Gedichtendag is ieder jaar hét poëziefeest van Nederland en Vlaanderen, de dag waarop de poëzie in het zonnetje wordt gezet. Het is de bedoeling dat waar je ook gaat, poëzie klinkt of te lezen staat. Wij kozen voor Résumé van Dorothy Parker. 
Archief | gedicht RSS feed voor deze afdeling
Gedichtendag 2012
Wat vrouwen willen…
Wat willen vrouwen? Volgens mij willen we allemaal de rode jurk uit het gelijknamige, geweldige gedicht – What do women want? - van Kim Addonizio (1954).
Ik weet in elk geval zeker dat ik er momenteel geheel voor in de stemming ben, om me hullen in een rode jurk, die bloot en goedkoop en te strak is. Een jurk die niets te raden over laat, en die ervoor gemaakt lijkt je van het lijf gescheurd te worden. Een jurk waarin je over de straat loopt alsof je de enige vrouw op aarde bent en de mannen voor het uitkiezen hebt…
What Do Women Want?
I want a red dress.
I want it flimsy and cheap,
I want it too tight, I want to wear it
until someone tears it off me.
I want it sleeveless and backless,
this dress, so no one has to guess
what’s underneath. I want to walk down
the street past Thrifty’s and the hardware store
with all those keys glittering in the window,
past Mr. and Mrs. Wong selling day-old
donuts in their café, past the Guerra brothers
slinging pigs from the truck and onto the dolly,
hoisting the slick snouts over their shoulders.
I want to walk like I’m the only
woman on earth and I can have my pick.
I want that red dress bad.
I want it to confirm
your worst fears about me,
to show you how little I care about you
or anything except what
I want. When I find it, I’ll pull that garment
from its hanger like I’m choosing a body
to carry me into this world, through
the birth-cries and the love-cries too,
and I’ll wear it like bones, like skin,
it’ll be the goddamned
dress they bury me in.
Weergaloos gedicht
Nadat ik een beetje kribbig tegen mijn zus had gedaan, stuurde ze me deze kaart. Even was ik nog pissig, want de boodschap was duidelijk: je hebt zeker weer last van je hormonen!
Maar toen drong dit weergaloze gedicht tot me door. Het is een sonnet over opvliegers. Weliswaar in het Zuid-Afrikaans, maar als je het hardop leest, begrijp je het toch. Of misschien niet helemaal, maar dat maakt -gek genoeg – niets uit.
Lijfkreet
Dichtbundel (2006) van Antjie Krog, met poëzie over de ouder wordende vrouw, de liefde, het huwelijk, en – zoals ze zelf zegt – andere onbelangrijke zaken.
Follow Us!