madonna tramp

Spel

Wie deed Madonna niet & wie wel?
balaklava

Rimpelloos?

Remedies tegen rimpels op een rij
Neneh Cherry

Het nieuwe 50!

Dit is het nieuwe 50: fit en fab
mirren-thumb

Hommage

Helen Mirrens borsten gaan met welverdiend pensioen

Weergaloos gedicht

Nadat ik een beetje kribbig tegen mijn zus had gedaan, stuurde ze me deze kaart. Even was ik nog pissig, want de boodschap was duidelijk: je hebt zeker weer last van je hormonen!

Maar toen drong dit weergaloze gedicht tot me door. Het is een sonnet over opvliegers. Weliswaar in het Zuid-Afrikaans, maar als je het hardop leest, begrijp je het toch. Of misschien niet helemaal, maar dat maakt -gek genoeg – niets uit.

Lijfkreet
Dichtbundel (2006) van Antjie Krog, met poëzie over de ouder wordende vrouw, de liefde, het huwelijk, en – zoals ze zelf zegt – andere onbelangrijke zaken.

Continue Reading . · 0

Lekker lezen

Naast opvliegers, moodswings en slapeloosheid, zijn er ook draaglijker symptomen: sommige overgangstergirls krijgen een onweerstaanbare zin in een lekkere jonge vent (om -wellicht onbewust- te proberen het spook van de ouderdom op afstand te houden). In Hollywood noemen ze het cougars (poema’s) en er is inmiddels een flink safariepark vol van. Hier onze favoriet Madonna, die in 1996 (ver voordat ze overgangstergirl was) over haar seksleven zei: The truth is I’d rather read a book.

Madonna-rio@overgangstergirls.nl

Lekker lezen…
Continue Reading .

Tags:

· 0

First post!


Peggy was de eerste die ineens last van van alles had. Ik ging naar de dokter en was erop voorbereid dat hij zou zeggen dat ik kanker had, dat ik overspannen of zwanger was. Maar de overgang? Ik was toch veel te jong!
Bij navraag bleek zesenveertig helemaal niet zo jong. En het waren pas de eerste voorboden: de menopauze (het moment van je laatste menstruatie) kon nog jaren op zich laten wachten. Het hakte erin, mijn relatie was nog niet zo lang uit, en als freelancer had ik weinig opdrachten. Al kwam dat wel weer goed uit, want ik lag zo’n beetje een maand op bed te huilen.


Roos voelde ook van alles. Maar weer heel anders. Ik werd woedend als de Karel de afwas niet deed, ik was het he-le-maal zat alles achter de kont van de kinderen op te ruimen en in winkels blafte ik het personeel af. Ik was een ongelofelijk kreng geworden!
Gelukkig besefte Roos al snel dat het de overgang was. Ja, zo ben ik helemaal niet!
Het stelde Karel en de jongens gerust: het gaat dus weer over.  Maar wel snel hoop ik, want dit hou ik geen jaren vol!


Anke was er helemaal op voorbereid. Eigenlijk zat ik erop te wachten. De vrouwen in mijn familie zijn allemaal vroeg.
Anke had dan ook nauwelijks last. Ze ging wat vaker naar yoga en lette op haar dieet. Ik dacht dat ik helemaal in touch met mijn gevoel was en alles helemaal onder controle had.
Maar toch zat ze plotseling in een zweethut in India en kwam pas na twee maanden weer thuis. Ja, dat was een hele maffe actie. Die overgang is toch ingrijpender dan ik dacht.

Over ons blog

Conclusie: we zijn dus niet gek, gemeen, of hysterisch, alleen maar in de overgang. Het is niet het einde van de wereld, maar wel vervelend. Dat is wat we met dit blog met iedereen die het wil lezen, willen delen. Daarom: lees, schrijf en huiver, juich, huil en lach met ons mee!

Continue Reading . ·