie porno

Door op 30 maart 2012 in alles van Roos, boeken, seks, vrouwenzaak

Het is de pornografische variant van het damesromannetje: Fifty shades of grey van E. L. James is HET boek waar iedereen het over heeft (volgens de NY Times).
Vijftig schakeringen grijs draait om de onschuldige studente Anastasia Steele die een kinky relatie krijgt met Christian Grey, een knappe miljardair die aan BDSM doet ( ja, ik moest het ook even opzoeken, dat is de afkorting voor: Bondage/Domination/Sadism/Masochism). Mag de seks van zwaar kaliber zijn, het proza leest net zo soepeltjes weg als een Bouquetreeks- of kasteelroman.

De ‘mammie porno’, zoals het in de media gedoopt is, veroverde de Amerikaanse vrouwen en masse, zelfs toen het boek nog nauwelijks ergens te krijgen was. Maar de e-book versie ging ‘viral’ en zo belandde Fifty shades op nummer 1 in de bestseller lijst van de New York Times en in de top 3 van Amazon. Het toont de reikwijdte aan van het vrouwennetwerk van het schoolplein, de sportschool, kapper en facebook-vriendinnen.  En zo blijkt ook maar weer dat waar mannen qua seks visueel zijn ingesteld, het voor vrouwen om het verhaal gaat (zoals Anke eerder schreef).

Fifty shades, de triologie

Maar het boek (de 1e van een triologie) heeft ook een nieuw lezerspubliek aangeboord, dat veel breder is dan de mensen (vrouwen) die normaliter damesromannetjes lezen. Hoewel het kijken naar porno voor vrouwen nog taboe is, is dit boek op de een of andere oké om te lezen, stelt de schrijfster E. L. James. Ik ben dan ook blij dat het nu overal in de VS en de rest van de wereld volop te verkrijgen is.

Die blijdschap is begrijpelijk. De triologie, in eerste instantie in eigen beheer uitgegeven werd, na enig getouwtrek tussen diverse uitgeverijen, aangekocht door Vintage, voor een bedrag van 7 cijfers, naar verluidt. Ook in Hollywood ontstond een ware run op de filmrechten die voor 5 miljoen dollar werd gewonnen door Universal Studio’s.

Ook in een hele andere industrie zorgt Fifty shades of Grey voor omzet: er is een grote vraag ontstaan naar grijze stropdassen, een kledingstuk dat prominent in het boek figureert. Elke dag informeren honderden vrouwen waar ze een grijze stropdas kunnen krijgen, zegt Lyss Stern, eigenaar van DivaMoms; een modeketen speciaal voor de carrière-vrouw-en-moeder. Ze is Fifty shades fan van het eerste uur en heeft het al bij velen aanbevolen: Het boek zorgt ervoor dat mensen weer zin in seks krijgen. Het is een oppepper voor huwelijken die misschien niet op springen stonden, maar wel flink in het slop zaten.

Eh…  Op naar de (virtuele) boekwinkel dan maar. En meteen maar op zoek naar die grijze das.

Bronnen: NY Times, Guardian, Doddle en de website van E.L. James

Read full story • Comments { 0 }

Vrouwen, trek je breipen!

Door op 21 maart 2012 in alles van Roos, vrouwenzaak, vulva

Vrouwen zijn de laatste tijd het mikpunt van Amerika’s volksvertegenwoordigers, vooral van de mannelijke variant. Zo benoemde het Congress een speciale commissie over het wel/niet vergoeden (door religieuze organisaties) van de anticonceptiepil, waar zelfs geen enkele vrouw in zat.

De vrouw (rechtenstudente Sandra Fluke) die voor de commissie vóór vergoeding van de pil wilde pleiten, werd niet toegelaten. Vervolgens werd ze door de roeptoeter van de conservatief rechts; Rush Limbaugh, publiekelijk voor hoer en slet uitgemaakt.

In Arizona and Kansas dienden Republikeinen het wetsvoorstel in dat artsen voortaan de zwangerschap van een vrouw verzwijgen als het gevaar dreigt dat de vrouw in kwestie abortus gaat plegen. In Virginia werd voor de vrouwen die abortus willen, bedacht dat ze dan eerst een inwendige echo moeten krijgen.

Hartverzakkende berichten, maar de vrouwen van Amerika organiseren zich, en maken zich op om terug te vechten. En garde!  En waar kiezen ze voor, in het land waar de cowboy bij onraad meteen zijn pistool trok, en het bezit van een (semi-automatic) wapen nog steeds tot een van de voornaamste grondrechten behoort?

Wapen van keuze is: de breipen. Hoewel een breipen – mits goed gehanteerd- een gevaarlijk steekinstrument kan zijn, behelst de oproep van het Government free VJJ project alleen dat je er een uterus of vulva mee breit. Voor al die Congressleden (de aanhangselvormigen) die er geen hebben, slaan vrouwen dus aan het breien van een uterus (vulva mag ook).

Het is niet echt iets van mijn generatie: deze poezelige aanpak. De zachte krachten waren nog nooit zo zacht geweest. Wat het effect is? We blijven het volgen.

Read full story • Comments { 1 }

Hillary haalt uit naar extremisten

Door op 16 maart 2012 in alles van Roos, video, vrouwenzaak, wereldvrouwen

Ook dit jaar weer vond in New York een Women of the World congres plaats. Het afgelopen weekend stal Hillary Clinton de show met een fantastisch betoog over de vrijheid van vrouwen. Hier een clipje en vertaald fragment. Op Hillary’s eigen website staat de gehele tekst te lezen (zeer de moeite waard), inclusief de ontroerende introductie van Meryl Streep (ditto).

Een jonge vrouw met hoofddoek in Tunesië vertelde me dat mensen vaak verbaasd zijn dat zij als jonge vrouw in hijab voor de Amerikaanse ambassade werkt en dat de Amerikanen met haar willen werken. Ik zei haar dat in Amerika, in Tunesië, waar dan ook ter wereld, vrouwen het recht moeten hebben om zelf te kiezen wat ze dragen, hoe ze bidden, het werk wat ze doen, de doelen die ze steunen. Dit zijn keuzes die vrouwen voor zichzelf mogen nemen en ze zijn de lakmoesproef van democratie.

Nu weten we dat jonge vrouwen in Tunesië en haar seksegenoten in de regio te maken hebben met extremisten die proberen hen van hun rechten te beroven, hun bewegingsvrijheid en keuzevrijheid aan banden willen leggen. Waarom extremisten zich altijd focussen op vrouwen is mij een raadsel. Ze willen vrouwen onder hun controle hebben. Ze willen bepalen hoe we ons kleden, ze willen bepalen hoe we ons gedragen, ze willen zelfs de besluiten bepalen die we nemen over ons eigen lijf en gezondheid.

Ja, het is moeilijk te geloven dat we zelfs hier in de VS moeten opkomen voor de rechten van de vrouw en pogingen om ons te marginaliseren moeten afslaan, want Amerika hoort een voorbeeld te zijn voor de hele wereld. En het lijkt mij duidelijk dat we dat moeten doen door te leven naar onze naar onze eigen waarden en dat we die waarden moeten verdedigen. We moeten elkaar respecteren, de hele bevolking aan bod laten komen, en een gemeenschappelijke grond vinden.

We leven in wat ik het Tijdperk van de Participatie noem. Economisch, politiek en technologische veranderingen hebben mensen over de hele wereld in staat gesteld om hun eigen lot te bepalen, op een manier waarvan de vorige generaties niet durfden dromen. Al deze vrouwen – deze wereldvrouwen –hebben bewezen dat toegewijde individuen, vaak met hulp van hun vrienden, het verschil kunnen maken, in hun eigen leven en ver daarbuiten.

Read full story • Comments { 0 }

Dolletjes: een GBF

Door op 15 maart 2012 in alles van Roos, relaties, video

Heleen van Royens nieuwste boek Verboden Vruchten gaat over ‘een vrouw die voor haar veertigste verjaardag een Gay Best Friend cadeau krijgt’. Bij DWDD verscheen Heleen met één van haar GBF’s (goedbeschouwd dus een GF), waar je als vrouw niet zonder kan, vertelde ze. Waarom? Als ik het goed herinner was het dat het mannen zijn waar je toch allerlei vriendinnendingen mee kan doen, want gays weten alles van make-up en fashion en het zijn de enige mannen die van Lady Gaga houden. Toch…?

Read full story • Comments { 0 }

Wij bestieren de wereld!

Door op 12 maart 2012 in alles van Roos, my generation

Soms lees of hoor je iets waarvan je denkt: dat dacht ik al! Ere wie ere toekomt : Ice T was de eerste die erover repte, maar het is nu ook wetenschappelijk aangetoond: middelbare leeftijd is geen dieptepunt, maar de piek in het menselijk bestaan!

Volgens dr. David Bainbridge betreuren veertigers en vijftigers wellicht veranderingen in hun fysiek, en het verlies van vruchtbaarheid, maar deze veranderingen zijn juist de sleutel van het succes van het menselijk ras. Mensen van middelbare leeftijd hebben verre van afgedaan: ze zijn aantoonbaar het toppunt van evolutie, omdat ze zijn toegesneden op het spelen van een vitale rol in de maatschappij, die niet door jongere volwassenen kan worden vervuld.

Fysieke attributen als souplesse van de huid en het nabije gezichtsvermogen mogen aanzienlijk afnemen in het vijfde en zesde decennium, maar meer belangrijke zaken als het denkvermogen blijven praktisch onaangetast. De mens is vrijwel de enige soort waarbij vrouwen hun vruchtbaarheid zo’n beetje halverwege hun volwassen leven verliezen. Daarna leven ze minstens nog twee decennia door, zonder zich voort te kunnen planten. En als mannen trouw aan hun vrouw blijven, geven ook zij het vermogen op zich voort te planten. Maar de menselijke soort zit zo gecompliceerd in elkaar dat volwassenen veel meer moeten kunnen dan eenvoudigweg kinderen op de wereld zetten en opvoeden.

Middelbare leeftijd is een gestuurd en voorgeprogrammeerd proces. Niet van verval, maar van ontwikkeling. De vele taken die middelbare mens in de maatschappij vervuld, zijn zo complex en met elkaar verweven, dat je zou kunnen stellen dat zij de meest indrukwekkende levende wezens zijn die natuurlijke selectie heeft voortgebracht, volgens Bainbridge.

Gedurende onze evolutie gaven mensen van middelbare leeftijd hun essentiële kennis van ambachten en het jagen en verzamelen door aan jongere generaties, evenals de tradities van hun cultuur.
In bepaalde inheemse culturen geldt dit nog steeds; in de Westerse wereld bezetten ze de leidinggevende posities, als bestuurders, uitvoerders en in sportclubs.

Sommige mentale vermogens als reactiesnelheid mogen afnemen, maar ter compensatie wordt ons brein beter in langetermijnplanning en klaarspelen van projecten.

We zijn allemaal afhankelijk van onze cultuur om te kunnen overleven, en de belangrijkste manier waarop cultuur wordt doorgegeven is door mensen van middelbare leeftijd die kinderen en jongere volwassenen vertellen wat ze moeten doen. Mensen van middelbare leeftijd kunnen meer, verdienen meer, kortom: ze bestieren de wereld.

Bron: The Telegraph

Read full story • Comments { 0 }
« Nieuwere artikelen
Oudere artikelen »